ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଭୂତିମତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀମଦୂର୍ଜିତମେଵ ଵା
ଯେଉଁ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଯଶ, ଶ୍ରୀ ଓ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସ ଏଵ ଜାଯତେଂଽଶେନ କେଚିଦିଚ୍ଛନ୍ତି ମାନଵାଃ
ସେ ଏକା ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; କିଛି ମନୁଷ୍ୟ ଏହିଥିରେ ଆଶା କରନ୍ତି।
ଏଷାଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଭେଦସ୍ତ୍ରଯାଣାଂ ଦ୍ଯୁସଦାମିହ
ଏଠାରେ, ଏହି ତିନି ଦିବ୍ୟବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଜାଯନ୍ତେ ପୋହଯନ୍ତ୍ଯଂ ଶୈରୀଶ୍ଵରା ଯୋଗମାଯଯା
ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଶାସନ କରନ୍ତି ଯୋଗମାୟାର ଶକ୍ତିରେ।
ଭୂତାନୁଵାଦିନା ମାଦ୍ଯା ମଧ୍ଯସ୍ଥା ଭୂତଵାଦିନାମ୍
ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତି, ମଧ୍ୟସ୍ଥମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି।
ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚାନୁଗୃହ୍ଣନ୍ତି ନିଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଖଲାନ୍ସ୍ଵଯମ୍
ସେମାନେ ପରୀକ୍ଷା କରି, ଦୟା କରନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନିଜେ ଦମନ କରନ୍ତି।
ତଥାଧିକରଣୈରତୈର୍ଯଥା ତତ୍ତ୍ଵନିଦର୍ଶକାଃ
ଏଭଳି ଅଧିକାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
କର୍ମ୍ମଣାଂ ମହତାଂ ତେ ହି କର୍ତ୍ତାରୋ ଜଗଦୀଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ।
ବାଲିଶାସ୍ତେ ନ ଜାନନ୍ତି ଦୈଵତାନି ପ୍ରଭାଗଶଃ
ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନ ଭାଗଗୁଡିକୁ ବୁଝିପାରନାହାନ୍ତି।
କୁର୍ଯାଦ୍ଯୋଗବଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈର୍ମହାଂଶ୍ଚରେତ୍
ଯୋଗର ଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂହରେତ ପୁନଃ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଗଣାନିଵ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନଃ ଆପସେ ନେଇବା ଉଚିତ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକର ଦଳକୁ ଆପସେ ନେଇଥାଏ।
ସର୍ଵେ ମନ୍ତ୍ରଶରୀରାସ୍ତେ ସ୍ମୃତା ମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵିହ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମନ୍ବନ୍ତର ମାନେ ଶରୀର ରୂପେ ବିବେଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଚିତିଶ୍ଚ ସୁଚିତିଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯାକୂତିଃ କୂତିରେଵ ଚ
ଚିତି, ସୁଚିତି, ଆକୂତି ଓ କୂତି ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରସଂବନ୍ଧଂ ଵିତତ୍ଯ ଯଜତେତି ଚ
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରର ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ବଳି ଦେବା ନିର୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ତତସ୍ତେ ନାଭ୍ଯନନ୍ଦନ୍ତ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କର କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଲେ ନାହିଁ।
ଯମେଷ୍ଵଂଵାଵନ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତେ ଦୋଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ କର୍ମସୁ
କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷ ଦେଖି, ସେମାନେ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ଜୁଗୁପ୍ସଂତଃ ପ୍ରସୂତିଂ ଚ ନିଃସତ୍ତ୍ଵା ନିର୍ମମାଭଵନ୍
ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସାରହୀନ ଓ ମମତାହୀନ ହେଇଗଲେ।
ଅର୍ଥଂ ଧର୍ମଂ ଚ କାମଂ ଚ ହିତ୍ଵା ତେ ଵୈ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ଧନ, ଧର୍ମ ଓ କାମକୁ ଛାଡି, ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ।
ତେଷାଂ ତୁ ତମଭିପ୍ରାଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ତୁ କୋପିତଃ
ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଜାର୍ଥମିହ ଯୂଯଂ ଵୈ ମଯା ସୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଥ ନାନ୍ଯଥା
ମୁଁ ଏଠାରେ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତୁମମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ନୁହେଁ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଵାକ୍ଯମନାଦୃତ୍ଯ ମମ ଵୈରାଗ୍ଯମାସ୍ଥିତାଃ
ମୋ କଥାକୁ ଅଗ୍ରହ କରି, ତୁମେ ବିରାଗରେ ଲାଗିଛ।
କର୍ମଣାଂ ନ କୃତୋ ଽଭ୍ଯାସୋ ହ୍ଯମୃତତ୍ଵାଭିକାଙ୍କ୍ଷଯା
ଅମୃତତ୍ୱ ଆଶାରେ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇନି।
ତେ ଶପ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଦେଵା ଜଯାସ୍ତଂ ଵୈ ପ୍ରସାଦଯନ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶାପରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ପ୍ରଣତାନ୍ଵୈ ସାନୁନଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ତାନବ୍ରଵୀତ୍ପୁନଃ
ସେମାନେ ନମ୍ରତା ସହ ନମସ୍କାର କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଃ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ମଯାଗତଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ହି କଥମଚ୍ଛନ୍ଦତୋ ମମ
ମୋଠୁ ଯାହା ଆସିଛି, ତାହା କିପରି ମୋ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ ହେବ?
ଲୋକେ ଯଦପି କିଞ୍ଚିଦ୍ଵୈଶଂ ଵା ଶଂ ଵା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ଭଲ କି ମନ୍ଦ, ସେ ସବୁ ସ୍ଥିର ଅଛି।
ଭୂତାନା ମୀହିତଂ ଯଚ୍ଚ ଯଚ୍ଚାପ୍ଯେଷାଂ ଵିଚିନ୍ତିତମ୍
ଯେ କିଛି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ କିଛି ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେ ସବୁ
ମଯା ବଦ୍ଧମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଚଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ବସ୍ତୁକୁ ଏକାଠି କରିଛି, ଏହି ସବୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଅଛି।
ଯସ୍ମାଦ୍ଵହତି ଦୃପ୍ତୋ ଵୈ ସର୍ଵାର୍ଥମିହ ନାନ୍ଯଥା
ଯେହেতୁ ଅହଂକାରୀ ସମସ୍ତ କାମକୁ ଏଠାରେ ବହନ କରେ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବା ନାହିଁ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ତାନ୍ଦେଵାନ୍ ଜଯାନଧ୍ଯାତ୍ମଚେତସଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଜୟ ପାଇଁ ଚିତ୍ତ ଏକାଗ୍ର କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।