ମୌହୂର୍ତିକୀଂ ଗତିଂ ଗତ୍ଵା ଚତୁଃ ପରଶର୍ଵାନୁପସ୍ପୃଶନ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ତ୍ୱରିତ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଚାରି ଦିଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ମନୋଵାଯୁଗତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵାଲୀ ଵ୍ଯପଗତକ୍ରମଃ
ବାଳୀ ମନ ଓ ପବନ ସମ ତ୍ୱରାରେ ଚଳି, ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଵାଲୀ ବାହୁଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ଵିହ୍ଵଲଂ ନଷ୍ଟଚେତସମ୍
ବାଳୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁରୁ ଛାଡିଦେଲେ, ଦେଖିଲେ ସେ ଅତି ଅସ୍ଥିର ଓ ମନ ହରାଇଥିଲେ।
ସିଚ୍ଯାଂଭସା ସୁଶୀତେନ ହ୍ଯାପାଦତଲମସ୍ତକାତ୍
ଏକ ପାତ୍ରର ଢଣ୍ଡା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିଞ୍ଚନ କଲେ।
ଉଵାଚ ରଣଚଣ୍ଡଂ ତଂ ରାକ୍ଷସେଂଦ୍ରଂ କପୀଶ୍ଵରଃ
ମକଡ଼ାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ନାୟକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯେଯଂ ବଲଂ ଜିତ୍ଵା ଯମଂ ସସଚିଵଂ ରଣେ
ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ଓ ଯମ ତଥା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ।
ମରୁଦ୍ଗଣଂ ତଥା ରୁଦ୍ରାନାଦିତ୍ଯାନଶ୍ଵିନୌ ଵସୂନ୍
ମରୁତମାନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ବସୁମାନେ ମଧ୍ୟ।
ସିଦ୍ଧାଂସ୍ତଥୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋଭୁଜଙ୍ଗମାନ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ।
ତଥା ଭୂତପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଵିଵୃଦ୍ଧବଲଦର୍ପିତାନ୍
ଏହିପରି ଶକ୍ତି ଓ ଗର୍ବରେ ଥିବା ଭୂତ ଓ ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ।
କଥମୀଦୃଗ୍ଗୁଣୋ ଭୂତ୍ଵା ମନୋଵାଯୁସମୋ ଜଵେ
ଏପରି ଗୁଣ ଓ ମନ-ପବନ ସମ ତ୍ୱରା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ଏହା ହେଲା?
ଵିଦ୍ରାଵ୍ଯ ସର୍ଵୋଂଲ୍ଲୋକେଷୁ ଵୀରାନ୍ପରପୁରଞ୍ଜ୍ଯଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶୂରମାନେକୁ ପଳାଇଦେଇ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ନଗର ଜିତିଥିଲେ।
ଵିକ୍ଷୋଭ୍ଯ ସାଗରାନ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ମହାରଥଃ
ସାତ ସମୁଦ୍ରକୁ ସାତଥର ଉତ୍କଳିତ କରିଥିବା ବଡ଼ ଯୋଧା।
ଦୁର୍ବଲେନ ମଯା କ୍ରାନ୍ତୋ ଵାନରେଣ ଵିଶେଷତଃ
ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ବଳ ବାନର, ବିଶେଷ କରି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦଳିତ ହୋଇଛି।
ପ୍ରବ୍ରୂହି ହେତୁନା କେନ ବ୍ରହ୍ମନ୍ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାକ୍ଷସମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିଏ ଏହି କାରଣ ଦୟାକରି କହ।
ଵଯନଂ ଵାଲିନଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବାଳୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦଶମୁଖୀ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ କହିଲେ।
ଅସଂଶଯଂ ଜିତାଃ ସର୍ଵେ ମଯା ଦେଵାସୁରା ରଣେ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେକୁ ଜିତିଛି।
ତଦିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୌହୃଦଂ ଭଯଵର୍ଜିତମ୍
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭୟରହିତ ମିତ୍ରତା ଚାହେଁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାଲୀ ଭଵତ୍ଯେତଦ୍ଵଚସ୍ତଵ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବାଳୀ କହିଲେ, 'ତୁମର କଥା ଏହିପରି ହେଉ।'
ଜଗାମ ଲଙ୍କାଂ ସଗଣଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ସେ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ଭରି ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ।
ଆଜହାର ବହୂନ୍ଯଜ୍ଞାନନ୍ନପାନସମାଵୃତାନ୍
ସେ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ଅଭାବ ଥିଲା ନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଶ୍ଵମେଧାଂଶ୍ଚ ରାଜସୂଯାନ୍ନୃମେଧକାନ୍
ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ, ଅଶ୍ୱମେଧ, ରାଜସୂୟ ଓ ନୃମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତର୍ପଯିତ୍ଵାଥ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଂବହୁଭିସ୍ତଥା
ଏଭଳି ଅନେକ ଉପହାର ଦେଇ ଦେବତାମାନେ ଓ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ସୁଗ୍ରୀଵେଣ ସହ ଭ୍ରାତ୍ରା ସୁଖୀ ଭୂତ୍ଵା ଯଵୀଯସା
ସେ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ସୁଗ୍ରୀବ ସହ ଖୁସିରେ ବାସ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମପରମୋ ଧର୍ମସେତୁଃ କ୍ରିଯାପରଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ଓ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍।
ଯସ୍ଯ ଦେଵମୁନିର୍ଗାଥାଂ ଜଗୌ ଯଜ୍ଞେଷୁ ନାରଦଃ
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ନାରଦ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ତୁଲ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵାଲିନୋହେମମାଲିନଃ
ତିନି ଲୋକରେ ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ବାଳିଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଵାଲୀ ଯଜ୍ଞସହସ୍ରାଣାଂ ଯଜ୍ଵା ପରମଦୁର୍ଜଯଃ
ବାଳି ହଜାର ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ଥିଲେ।
ନିରୁକ୍ତମସ୍ଯ ତୁ ଵିଭୋ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସତ୍ୟ କଥା ଏବେ ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ କୁହାଯାଉଛି।
ସୃତ୍ଯମାନେଷୁ ଭୂତେଷୁ ପ୍ରଜାପତିରଥ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଜାପତି ସ୍ୱୟଂ ଆସିଥିଲେ।
ପ୍ରଵେଶାଯାମାସ ତଦା ଯୋଗେନ ମହତା ଵୃତାଃ
ବଡ଼ ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲେ।