ଯକ୍ଷଭୂତପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଵଯଃ ପଶୁମୃଗାଂସ୍ତଥା
ସେ ଯକ୍ଷ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ପକ୍ଷୀ, ଗାଈ, ଓ ଅରଣ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଅପଧ୍ଯାତା ଭଗଵତା ମହାଦେଵେନ ଧୀମତା
କିନ୍ତୁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମହାଦେବ ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଅସିକ୍ରୀମାଵହଦ୍ଭାର୍ଯାଂ ଵୀରଣସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ
ସେ ବୀରଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ନିଜ ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଯଯା ଧୃତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ଏହି ଅସିକ୍ନୀ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତ ଧାରିତ ହେଉଛି।
ଦକ୍ଷସ୍ଯୋଦ୍ଵହତୋ ଭାର୍ଯାଂମସିକ୍ରୀଂ ଵୈରଣୀଂ ପୁରା
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦକ୍ଷ ବୀରଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ନଦୀଗିରିଷ୍ବସଜ୍ଜନ୍ତଂ ପୃଷ୍ଠତୋ ଽନୁଯଯୌ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଯିବାବେଳେ, ଅସିକ୍ନୀ ପଛରୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଥମୋ ଽତ୍ର ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ଦକ୍ଷଃ ସ ହି ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏଠାରେ ପ୍ରଥମ ଅନ୍ୟଏଠି ଥିଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ।
ଅସିକ୍ରୀଂ ଵୈରଣୀଂ ତତ୍ର ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସୋ ଽଵହତ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ବୀରଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ଅସିକ୍ନ୍ଯାଂ ଜନଯାମାସ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେ ତସଃ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଅସିକ୍ନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିପ୍ରିଯସଂଵାଦୋ ନାରଦୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନାରଦ ଦେବଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନସାର କଥାବାର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯଃ କଶ୍ଯପସୁତସ୍ଯାଥ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵ୍ଯଜାଯତ
ତାଙ୍କଠାରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସ କାଶ୍ଯପସ୍ଯାଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ମାନସୋ ଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କଠାରୁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନସାପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
ତେନ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ଵୈ ହର୍ଯଶ୍ଵା ଇତି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଜନ୍ମିଲେ।
ତସ୍ଯୋଦ୍ଯତସ୍ତଦା ଦକ୍ଷଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶାପାଯ ଵୈ ପ୍ରଭୁଃ
ସେବେଳେ ଦକ୍ଷ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଶାପ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ତତୋ ଽଭିସଂଧିଂ ଚକ୍ରେ ଵୈ ଦକ୍ଷଶ୍ଚ ପରମେଷ୍ଠିନା
ତାପରେ ଦକ୍ଷ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସମ୍ମତି ହେଲା।
ତସ୍ମାତ୍ସ ନାରଦୋ ଜଜ୍ଞେ ଭୂଯଃ ଶାପଭଯଦୃଷିଃ
ସେଠାରୁ ଆଉଥରେ ନାରଦଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯିଏ ଶାପର ଭୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ପ୍ରଜାପତିସୁତାସ୍ତେ ଵୈ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ମୁଁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ସମାଗତା ମହାଵୀର୍ଯା ନାରଦସ୍ତାନୁଵାଚ ହ
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଏକଠା ହେଲେ, ନାରଦ ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଅନ୍ତରୂର୍ଧ୍ଵମଧଶ୍ଚୈଵ କଥଂ ସ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ ଵୈ ପ୍ରଜାଃ
ଉପର, ତଳ ଓ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ତୁମେ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବେ?
ଅଧାପି ମ ନିଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ସମୁଦ୍ରସ୍ଥା ଇଵାପଗାଃ
ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଫେରି ଆସନାହାନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରରେ ମିଶିଥିବା ନଦୀମାନେ ପରି।
ଵୈରଣ୍ଯାମେଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରମସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ଏବେ ବୈରିଣୀରେ ଏକ ହଜାର ପୁଅ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ ଵଚସ୍ତଦ୍ଵୈ ଶ୍ରାଵିତା ନାରଦେନ ହ
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ସେଇ କଥା ନାରଦ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା।
ଭ୍ରାତୄଣାଂ ପଦଵୀଂ ଚୈଵ ଗନ୍ତଵ୍ଯା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଭାଇମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରିବା ଦରକାର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରକାଶାଃ ସ୍ଵସ୍ଥମନସା ଯଥାଵଦନୁଶାସିତାଃ
ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶାନ୍ତ ମନରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶିଖାଯାଇଥିଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ନ ନିଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ଵିସ୍ତାରାଯମଲିପ୍ସଵଃ
ଆଜିଯାଏଁ ସେମାନେ ବିସ୍ତାର ଆଶାରେ ଫେରି ଆସନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରଯତୋ ନଶ୍ଯତି କ୍ଷିପ୍ରଂ ତନ୍ନ କାର୍ଯଂ ଵିଜାନତା
ଯିଏ ଅସାବଧାନ ହୋଇ କାମ କରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାରଦଂ ନାଶମେହୀତି ଗର୍ଭଵାସଂ ଵସେତି ଚ
ନାରଦଙ୍କୁ ଏଠାରେ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ଗର୍ଭରେ ବସୁନ୍।
ଷଷ୍ଟିଂ ଦକ୍ଷୋ ଽସୃଜତ୍କନ୍ଯା ଵୈରଣ୍ଯାମେଵ ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଦକ୍ଷ ବୈରିଣୀରେ ସାଠିଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କନ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଧର୍ମଃ ସୋମଶ୍ଚ ଭଗଵାଂସ୍ତଥା ଚାନ୍ଯେ ମହର୍ଷଯଃ
ଧର୍ମ, ସୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଆଯୁଷ୍ମାନ୍କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ଧନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଵାଶ୍ଚ ଭଵତ୍ଯୁତ
ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ, ଧନ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜାର ଉତ୍ପାଦକ ହୁଏ।