ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ
ଦେଇତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୁଷ୍ଟଂ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରେଣ ତୁ
ଦେଇତ୍ୟ, ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ ଚୟନ କଲେ।
ଯୋଗଦ୍ଦେଵାନ୍ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଵତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିପତି ହେଲେ।
ଦାନଵାସ୍ତ୍ଵସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାଶ୍ଚ ସହ ଚାରଣୈଃ
ଦାନବ, ଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନେ, ଚାରଣମାନଙ୍କ ସହିତ—
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ବ୍ରହ୍ମାନୁଜଜ୍ଞେ ସାଂତରଂ ଵରମ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଏହୀ ଦାନୀଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵମେଵ ତୁ
ଏବେ ଆ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର; ଏହିପରି ହେବ ନିଶ୍ଚିତ।
ସୋ ଽପି ଦୈତ୍ଯସ୍ତଦା ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ତାପରେ ସେ ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତରେ ଶାସନ କଲେ।
ସ ଏଵ ତପତି ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ନିଜେ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।
ସ ଗୋପାଲୋ ଽଵିପାଲଶ୍ଚ କର୍ଷକଶ୍ଚ ସ ଏଵ ହ
ସେ ଗୋପାଳ, ଗୋରକ୍ଷକ ଓ ଚାଷୀ—ସେ ଏକା।
ନେତା ଗୋପ୍ତା ଗୋପଯିତା ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯାଜକଃ ସ ତୁ
ସେ ନେତା, ରକ୍ଷକ, ସୁରକ୍ଷାଦାତା, ଦୀକ୍ଷିତ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା।
ଏଵଂପ୍ରଭାଵୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଽସାଵତୋ ଭୂଯୋ ନିବୋଧତ
ଏହିପରି ଶକ୍ତି ଥିଲା ସେହି ଦୈତ୍ୟର; ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଦୈତ୍ଯୈଃ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରା ତ୍ଵିହ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବିଷୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯୈ ତସ୍ଯୈ ତଦା ଦେଵା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନରାତ୍ତୁ ଯସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମାସ୍ଯ ନରମୂର୍ତ୍ତିଶ୍ଚ ଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଯେଉଁଥିରୁ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ମଣିଷରୁ ହେଲା, ତାଙ୍କ ରୂପ ମଣିଷର, ସେହିପାଇଁ ସେ ପ୍ରଭୁ।
ସାଗରସ୍ଯ ଚ ଵେଲାଯାମୁଚ୍ଛ୍ରିତ ସ୍ତପସୋ ଵିଭୁଃ
ସାଗର କୂଳରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏକ ବଳବାନ।
ନାମ୍ନା ସୁଦର୍ଶନଂ ଚୈଵ ଵିଶ୍ରୁତଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ତାଙ୍କ ନାମ ସୁଦର୍ଶନ, ବିଶ୍ରୁତ ଓ ମହାବଳୀ।
ନଖୈର୍ବିଭଦ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ନାର୍ଦ୍ରାଃ ଶୁଷ୍କା ନଖା ଇତି
ତିବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ସେ ନଖରେ ଫାଟିଦେଲେ—ଭିଜା କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନଖ କୁହାଯାଏ।
ଶଂବରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଶମ୍ବର, ଶକୁନି ଓ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ—
ହିରଣ୍ଯକ୍ଷସୁତା ହ୍ଯେତେ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦାଃ
ଏମାନେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପୁଅ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଜିତିପାରିନଥିଲେ।
ସ ଶତାନି ସହସ୍ରାଣି ନିହତାସ୍ତାରକାମଯେ
ତାରକା ସଂଗ୍ରାମରେ ସେମାନଙ୍କ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ପୂର୍ଵଜସ୍ତେଷାମନୁହ୍ନା ଦସ୍ତଥାପରଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଏବଂ ଅନୁହ୍ନା ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଥିଲେ।
ସୁଂଦୋ ନିସୁନ୍ଦଶ୍ଚ ତଥା ହ୍ରାଦପୁତୌ ବଭୂଵତୁଃ
ସୁନ୍ଦ ଓ ନିସୁନ୍ଦ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ହ୍ରାଦଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାରୀଚଃ ସୁନ୍ଦପୁତ୍ରସ୍ତୁ ତାଡକାଯାମଜାଯତ
ସୁନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମାଁ ଥିଲେ ତାଡକା।
ମୂକୋ ଵିନିହତଶ୍ଚାପି କୈରାତେ ସଵ୍ଯସାଚିନା
ମୂକୁ କିରାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିଲେ।
ଉତ୍ପନ୍ନା ମହତା ଚୈଵ ତପସା ଭାଵିତାଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେମାନେ ଭାରି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ନିଜେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ତଥା ଦକ୍ଷୋ ସୁରଶ୍ଚଣ୍ଡଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଦେତ୍ଯନାଯକାଃ
ଏହିପରି, ଦକ୍ଷ, ସୁର ଓ ଚଣ୍ଡ—ଏହି ଚାରିଜଣ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଜିତ୍କ୍ରତୁଜିଚ୍ଚୈଵ ଦେଵାନ୍ତକନରାନ୍ତକୌ
ବ୍ରହ୍ମଜିତ, କ୍ରତୁଜିତ, ଦେବାନ୍ତକ ଓ ନରାନ୍ତକ—ଏହିମାନେ ଥିଲେ।
ରାଜାଜଶ୍ଚୈଵ ଗୋମଶ୍ଚ ଶଂଭୋଃ ପୁତ୍ରୌ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତୌ
ରାଜାଜ ଓ ଗୋମ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ବଲେଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ଜଜ୍ଞେ ରାଜାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ
ବଳିଙ୍କ ଏକଶେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ହେଲେ।
ସହସ୍ରବାହୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଽଭୂଦ୍ବାଣୋ ରାଜା ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସହସ୍ରବାହୁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାଣ ଥିଲେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା।