ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାତେଜାସ୍ତଥା ସମଭାଵତ୍ତଦା
ଏପରି କହି, ସେ ମହାତେଜସ୍ବୀ ସେଇଁଠି ଏହିପରି କାମ କଲେ।
ଗତେ ଭର୍ତ୍ତରି ସା ଦେଵୀ ଦିତିଃ ପରମହର୍ଷିତା
ପତି ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ଦେବୀ ଦିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଶକ୍ରସ୍ତୁ ସମୁପଶ୍ରୁତ୍ଯ ସଂଵାଦଂ ତଂ ତଯୋଃ ପ୍ରଭୁଃ
କିନ୍ତୁ ଶକ୍ର, ସେ ପ୍ରଭୁ, ସେମାନଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣିଲେ।
ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ତେ କରିଷ୍ଯାମି ମାନୁଜ୍ଞାଂ ଦାତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ତୁମକୁ ସେବା କରିବି; ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେଅ।
ଯଥା ତ୍ଵଂ ମନ୍ଯସେ ଵତ୍ସ ସୁଶ୍ରୂଷାଭିରତୋ ଭଵ
ତୁମେ ଯେପରି ଭଲ ଭାବ, ମୁଁ ସେଇଁପରି ସେବାରେ ଲାଗି ରହିବି।
ଵରଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତ ଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମାତୁଃ ଶକ୍ରଃ ପ୍ରହର୍ଷିତଃ
ମାଆଙ୍କର ଏହି ଦୟା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଶୁଣି, ଶକ୍ର ଖୁସି ହେଲେ।
ଶୁଶ୍ରୂଷତେ ତୁ ତାଂ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵକାଲମନୁଵ୍ରତଃ
ଶକ୍ର ସମସ୍ତ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରି, ସଦା ନିଷ୍ଠାରେ ରହିଲେ।
ଗାତ୍ରସଂଵାହନଂ କାଲେ ଶ୍ରମାପନଯନେ ତଥା
ଠିକ୍ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ଦେହ ମାସାଜ୍ କରି, କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିଦେଲେ।
କିଞ୍ଚିଚ୍ଛିଷ୍ଟେ ଵ୍ରତେ ଦେଵୀ ତୁଷ୍ଟା ଶକ୍ରମୁଵାଚ ହ
ଅଳ୍ପ ଉପବାସ ବାକି ଥିଲାବେଳେ, ଦେବୀ ଖୁସି ହୋଇ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଵଶିଷ୍ଠାନି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭ୍ରାତରଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ତତଃ
ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ଅଛି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସେଠି ତୁମେ ତୁମ ଭାଇକୁ ଦେଖିବ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ପୁତ୍ର ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ସହ ତେନ ଵୈ
ମୋ ପୁଅ, ସେ ସହିତ ତୁମେ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରି ଆନନ୍ଦ କରିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦିତିଃ ଶକ୍ରଂ ମଧ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦିଵାକରେ
ଏପରି କହି, ଦିତି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କେଶାନ୍କୃତ୍ଵା ତୁ ପାଦସ୍ଥାନ୍ସା ସୁଷ୍ଵାପ ଚ ଦେଵତା
ସେ ତାଙ୍କର କେଶ ପାଦ ତଳେ ରଖି, ଦେବୀ ଶୁଇ ପଡିଲେ।
ତତସ୍ତାମଶୁଚିଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୋଂତରଂ ତଦମନ୍ଯତ
ତାପରେ, ସେ ଅପବିତ୍ର ହେବାକୁ ଜାଣି, ସେ ସମୟକୁ ଅବସର ଭାବିଲେ।
ଗର୍ଭଂ ନିହନ୍ତୁ ଵୈ ଦେଵ୍ଯା ସ ହି ଦୋଷୋ ଽତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେ ଭାବିଲେ — ଦେବୀଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି, କାରଣ ସେଠି ଏହି ଦୋଷ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚାପି ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଭମିନ୍ଦ୍ରୋ ମହୌଜସମ୍
ତାପରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ଗର୍ଭକୁ ଦେଖିଲେ।
ମ ଗର୍ଭୋ ଭିଦ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଵଜ୍ରଣଶତପର୍ଵଣା
ଗର୍ଭକୁ ଶତସାଖା ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭେଦିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ।
ମାରୋଦ ମାରୋଦ ଇତି ଗର୍ଭଂ ଶକ୍ରୋ ଽଭ୍ଯଭାଷତ
‘କାନ୍ଦିନାହିଁ, କାନ୍ଦିନାହିଁ’ ବୋଲି ଇନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଭକୁ କହିଲେ ।
କୁଲିଶେନ ବିଭେଦେନ୍ଦ୍ରସ୍ତତୋ ଦିତିରବୁଧ୍ଯତା
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଏବଂ ଦିତି ଜାଗିଉଠିଲେ ।
ନିଷ୍ପପାତ ତତୋ ଵଜ୍ରୀ ମାତୁର୍ଵଚନଗୌରଵାତ୍
ମାଆଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ମାନି ବଜ୍ରଧାରୀ ସେଠାରୁ ହଟିଗଲେ ।
ଅଶୁଚିର୍ଦେଵି ସୁପ୍ତାସି ପାଦଯୋର୍ଗତମୂର୍ଦ୍ଧଜା
ଦେବୀ, ତୁମେ ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଘୁମାଉଥିଲା, ଚୁଲି ଚାଲି ପାଦ ନିକଟକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଭିନ୍ନଵାନହମେତଂ ତେ ବହୁଧା କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ତୁମର ଏହି ଗର୍ଭକୁ ବହୁଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛି, ଏହି ଦୋଷକୁ ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଦୁରାଧର୍ଷଂ ଵାକ୍ଯଂ ସାନୁନଯାବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୟାଭାବରେ କଥା କହିଲେ ।
ନାପରାଧୋ ଽସ୍ତି ଦେଵେଶ ତଵ ପୁତ୍ର ମହାବଲ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାବଳୀ ପୁଅ ତୁମ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ଅପରାଧ ହୋଇନାହିଁ ।
ପ୍ରିଯଂ ତୁ କୃତମିଚ୍ଛାମି ଶ୍ରେଯୋ ଗର୍ଭସ୍ଯ ମେ କୁତଃ
ମୁଁ ଯାହା ପ୍ରିୟ ତାହା ଚାହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ମୋର ଗର୍ଭ ପାଇଁ କଣ ଉପକାର ରହିଲା ?
ଵାତସ୍କନ୍ଧାନିମାନ୍ସପ୍ତ ଚରନ୍ତୁ ମମ ପୁତ୍ରକାଃ
ମୋର ସେହି ସାତିଜଣ ପୁଅ, ବାୟୁରେ ଚଳିଥିବା, ଏହି ଜଗତରେ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତୁ ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧୋ ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚାପି ଭାସ୍କରେ
ପ୍ରଥମ ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଚଳେ ।
ଗ୍ରହେଷୁ ପଞ୍ଚମସ୍ଚୈଵ ଷଷ୍ଠଃ ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଲେ
ପଞ୍ଚମ ପୁଅ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଷଷ୍ଠ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ମଣ୍ଡଳରେ ଅଛନ୍ତି ।
ତାନେତେ ଵିଚରନ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ କାଲେକାଲେ ମମାତ୍ମଜାଃ
ମୋର ଏହି ପୁଅମାନେ ଏବେ ସମୟ ସମୟରେ ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତି ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧ ଆ ମେଘେବ୍ଯୋ ଯ ଆଵହଃ
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଚଳେ, ମେଘମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଯିଏ ଆଣେ ।