ଦିଶଃ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ଵିଦ୍ଧି ପାଦୌ କ୍ଷିତିଂ ଚ ସୋ ଽଚିନ୍ତ୍ଯାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତପ୍ରଣେତା
ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କର କାନ, ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କର ପାଦ ଭାବେ ଜାଣ; ସେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଚଳାଇବାଳା।
ଵୈଶ୍ଯା ଊରୁଭ୍ଯାଂ ଯସ୍ଯ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଚ ଶୂଦ୍ରାଃସର୍ଵେଵର୍ଣା ଗାତ୍ରତଃ ସଂପ୍ରସୂତାଃ
ତାଙ୍କର ଉରୁଠାରୁ ବୈଶ୍ୟମାନେ, ପାଦଠାରୁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଅଣ୍ଡଜସ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକାସ୍ତେନ କୃତାଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଡିଁଡିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେଉଁଠିଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ତେ ଲୋକା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵୈ ଅପରାଵର୍ତିନୀଂ ଗତିମ୍
ସେଇ ଲୋକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିବା ନାହିଁ।
ଭଵନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁଲ୍ଯା ରୂପେଣ ଵିଷଯେଣ ଚ
ସେମାନେ ରୂପ ଓ ଅଧିକାରରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଵଶ୍ଯଂଭାଵିନାର୍ଥେନ ପ୍ରାକୃତଂ ତନୁତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବାକୁ ଥାଏ, ତାହାର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରକୃତି ସ୍ୱୟଂ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵପତୋ ଽବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵ ହି ବୋଧୋ ଭଵତି ଵୈ ଯଥା
ଯେପରି ନିଦ୍ରାରେ ଅବିବେକରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଆସିଯାଏ, ସେହିପରି।
ପ୍ରତ୍ଯାହାରୈସ୍ତୁ ଭେଦାନାଂ ତେଷାଂ ହି ନ ତୁ ଶୁଷ୍ମିଣାମ୍
ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଭିନ୍ନତା ଶେଷ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାହାରୁ ଅଲଗା।
ନାନାତ୍ଵଦର୍ଶିନାଂ ତେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକନିଵାସିନାମ୍
ଯେମାନେ ବିଭିନ୍ନତା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ବସନ୍ତି।
ତୁଲ୍ଯଲକ୍ଷଣ ସିଦ୍ଧାସ୍ତୁ ଶୁଭାତ୍ମାନୋ ନିରଞ୍ଜନାଃ
ଏହି ସିଦ୍ଧମାନେ ସମାନ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଦୋଷରହିତ।
ପ୍ରସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଚାତ୍ମାନଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ତ୍ଵେଷ ତତ୍ତଵତଃ
ପ୍ରକୃତି ନିଜକୁ ପ୍ରେରଣା କରି, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
ପ୍ରଵର୍ତତେ ପୁନଃ ସର୍ଗସ୍ତେଷାଂ ସାକାରଣାତ୍ମନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କାରଣ ସହିତ ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ତତ୍ରୋପଵର୍ଗିଣୀ ତେଷାମପୁନର୍ଭାରଗାମିନାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣି ଜନ୍ମକୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷର ପଥ ଅଛି।
ତତରତେଷୁ ଗତେଷୂର୍ଦ୍ଧଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାତ୍ତୁ ମୁଦାତ୍ମସୁ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତିନି ଲୋକରୁ ଆନନ୍ଦିତ ଆତ୍ମାମାନେ ବିଦାୟ ନିଅନ୍ତି।
ତଚ୍ଛିଷ୍ଯା ଯେ ହ ତିଷ୍ଠନ୍ତି କଲ୍ପଦାହ ଉପସ୍ଥିତେ
ସେଇ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କଳ୍ପର ସମାପ୍ତିବେଳେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାନ୍ତି,
ପଶଵଃ ପକ୍ଷିଣଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାଵରାଃ ସସରୀସୃପାଃ
ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗଛପାଲା ଏବଂ ସରିସୃପମାନେ ମଧ୍ୟ,
ସହସ୍ରଂଯତ୍ତୁ ରଶ୍ମୀନାଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯେହ ଵିନଶ୍ଯତି
ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହଜାରଟି କିରଣ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ,
କ୍ରମେଣ ଶତମାନାସ୍ତେ ତ୍ରୀଂଲ୍ଲୋକାନ୍ପ୍ରଦହନ୍ତ୍ଯୁତ
ତାପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଶତ କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ତିନିଟି ଲୋକକୁ ଦହିଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶୁଷ୍କେ ପୂର୍ଵମନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚୈସ୍ତୈଶଚୈଵ ପ୍ରତାପିତାଃ
ପ୍ରଥମେ ବର୍ଷା ନ ହେବାରୁ ଭୂମି ଶୁଖିଯାଏ, ଏବଂ ସେଇ କିରଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଏ,
ଜଙ୍ଗମାଃ ସ୍ଥାଵରାଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମାଧର୍ମାଦିକାସ୍ତୁ ଵୈ
ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଆଦି ସମସ୍ତ ଥରେ,
ଖ୍ଯାତାତପା ଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ଶୁଭଯା ଚାତିବନ୍ଧଯା
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାପରୁ ଓ ଶୁଭ ବନ୍ଧନରୁ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି,
ଉଷିତ୍ଵା ରଜନୀଂ ତେ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରାତିଟିକୁ ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାନ୍ତି,
ତତସ୍ତେଷୁ ପ୍ରପନ୍ନେଷୁ ଜନୈସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵାସିଷୁ
ତାପରେ, ତିନି ଲୋକର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ,
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା କ୍ଷିତୌ ପ୍ଲାଵିତାଯାଂ ଵିଜନେଷ୍ଵର୍ଣଵେଷୁ ଵା
ବର୍ଷା ପଡି ଭୂମି ଜଳରେ ଡୁବିଯିବାବେଳେ, କିମ୍ବା ନିର୍ଜନ ସାଗରମାନେ,
ଶରମାଣା ଵ୍ରଜନ୍ତ୍ଯେଵ ସଲିଲାଖ୍ଯାସ୍ତଥାଚଲାଃ
ସେଇ ଜଳମାନେ ବହିଯାଏ, ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ଗତି କରନ୍ତି।
ସଂଛାଦ୍ଯେମାଂ ସ୍ଥିତାଂ ଭୂମିମର୍ଣଵାଖ୍ଯଂ ତଦାଭଵତ
ତାପରେ ସାଗର ଏହି ଭୂମିକୁ ଢାକିଦେଇ, ଏକ ସାଗର ହେଇଯାଏ।
ସ ସର୍ଵଃ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତା ମାସାଂ ଭାଭ୍ଯୋ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ କିଛି ଏକଠା ହୋଇ, ମାସ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଧାତୁସ୍ତନୋତି ଵିସ୍ତାରଂ ତତୋପତନଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ତତ୍ତ୍ୱ ଏଠାରେ ବିସ୍ତାର ହୁଏ, ଏବଂ ତାହାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଏକାର୍ଣଵେ ଭଵନ୍ତ୍ଯାପୋ ନ ଶୀର୍ଣାସ୍ତେନ ତା ନରାଃ
ଏକ ସାଗରରେ ଜଳ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ସେଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ,
ତାଵତ୍କାଲଂ ରଜନ୍ଯାଂ ଚ ଵର୍ତନ୍ତ୍ଯାଂ ସଲିଲାତ୍ମନଃ
ସେଇ ରାତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ, ସେମାନେ ଜଳର ଆକାରରେ ରହନ୍ତି।