ଯସ୍ମାଦ୍ଵାକ୍ଯମନାଦୃତ୍ଯ ମମ ଵୈରାଗ୍ଯମାସ୍ଥିତାଃ
ମୋ କଥାକୁ ଅଗ୍ରହ କରି, ତୁମେ ବିରାଗରେ ଲାଗିଛ।
କର୍ମଣାଂ ନ କୃତୋ ଽଭ୍ଯାସୋ ହ୍ଯମୃତତ୍ଵାଭିକାଙ୍କ୍ଷଯା
ଅମୃତତ୍ୱ ଆଶାରେ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇନି।
ତେ ଶପ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଦେଵା ଜଯାସ୍ତଂ ଵୈ ପ୍ରସାଦଯନ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶାପରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ପ୍ରଣତାନ୍ଵୈ ସାନୁନଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ତାନବ୍ରଵୀତ୍ପୁନଃ
ସେମାନେ ନମ୍ରତା ସହ ନମସ୍କାର କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଃ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ମଯାଗତଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ହି କଥମଚ୍ଛନ୍ଦତୋ ମମ
ମୋଠୁ ଯାହା ଆସିଛି, ତାହା କିପରି ମୋ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ ହେବ?
ଲୋକେ ଯଦପି କିଞ୍ଚିଦ୍ଵୈଶଂ ଵା ଶଂ ଵା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ଭଲ କି ମନ୍ଦ, ସେ ସବୁ ସ୍ଥିର ଅଛି।
ଭୂତାନା ମୀହିତଂ ଯଚ୍ଚ ଯଚ୍ଚାପ୍ଯେଷାଂ ଵିଚିନ୍ତିତମ୍
ଯେ କିଛି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ କିଛି ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେ ସବୁ
ମଯା ବଦ୍ଧମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଚଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ବସ୍ତୁକୁ ଏକାଠି କରିଛି, ଏହି ସବୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଅଛି।
ଯସ୍ମାଦ୍ଵହତି ଦୃପ୍ତୋ ଵୈ ସର୍ଵାର୍ଥମିହ ନାନ୍ଯଥା
ଯେହেতୁ ଅହଂକାରୀ ସମସ୍ତ କାମକୁ ଏଠାରେ ବହନ କରେ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବା ନାହିଁ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ତାନ୍ଦେଵାନ୍ ଜଯାନଧ୍ଯାତ୍ମଚେତସଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଜୟ ପାଇଁ ଚିତ୍ତ ଏକାଗ୍ର କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଯସ୍ମାନ୍ମାନଭିସଂଧାଯ ସନ୍ଯାସାଦିଃ କୃତଃ ସୁରାଃ
ଅହଂକାର ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଦେବତାମାନେ ବିରତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ଭଵିତା ଚ ସୁଖୋଦର୍କେ ଦିଵ୍ଯଭାଵେନ ଜାଯତାମ୍
ଏହାର ଫଳରେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସୁଖ ଆସିବ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସଂସିଦ୍ଧାଃ ସପ୍ତସ୍ଵାଵିର୍ଭଵିଷ୍ଯଥ
ମନ୍ବନ୍ତରଗୁଡିକରେ, ତୁମେ ସାତଟି ଦଳରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପ୍ରକଟ ହେବ।
ଏଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ତତ୍ର ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରାତନଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ପୁରାତନ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ।
ଏତାନି ନିତ୍ଯୈଃ ମହସା ରଜୋଭିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵିଭୁର୍ଵସତେ ଽନ୍ଯତ୍ପ୍ରଶସ୍ତମ୍
ଏହି ନିତ୍ୟ, ମହାନ ଓ ରଜସ୍ବୀ ବସ୍ତୁ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟ ସବୁକୁ ଛାଡି ଏଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଵୈଵସ୍ଵତେଂଽତରେତୀତେ ମତ୍ସମୀପମିହୈଷ୍ଯଥ
ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେବ, ତୁମେ ମୋ ସମ୍ନିପାତରେ ଆସିବ।
ପ୍ରପନ୍ନାଧାରଣାମାଦ୍ଯାଂ ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଯୋଗବଲାନ୍ଵିତାମ୍
ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଆଦି ଆଧାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପରେ,
ଜଯା ଇତି ସମାଖ୍ଯାତାଃ କୃତା ଏଵଂ ଵିସନ୍ନିଭାଃ
ଏପରି ଆକୃତି ରଖି, ସେମାନେ 'ଜୟ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ପୁନସ୍ତେ ତୁଷିତା ଦେଵା ଜାତାଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷେଂଽତରେ
ପୁନି, ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ତୁଷିତ ଦେବତାମାନେ ଆଉଥରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତଃ ସତ୍ଯାଃ ସ୍ମୃତା ଦେଵା ଔତ୍ତମେ ଚାନ୍ତରେ ମନୋଃ
ତାପରେ, ଉତ୍ତମ ମନୁଙ୍କର ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଦେବତାମାନେ 'ସତ୍ୟ' ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଗଲେ।
ହରଯୋନାମ ତେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଭାଜସ୍ତଦାଭଵନ୍
ତାପରେ, ହରି ନାମରେ ଦେବତାମାନେ ୟଜ୍ଞର ଭାଗୀ ହେଲେ।
ଵିକୁଣ୍ଠାଯାଂ ପୁନସ୍ତେ ଵୈ ଵରିଷ୍ଠା ଜଜ୍ଞିରେ ସୁରାଃ
ପୁନି, ବିକୁଣ୍ଠ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵୈ ପୁନର୍ଦେଵା ଵୈକୁଣ୍ଠାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାକ୍ଷୁଷମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ବାଇକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉପସ୍ଥିତେ ପୁନଃ ସର୍ଗେ ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ହ
ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ପୁନି ଆରମ୍ଭ ହେଲା,
ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ଵର୍ତ୍ତମାନେନ୍ତରଂ ସୁରାଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଶପ୍ତାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା ସାଧ୍ଯା ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାମରାଃ
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ଶାପ ପାଇଁ ସାଧ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅମର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜଯାନାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯଧ୍ଯାଯଂ ତୁ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଜୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅଛି, ସେ ଏକେକ ଶିକ୍ଷାକୁ ଆଗକୁ ଯାଇଥାଏ।
ପରିକ୍ରାନ୍ତା ମଯା ଵୋ ଽଦ୍ଯା କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛଥ
ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କଥା କହିଦେଲି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ସର୍ପଭୂତାପିଶା ଚାନାଂ ଵସୂନାଂ ପକ୍ଷିଵୀରୁଧାମ୍
ସର୍ପ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଵସୁ, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଗଛଗୁଡ଼ିକର —
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ସୂତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚର୍ଷିସତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସୂତ ତା ସମୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।