ମନ୍ତ୍ରୀ ଭୀମରଥଃ ସଂଗୋ ଵିଭ୍ରାନ୍ତଶ୍ଚାରୁହାସଵାନ୍
ମନ୍ତ୍ରୀ ଭୀମରଥ, ସଙ୍ଗ, ବିଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ଚାରୁହାସବାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜାଜଲିଃ ପଞ୍ଚମୁକୁଟୋ ବଲବନ୍ଧୁଃ ସମାହିତଃ
ଜାଜଲି, ପଞ୍ଚମୁକୁଟ, ବଳବନ୍ଧୁ ଓ ସମାହିତ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନଵାକ୍ଷେ ହରିନେତ୍ରଶ୍ଚ ଜୀମୂତୋ ଽଥ ବଲାହକଃ
ନବାକ୍ଷ, ହରିନେତ୍ର, ଜୀମୂତ ଓ ବଳାହକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଵୀରବାହୁଃ କୃତୀ କୁଣ୍ଡୋ କୃତକୃତ୍ଯଃ ଶୁଭେକ୍ଷଣଃ
ବୀରବାହୁ, କୃତୀ, କୁଣ୍ଡ, କୃତକୃତ୍ୟ ଓ ଶୁଭେକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଵିକଟଃ କଵକଶ୍ଚୈଵ ଜଵସେନୋ ଵୃଷାକୃତିଃ
ବିକଟ, କବକ, ଜବସେନ ଓ ବୃଷାକୃତି ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ।
ସହସ୍ଵାରଃ ଶୁଭକ୍ଷେତ୍ରଃ ପୁଷ୍ପଧ୍ଵଂସୋ ଵିଲୋହିତଃ
ସହସ୍ୱାର, ଶୁଭକ୍ଷେତ୍ର, ପୁଷ୍ପଧ୍ୱଂସ ଓ ବିଲୋହିତ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗୋଧାମା ଚ ଧନେଶଶ୍ଚ ଗୋଲାଙ୍ଗୂଲଶ୍ଚ ନେତ୍ରଵାନ୍
ଗୋଧାମା, ଧନେଶ, ଗୋଲାଙ୍ଗୂଳ ଓ ନେତ୍ରବାନ୍ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ବହୁତ୍ଵାନ୍ନାମଧେଯାନାଂ ନ ଶକ୍ଯମଭିଵର୍ଣିତୁମ୍
ଏତେ ଅଧିକ ନାମ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵଵାନରସୈନ୍ଯସ୍ଯ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସ୍ଥିତସ୍ଯ ତୁ
ସମସ୍ତ ବାନର ସେନା, ଯାହା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି,
ରଣେ ନିଗୂଙ୍ଯ ଵାମେନ ଭୁଜେନ ସ ମହାବଲଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ବାମ ହାତରେ ଲୁଚାଇ, ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧା ଲଢ଼ିଥିଲେ।
ମୌହୂର୍ତିକୀଂ ଗତିଂ ଗତ୍ଵା ଚତୁଃ ପରଶର୍ଵାନୁପସ୍ପୃଶନ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ତ୍ୱରିତ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଚାରି ଦିଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ମନୋଵାଯୁଗତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵାଲୀ ଵ୍ଯପଗତକ୍ରମଃ
ବାଳୀ ମନ ଓ ପବନ ସମ ତ୍ୱରାରେ ଚଳି, ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଵାଲୀ ବାହୁଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ଵିହ୍ଵଲଂ ନଷ୍ଟଚେତସମ୍
ବାଳୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁରୁ ଛାଡିଦେଲେ, ଦେଖିଲେ ସେ ଅତି ଅସ୍ଥିର ଓ ମନ ହରାଇଥିଲେ।
ସିଚ୍ଯାଂଭସା ସୁଶୀତେନ ହ୍ଯାପାଦତଲମସ୍ତକାତ୍
ଏକ ପାତ୍ରର ଢଣ୍ଡା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିଞ୍ଚନ କଲେ।
ଉଵାଚ ରଣଚଣ୍ଡଂ ତଂ ରାକ୍ଷସେଂଦ୍ରଂ କପୀଶ୍ଵରଃ
ମକଡ଼ାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ନାୟକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯେଯଂ ବଲଂ ଜିତ୍ଵା ଯମଂ ସସଚିଵଂ ରଣେ
ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ଓ ଯମ ତଥା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ।
ମରୁଦ୍ଗଣଂ ତଥା ରୁଦ୍ରାନାଦିତ୍ଯାନଶ୍ଵିନୌ ଵସୂନ୍
ମରୁତମାନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ବସୁମାନେ ମଧ୍ୟ।
ସିଦ୍ଧାଂସ୍ତଥୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋଭୁଜଙ୍ଗମାନ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ।
ତଥା ଭୂତପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଵିଵୃଦ୍ଧବଲଦର୍ପିତାନ୍
ଏହିପରି ଶକ୍ତି ଓ ଗର୍ବରେ ଥିବା ଭୂତ ଓ ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ।
କଥମୀଦୃଗ୍ଗୁଣୋ ଭୂତ୍ଵା ମନୋଵାଯୁସମୋ ଜଵେ
ଏପରି ଗୁଣ ଓ ମନ-ପବନ ସମ ତ୍ୱରା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ଏହା ହେଲା?
ଵିଦ୍ରାଵ୍ଯ ସର୍ଵୋଂଲ୍ଲୋକେଷୁ ଵୀରାନ୍ପରପୁରଞ୍ଜ୍ଯଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶୂରମାନେକୁ ପଳାଇଦେଇ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ନଗର ଜିତିଥିଲେ।
ଵିକ୍ଷୋଭ୍ଯ ସାଗରାନ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ମହାରଥଃ
ସାତ ସମୁଦ୍ରକୁ ସାତଥର ଉତ୍କଳିତ କରିଥିବା ବଡ଼ ଯୋଧା।
ଦୁର୍ବଲେନ ମଯା କ୍ରାନ୍ତୋ ଵାନରେଣ ଵିଶେଷତଃ
ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ବଳ ବାନର, ବିଶେଷ କରି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦଳିତ ହୋଇଛି।
ପ୍ରବ୍ରୂହି ହେତୁନା କେନ ବ୍ରହ୍ମନ୍ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାକ୍ଷସମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିଏ ଏହି କାରଣ ଦୟାକରି କହ।
ଵଯନଂ ଵାଲିନଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବାଳୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦଶମୁଖୀ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ କହିଲେ।
ଅସଂଶଯଂ ଜିତାଃ ସର୍ଵେ ମଯା ଦେଵାସୁରା ରଣେ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେକୁ ଜିତିଛି।
ତଦିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୌହୃଦଂ ଭଯଵର୍ଜିତମ୍
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଭୟରହିତ ମିତ୍ରତା ଚାହେଁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାଲୀ ଭଵତ୍ଯେତଦ୍ଵଚସ୍ତଵ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବାଳୀ କହିଲେ, 'ତୁମର କଥା ଏହିପରି ହେଉ।'
ଜଗାମ ଲଙ୍କାଂ ସଗଣଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ସେ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ଭରି ଲଙ୍କାକୁ ଗଲେ।
ଆଜହାର ବହୂନ୍ଯଜ୍ଞାନନ୍ନପାନସମାଵୃତାନ୍
ସେ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ଅଭାବ ଥିଲା ନାହିଁ।