ତସ୍ଯାଂ ତସ୍ଯାମଵସ୍ଥାଯାଂ ତତ ଉତ୍ପାଦ୍ଯ କାରଣମ୍
ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ, ସେ ତାହାର କାରଣକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତସ୍ଯାଶେନ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ମନୋଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେନ୍ତରେ
ତାଙ୍କର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ମନୁ ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ଯୁଗ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା ବୁଝାଯାଏ।
ତତଃ ପୁନଃ ସ ଵୈ ଦେଵଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ଽନ୍ତରେ
ତାପରେ, ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲେ, ସେ ଦେବତା ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଔତ୍ତମେ ହ୍ଯନ୍ତରେ ଵାପି ହ୍ଯଜିତସ୍ତୁ ପୁନଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଅଉତ୍ତମ ମନ୍ବନ୍ତର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ, ଅଜିତ ପୁନି ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି।
ତାମସସ୍ଯାତରେ ଚାପି ସ ଦେଵଃ ପୁନରେଵ ହି
ତାମସ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବତା ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵୈଵସ୍ଵତେନ୍ତରେ ଚାପି ହରିର୍ଦେଵେଃ ପୁନସ୍ତୁ ସଃ
ଏବଂ ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ, ହରି ପୁନି ସେହି ଦେବତା ହୁଅନ୍ତି।
ମରୀଚାତ୍କଶ୍ଯପାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁରଦିତ୍ଯାଂ ସଂବଭୂଵ ହ
ମରୀଚି ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦିତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ଦୈଵତୈଶ୍ଚୈଵ ସ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵତୀତେଷୁ ଯାଭିଃ ସଂରକ୍ଷିତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଅତୀତ ମନ୍ବନ୍ତରମାନେରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଜାମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହା କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଂଶେନାମରାଃ ସର୍ଵେ ଜାଯନ୍ତେ ତ୍ରିଦିଵେଶ୍ଵରାଃ
ଯାହାଙ୍କ ଅଂଶରେ ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବତା, ସ୍ୱର୍ଗର ଏଶ୍ୱରମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଭୂତିମତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୀମଦୂର୍ଜିତମେଵ ଵା
ଯେଉଁ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଯଶ, ଶ୍ରୀ ଓ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସ ଏଵ ଜାଯତେଂଽଶେନ କେଚିଦିଚ୍ଛନ୍ତି ମାନଵାଃ
ସେ ଏକା ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; କିଛି ମନୁଷ୍ୟ ଏହିଥିରେ ଆଶା କରନ୍ତି।
ଏଷାଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଭେଦସ୍ତ୍ରଯାଣାଂ ଦ୍ଯୁସଦାମିହ
ଏଠାରେ, ଏହି ତିନି ଦିବ୍ୟବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଜାଯନ୍ତେ ପୋହଯନ୍ତ୍ଯଂ ଶୈରୀଶ୍ଵରା ଯୋଗମାଯଯା
ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଶାସନ କରନ୍ତି ଯୋଗମାୟାର ଶକ୍ତିରେ।
ଭୂତାନୁଵାଦିନା ମାଦ୍ଯା ମଧ୍ଯସ୍ଥା ଭୂତଵାଦିନାମ୍
ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତି, ମଧ୍ୟସ୍ଥମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି।
ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚାନୁଗୃହ୍ଣନ୍ତି ନିଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଖଲାନ୍ସ୍ଵଯମ୍
ସେମାନେ ପରୀକ୍ଷା କରି, ଦୟା କରନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନିଜେ ଦମନ କରନ୍ତି।
ତଥାଧିକରଣୈରତୈର୍ଯଥା ତତ୍ତ୍ଵନିଦର୍ଶକାଃ
ଏଭଳି ଅଧିକାରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
କର୍ମ୍ମଣାଂ ମହତାଂ ତେ ହି କର୍ତ୍ତାରୋ ଜଗଦୀଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ।
ବାଲିଶାସ୍ତେ ନ ଜାନନ୍ତି ଦୈଵତାନି ପ୍ରଭାଗଶଃ
ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନ ଭାଗଗୁଡିକୁ ବୁଝିପାରନାହାନ୍ତି।
କୁର୍ଯାଦ୍ଯୋଗବଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈର୍ମହାଂଶ୍ଚରେତ୍
ଯୋଗର ଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂହରେତ ପୁନଃ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଗଣାନିଵ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନଃ ଆପସେ ନେଇବା ଉଚିତ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକର ଦଳକୁ ଆପସେ ନେଇଥାଏ।
ସର୍ଵେ ମନ୍ତ୍ରଶରୀରାସ୍ତେ ସ୍ମୃତା ମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵିହ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମନ୍ବନ୍ତର ମାନେ ଶରୀର ରୂପେ ବିବେଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଚିତିଶ୍ଚ ସୁଚିତିଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯାକୂତିଃ କୂତିରେଵ ଚ
ଚିତି, ସୁଚିତି, ଆକୂତି ଓ କୂତି ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରସଂବନ୍ଧଂ ଵିତତ୍ଯ ଯଜତେତି ଚ
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରର ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ବଳି ଦେବା ନିର୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ତତସ୍ତେ ନାଭ୍ଯନନ୍ଦନ୍ତ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କର କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଲେ ନାହିଁ।
ଯମେଷ୍ଵଂଵାଵନ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତେ ଦୋଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ କର୍ମସୁ
କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷ ଦେଖି, ସେମାନେ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ଜୁଗୁପ୍ସଂତଃ ପ୍ରସୂତିଂ ଚ ନିଃସତ୍ତ୍ଵା ନିର୍ମମାଭଵନ୍
ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସାରହୀନ ଓ ମମତାହୀନ ହେଇଗଲେ।
ଅର୍ଥଂ ଧର୍ମଂ ଚ କାମଂ ଚ ହିତ୍ଵା ତେ ଵୈ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ଧନ, ଧର୍ମ ଓ କାମକୁ ଛାଡି, ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ।
ତେଷାଂ ତୁ ତମଭିପ୍ରାଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ତୁ କୋପିତଃ
ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଜାର୍ଥମିହ ଯୂଯଂ ଵୈ ମଯା ସୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ଥ ନାନ୍ଯଥା
ମୁଁ ଏଠାରେ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତୁମମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ନୁହେଁ।