କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୌ ତୌ ତୁ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵଜୌ ସ୍ମୃତୌ
କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ନାମ ପ୍ରଥିତଂ ପୃଥଗାସନମ୍
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଅଲଗା ଆସନରେ ବସିଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯ କଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ସ ସମୃତଃ
ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଭାଵଂ ଚୈଵ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାଦ୍ବ୍ରୂହି ନଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଦେଇତ୍ୟର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।
ଋଷିଭିଦେଂଵତାଭିଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈରୁପଶୋଭିତଃ
ସେ ଋଷି, ଦେବତା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆସନାନ୍ଯୁପକୢପ୍ତାନି ସୌଵର୍ଣାନି ତୁ ପଞ୍ଚ ଵୈ
ପାଞ୍ଚଟି ସୁନାର ଆସନ ସଜାଯାଇଥିଲା।
ମୁଖ୍ଯର୍ତ୍ଵିଜସ୍ତୁ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେଷାଂ ତାନ୍ଯୁପକଲ୍ପଯନ୍
ଚାରିଜଣ ପ୍ରଧାନ ଅଫିତିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନଗୁଡ଼ିକ ସଜାଇଥିଲେ।
ନିଷସାଦ ସଗର୍ଭୋ ଽତ୍ର ତତ୍ରାସୀନଃ ଶଶଂସ ଚ
ସେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସେଠାରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ବସି ଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଋଷଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମ କୁର୍ଵନ୍ତି ଵର୍ଦ୍ଧିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ବର୍ଧିତ' ନାମ ଦେଲେ।
ହିରଣ୍ଯକ୍ଷୋ ଽନୁଜସ୍ତସ୍ଯ ସିଂହିକା ତସ୍ଯ ଚାନୁଜା
ହିରଣ୍ୟକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ, ଏବଂ ସିଂହିକା ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ
ଦେଇତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୁଷ୍ଟଂ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରେଣ ତୁ
ଦେଇତ୍ୟ, ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ ଚୟନ କଲେ।
ଯୋଗଦ୍ଦେଵାନ୍ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଵତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିପତି ହେଲେ।
ଦାନଵାସ୍ତ୍ଵସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାଶ୍ଚ ସହ ଚାରଣୈଃ
ଦାନବ, ଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନେ, ଚାରଣମାନଙ୍କ ସହିତ—
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ବ୍ରହ୍ମାନୁଜଜ୍ଞେ ସାଂତରଂ ଵରମ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଏହୀ ଦାନୀଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵମେଵ ତୁ
ଏବେ ଆ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର; ଏହିପରି ହେବ ନିଶ୍ଚିତ।
ସୋ ଽପି ଦୈତ୍ଯସ୍ତଦା ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ତାପରେ ସେ ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତରେ ଶାସନ କଲେ।
ସ ଏଵ ତପତି ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ନିଜେ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।
ସ ଗୋପାଲୋ ଽଵିପାଲଶ୍ଚ କର୍ଷକଶ୍ଚ ସ ଏଵ ହ
ସେ ଗୋପାଳ, ଗୋରକ୍ଷକ ଓ ଚାଷୀ—ସେ ଏକା।
ନେତା ଗୋପ୍ତା ଗୋପଯିତା ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯାଜକଃ ସ ତୁ
ସେ ନେତା, ରକ୍ଷକ, ସୁରକ୍ଷାଦାତା, ଦୀକ୍ଷିତ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା।
ଏଵଂପ୍ରଭାଵୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଽସାଵତୋ ଭୂଯୋ ନିବୋଧତ
ଏହିପରି ଶକ୍ତି ଥିଲା ସେହି ଦୈତ୍ୟର; ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଦୈତ୍ଯୈଃ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରା ତ୍ଵିହ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବିଷୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯୈ ତସ୍ଯୈ ତଦା ଦେଵା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନରାତ୍ତୁ ଯସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମାସ୍ଯ ନରମୂର୍ତ୍ତିଶ୍ଚ ଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଯେଉଁଥିରୁ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ମଣିଷରୁ ହେଲା, ତାଙ୍କ ରୂପ ମଣିଷର, ସେହିପାଇଁ ସେ ପ୍ରଭୁ।
ସାଗରସ୍ଯ ଚ ଵେଲାଯାମୁଚ୍ଛ୍ରିତ ସ୍ତପସୋ ଵିଭୁଃ
ସାଗର କୂଳରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏକ ବଳବାନ।
ନାମ୍ନା ସୁଦର୍ଶନଂ ଚୈଵ ଵିଶ୍ରୁତଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ତାଙ୍କ ନାମ ସୁଦର୍ଶନ, ବିଶ୍ରୁତ ଓ ମହାବଳୀ।
ନଖୈର୍ବିଭଦ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ନାର୍ଦ୍ରାଃ ଶୁଷ୍କା ନଖା ଇତି
ତିବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ସେ ନଖରେ ଫାଟିଦେଲେ—ଭିଜା କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନଖ କୁହାଯାଏ।
ଶଂବରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଶମ୍ବର, ଶକୁନି ଓ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ—
ହିରଣ୍ଯକ୍ଷସୁତା ହ୍ଯେତେ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦାଃ
ଏମାନେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପୁଅ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଜିତିପାରିନଥିଲେ।
ସ ଶତାନି ସହସ୍ରାଣି ନିହତାସ୍ତାରକାମଯେ
ତାରକା ସଂଗ୍ରାମରେ ସେମାନଙ୍କ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।