ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ପୁତ୍ର ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ସହ ତେନ ଵୈ
ମୋ ପୁଅ, ସେ ସହିତ ତୁମେ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରି ଆନନ୍ଦ କରିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦିତିଃ ଶକ୍ରଂ ମଧ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦିଵାକରେ
ଏପରି କହି, ଦିତି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କେଶାନ୍କୃତ୍ଵା ତୁ ପାଦସ୍ଥାନ୍ସା ସୁଷ୍ଵାପ ଚ ଦେଵତା
ସେ ତାଙ୍କର କେଶ ପାଦ ତଳେ ରଖି, ଦେବୀ ଶୁଇ ପଡିଲେ।
ତତସ୍ତାମଶୁଚିଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୋଂତରଂ ତଦମନ୍ଯତ
ତାପରେ, ସେ ଅପବିତ୍ର ହେବାକୁ ଜାଣି, ସେ ସମୟକୁ ଅବସର ଭାବିଲେ।
ଗର୍ଭଂ ନିହନ୍ତୁ ଵୈ ଦେଵ୍ଯା ସ ହି ଦୋଷୋ ଽତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେ ଭାବିଲେ — ଦେବୀଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି, କାରଣ ସେଠି ଏହି ଦୋଷ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚାପି ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଭମିନ୍ଦ୍ରୋ ମହୌଜସମ୍
ତାପରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ଗର୍ଭକୁ ଦେଖିଲେ।
ମ ଗର୍ଭୋ ଭିଦ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଵଜ୍ରଣଶତପର୍ଵଣା
ଗର୍ଭକୁ ଶତସାଖା ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭେଦିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ।
ମାରୋଦ ମାରୋଦ ଇତି ଗର୍ଭଂ ଶକ୍ରୋ ଽଭ୍ଯଭାଷତ
‘କାନ୍ଦିନାହିଁ, କାନ୍ଦିନାହିଁ’ ବୋଲି ଇନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଭକୁ କହିଲେ ।
କୁଲିଶେନ ବିଭେଦେନ୍ଦ୍ରସ୍ତତୋ ଦିତିରବୁଧ୍ଯତା
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଏବଂ ଦିତି ଜାଗିଉଠିଲେ ।
ନିଷ୍ପପାତ ତତୋ ଵଜ୍ରୀ ମାତୁର୍ଵଚନଗୌରଵାତ୍
ମାଆଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ମାନି ବଜ୍ରଧାରୀ ସେଠାରୁ ହଟିଗଲେ ।
ଅଶୁଚିର୍ଦେଵି ସୁପ୍ତାସି ପାଦଯୋର୍ଗତମୂର୍ଦ୍ଧଜା
ଦେବୀ, ତୁମେ ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଘୁମାଉଥିଲା, ଚୁଲି ଚାଲି ପାଦ ନିକଟକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଭିନ୍ନଵାନହମେତଂ ତେ ବହୁଧା କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ତୁମର ଏହି ଗର୍ଭକୁ ବହୁଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛି, ଏହି ଦୋଷକୁ ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଦୁରାଧର୍ଷଂ ଵାକ୍ଯଂ ସାନୁନଯାବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୟାଭାବରେ କଥା କହିଲେ ।
ନାପରାଧୋ ଽସ୍ତି ଦେଵେଶ ତଵ ପୁତ୍ର ମହାବଲ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାବଳୀ ପୁଅ ତୁମ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ଅପରାଧ ହୋଇନାହିଁ ।
ପ୍ରିଯଂ ତୁ କୃତମିଚ୍ଛାମି ଶ୍ରେଯୋ ଗର୍ଭସ୍ଯ ମେ କୁତଃ
ମୁଁ ଯାହା ପ୍ରିୟ ତାହା ଚାହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ମୋର ଗର୍ଭ ପାଇଁ କଣ ଉପକାର ରହିଲା ?
ଵାତସ୍କନ୍ଧାନିମାନ୍ସପ୍ତ ଚରନ୍ତୁ ମମ ପୁତ୍ରକାଃ
ମୋର ସେହି ସାତିଜଣ ପୁଅ, ବାୟୁରେ ଚଳିଥିବା, ଏହି ଜଗତରେ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତୁ ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧୋ ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚାପି ଭାସ୍କରେ
ପ୍ରଥମ ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଚଳେ ।
ଗ୍ରହେଷୁ ପଞ୍ଚମସ୍ଚୈଵ ଷଷ୍ଠଃ ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଲେ
ପଞ୍ଚମ ପୁଅ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଷଷ୍ଠ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ମଣ୍ଡଳରେ ଅଛନ୍ତି ।
ତାନେତେ ଵିଚରନ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ କାଲେକାଲେ ମମାତ୍ମଜାଃ
ମୋର ଏହି ପୁଅମାନେ ଏବେ ସମୟ ସମୟରେ ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତି ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧ ଆ ମେଘେବ୍ଯୋ ଯ ଆଵହଃ
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଚଳେ, ମେଘମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଯିଏ ଆଣେ ।
ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚାପି ମେଘେଭ୍ଯ ଆସୂର୍ଯାତ୍ପ୍ରଵହସ୍ତତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ମେଘରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ବାୟୁ ଭଳି ବହେ ।
ସୂର୍ଯାଦୂର୍ଧ୍ଵମଧଃ ସୋମାଦୁଦ୍ଵହୋ ଽଥ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଉପରକୁ, ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ ତଳକୁ ଯିଏ ଉଠାଏ, ସେଇ ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ସୋମାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଧର୍କ୍ଷେଭ୍ଯଶ୍ଚତୁର୍ଥ ସଂଵହସ୍ତୁ ସଃ
ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ ଉପରକୁ, ତାରାମାନଙ୍କୁ ତଳକୁ ଚତୁର୍ଥ ପୁଅ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହି ନେଉଛି ।
ଋକ୍ଷେଭ୍ଯଶ୍ଚ ତଥୈଵୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵମା ଗ୍ରହାଦ୍ଵିଵହସ୍ତୁ ଯଃ
ତାରାମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଏବଂ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ତଳକୁ ଯିଏ ନେଇଯାଏ ।
ଗ୍ରହେଭ୍ଯ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵମାର୍ଷିଭ୍ଯଃ ଷଷ୍ଠୋ ହ୍ଯନୁଵହଶ୍ଚ ଯଃ
ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଉପରେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଷଷ୍ଠ ଅନୁବହ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଋଷିମାନଙ୍କ ସଂପର୍କରେ।
ଋଷିଭ୍ଯ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵମାଧ୍ରୌଵଂ ସପ୍ତମୋ ଯଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଉପରେ, ସପ୍ତମ ଆଧ୍ରୌବ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଏତାନ୍ସର୍ଵାଶ୍ଚରନ୍ତ୍ଵନ୍ତେ କାଲେକାଲେ ମମାତ୍ମଜାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଅନ୍ତେ, ମୋର ପୁଅମାନେ ସମୟ ସମୟରେ ଚଳାଉଛନ୍ତି।
ତତସ୍ତେଷାଂ ତୁ ନାମାନି ମତ୍ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତକ୍ରତୋ
ଏବେ, ଶତକ୍ରତୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପୁଅମାନଙ୍କର ନାମ କହିବି।
ଶକ୍ରଜ୍ଯୋତିସ୍ତଥା ସତ୍ଯଃ ସତ୍ଯଜ୍ଯୋତିସ୍ତଥାପରଃ
ଶକ୍ରଜ୍ୟୋତି, ସତ୍ୟ, ଏବଂ ସତ୍ୟଜ୍ୟୋତି ଅଟେ ପରବର୍ତ୍ତୀ।
ପ୍ରଥମୋ ଽଯଂ ଗଣଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ତୁ ନିବୋଧତ
ଏହି ପ୍ରଥମ ଗଣ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି; ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଗଣକୁ ଶୁଣ।