ହରଯୋନାମ ତେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଭାଜସ୍ତଦାଭଵନ୍
ତାପରେ, ହରି ନାମରେ ଦେବତାମାନେ ୟଜ୍ଞର ଭାଗୀ ହେଲେ।
ଵିକୁଣ୍ଠାଯାଂ ପୁନସ୍ତେ ଵୈ ଵରିଷ୍ଠା ଜଜ୍ଞିରେ ସୁରାଃ
ପୁନି, ବିକୁଣ୍ଠ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵୈ ପୁନର୍ଦେଵା ଵୈକୁଣ୍ଠାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାକ୍ଷୁଷମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ବାଇକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉପସ୍ଥିତେ ପୁନଃ ସର୍ଗେ ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ହ
ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ପୁନି ଆରମ୍ଭ ହେଲା,
ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ଵର୍ତ୍ତମାନେନ୍ତରଂ ସୁରାଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଶପ୍ତାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା ସାଧ୍ଯା ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାମରାଃ
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ଶାପ ପାଇଁ ସାଧ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅମର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜଯାନାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯଧ୍ଯାଯଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଜୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅଛି, ସେ ଏକେକ ଶିକ୍ଷାକୁ ଆଗକୁ ଯାଇଥାଏ।
ପରିକ୍ରାନ୍ତା ମଯା ଵୋ ଽଦ୍ଯା କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛଥ
ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କଥା କହିଦେଲି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ସର୍ପଭୂତାପିଶା ଚାନାଂ ଵସୂନାଂ ପକ୍ଷିଵୀରୁଧାମ୍
ସର୍ପ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଵସୁ, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଗଛଗୁଡ଼ିକର —
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ସୂତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚର୍ଷିସତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସୂତ ତା ସମୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୌ ତୌ ତୁ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵଜୌ ସ୍ମୃତୌ
କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ନାମ ପ୍ରଥିତଂ ପୃଥଗାସନମ୍
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଅଲଗା ଆସନରେ ବସିଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯ କଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ସ ସମୃତଃ
ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଭାଵଂ ଚୈଵ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାଦ୍ବ୍ରୂହି ନଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଦେଇତ୍ୟର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।
ଋଷିଭିଦେଂଵତାଭିଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈରୁପଶୋଭିତଃ
ସେ ଋଷି, ଦେବତା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆସନାନ୍ଯୁପକୢପ୍ତାନି ସୌଵର୍ଣାନି ତୁ ପଞ୍ଚ ଵୈ
ପାଞ୍ଚଟି ସୁନାର ଆସନ ସଜାଯାଇଥିଲା।
ମୁଖ୍ଯର୍ତ୍ଵିଜସ୍ତୁ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେଷାଂ ତାନ୍ଯୁପକଲ୍ପଯନ୍
ଚାରିଜଣ ପ୍ରଧାନ ଅଫିତିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନଗୁଡ଼ିକ ସଜାଇଥିଲେ।
ନିଷସାଦ ସଗର୍ଭୋ ଽତ୍ର ତତ୍ରାସୀନଃ ଶଶଂସ ଚ
ସେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସେଠାରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ବସି ଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଋଷଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମ କୁର୍ଵନ୍ତି ଵର୍ଦ୍ଧିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ବର୍ଧିତ' ନାମ ଦେଲେ।
ହିରଣ୍ଯକ୍ଷୋ ଽନୁଜସ୍ତସ୍ଯ ସିଂହିକା ତସ୍ଯ ଚାନୁଜା
ହିରଣ୍ୟକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ, ଏବଂ ସିଂହିକା ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ
ଦେଇତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୁଷ୍ଟଂ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରେଣ ତୁ
ଦେଇତ୍ୟ, ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବାକୁ ଚୟନ କଲେ।
ଯୋଗଦ୍ଦେଵାନ୍ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଵତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିପତି ହେଲେ।
ଦାନଵାସ୍ତ୍ଵସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାଶ୍ଚ ସହ ଚାରଣୈଃ
ଦାନବ, ଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନେ, ଚାରଣମାନଙ୍କ ସହିତ—
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ବ୍ରହ୍ମାନୁଜଜ୍ଞେ ସାଂତରଂ ଵରମ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଏହୀ ଦାନୀଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵମେଵ ତୁ
ଏବେ ଆ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର; ଏହିପରି ହେବ ନିଶ୍ଚିତ।
ସୋ ଽପି ଦୈତ୍ଯସ୍ତଦା ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ତାପରେ ସେ ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତରେ ଶାସନ କଲେ।
ସ ଏଵ ତପତି ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ନିଜେ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।
ସ ଗୋପାଲୋ ଽଵିପାଲଶ୍ଚ କର୍ଷକଶ୍ଚ ସ ଏଵ ହ
ସେ ଗୋପାଳ, ଗୋରକ୍ଷକ ଓ ଚାଷୀ—ସେ ଏକା।
ନେତା ଗୋପ୍ତା ଗୋପଯିତା ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯାଜକଃ ସ ତୁ
ସେ ନେତା, ରକ୍ଷକ, ସୁରକ୍ଷାଦାତା, ଦୀକ୍ଷିତ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା।