ପ୍ରସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଚାତ୍ମାନଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ତ୍ଵେଷ ତତ୍ତଵତଃ
ପ୍ରକୃତି ନିଜକୁ ପ୍ରେରଣା କରି, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
ପ୍ରଵର୍ତତେ ପୁନଃ ସର୍ଗସ୍ତେଷାଂ ସାକାରଣାତ୍ମନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କାରଣ ସହିତ ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ତତ୍ରୋପଵର୍ଗିଣୀ ତେଷାମପୁନର୍ଭାରଗାମିନାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣି ଜନ୍ମକୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷର ପଥ ଅଛି।
ତତରତେଷୁ ଗତେଷୂର୍ଦ୍ଧଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାତ୍ତୁ ମୁଦାତ୍ମସୁ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତିନି ଲୋକରୁ ଆନନ୍ଦିତ ଆତ୍ମାମାନେ ବିଦାୟ ନିଅନ୍ତି।
ତଚ୍ଛିଷ୍ଯା ଯେ ହ ତିଷ୍ଠନ୍ତି କଲ୍ପଦାହ ଉପସ୍ଥିତେ
ସେଇ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କଳ୍ପର ସମାପ୍ତିବେଳେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାନ୍ତି,
ପଶଵଃ ପକ୍ଷିଣଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାଵରାଃ ସସରୀସୃପାଃ
ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗଛପାଲା ଏବଂ ସରିସୃପମାନେ ମଧ୍ୟ,
ସହସ୍ରଂଯତ୍ତୁ ରଶ୍ମୀନାଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯେହ ଵିନଶ୍ଯତି
ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହଜାରଟି କିରଣ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ,
କ୍ରମେଣ ଶତମାନାସ୍ତେ ତ୍ରୀଂଲ୍ଲୋକାନ୍ପ୍ରଦହନ୍ତ୍ଯୁତ
ତାପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଶତ କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ତିନିଟି ଲୋକକୁ ଦହିଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶୁଷ୍କେ ପୂର୍ଵମନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚୈସ୍ତୈଶଚୈଵ ପ୍ରତାପିତାଃ
ପ୍ରଥମେ ବର୍ଷା ନ ହେବାରୁ ଭୂମି ଶୁଖିଯାଏ, ଏବଂ ସେଇ କିରଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଏ,
ଜଙ୍ଗମାଃ ସ୍ଥାଵରାଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମାଧର୍ମାଦିକାସ୍ତୁ ଵୈ
ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଆଦି ସମସ୍ତ ଥରେ,
ଖ୍ଯାତାତପା ଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ଶୁଭଯା ଚାତିବନ୍ଧଯା
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାପରୁ ଓ ଶୁଭ ବନ୍ଧନରୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି,
ଉଷିତ୍ଵା ରଜନୀଂ ତେ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରାତିଟିକୁ ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାନ୍ତି,
ତତସ୍ତେଷୁ ପ୍ରପନ୍ନେଷୁ ଜନୈସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵାସିଷୁ
ତାପରେ, ତିନି ଲୋକର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ,
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା କ୍ଷିତୌ ପ୍ଲାଵିତାଯାଂ ଵିଜନେଷ୍ଵର୍ଣଵେଷୁ ଵା
ବର୍ଷା ପଡି ଭୂମି ଜଳରେ ଡୁବିଯିବାବେଳେ, କିମ୍ବା ନିର୍ଜନ ସାଗରମାନେ,
ଶରମାଣା ଵ୍ରଜନ୍ତ୍ଯେଵ ସଲିଲାଖ୍ଯାସ୍ତଥାଚଲାଃ
ସେଇ ଜଳମାନେ ବହିଯାଏ, ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ଗତି କରନ୍ତି।
ସଂଛାଦ୍ଯେମାଂ ସ୍ଥିତାଂ ଭୂମିମର୍ଣଵାଖ୍ଯଂ ତଦାଭଵତ
ତାପରେ ସାଗର ଏହି ଭୂମିକୁ ଢାକିଦେଇ, ଏକ ସାଗର ହେଇଯାଏ।
ସ ସର୍ଵଃ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତା ମାସାଂ ଭାଭ୍ଯୋ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ କିଛି ଏକଠା ହୋଇ, ମାସ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଧାତୁସ୍ତନୋତି ଵିସ୍ତାରଂ ତତୋପତନଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ତତ୍ତ୍ୱ ଏଠାରେ ବିସ୍ତାର ହୁଏ, ଏବଂ ତାହାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଏକାର୍ଣଵେ ଭଵନ୍ତ୍ଯାପୋ ନ ଶୀର୍ଣାସ୍ତେନ ତା ନରାଃ
ଏକ ସାଗରରେ ଜଳ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ସେଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ,
ତାଵତ୍କାଲଂ ରଜନ୍ଯାଂ ଚ ଵର୍ତନ୍ତ୍ଯାଂ ସଲିଲାତ୍ମନଃ
ସେଇ ରାତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ, ସେମାନେ ଜଳର ଆକାରରେ ରହନ୍ତି।
ପ୍ରଶାନ୍ତଵାତେ ଽନ୍ଧକାରେ ନିରାଲୋକେ ସମନ୍ତତଃ
ପବନ ଶାନ୍ତ ଥାଏ, ଚାରିପଟେ ଅନ୍ଧାର ଓ ଆଲୋକ ନଥାଏ,
ଵିଭାଗମସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ପ୍ରକର୍ତୁଂ ପୁନରୈଚ୍ଛତ
ସେଠାରେ ପୁଣି ଏହି ଲୋକର ବିଭାଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ତଦା ଭଵତି ସ ବ୍ରହ୍ମା ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାତ୍
ସେତେବେଳେ ସେ ବ୍ରହ୍ମା ହେଇଯାନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ହଜାର ଆଖି ଓ ହଜାର ପାଦ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମା ନାରାଯଣା ଖ୍ଯସ୍ତୁ ସୁଷ୍ଵାପ ସଲିଲେ ତଦା
ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ନାରାୟଣ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସେତେବେଳେ ଜଳରେ ଶୟନ କରିଥିଲେ।
ଅନେନାଦ୍ଯେନ ପାଦେନ ପୁରାଣଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଏହି ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ଦ୍ୱାରା ପୁରାତନ କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସଂହୃଷ୍ଟମନାଃ କାପେଯଃ ସଂଶଯାଯତି
ଶୁଣିବା ପରେ, କାପେୟ ଆନନ୍ଦିତ ମନେ ସନ୍ଦେହ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅଥ ପ୍ରବୃତି କଲ୍ପଜ୍ଞଃ ପ୍ରତିସଂଧିଃ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ତାପରେ, ସେ କ୍ରମର ଜ୍ଞାନୀ ଏହାର ପରମ୍ପରା ବିସ୍ତାର କରିବେ।
ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମି ଯଥାଵତ୍କୁଶଲୋ ହ୍ଯସି
ମୁଁ ଏହିକଥା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, କାରଣ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦକ୍ଷ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯୋଦ୍ଭଵଂ କୃତ୍ସ୍ନମାଖ୍ଯାତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ସେ ତିନି ଲୋକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କଲ୍ପଂ ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରତିସଂଧିଶ୍ଚ ଯସ୍ତଯୋଃ
ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପରମ୍ପରା ଅଛି।