ବୃହସ୍ପତିଂ ସୁରୂପାଯାଂ ଗୌତମଂ ସୁଷୁଵେ ସ୍ଵରାଟ୍
ସ୍ୱରାଟ୍ ସୁରୂପାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଗୌତମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଆଧାର୍ଯାଯୁର୍ଦ୍ଦନୁର୍ଦକ୍ଷୋ ଦମଃ ପ୍ରାଣସ୍ତ ଥୈଵ ଚ
ଏହିପରି ଆଧାର୍ଯ୍ୟ, ଆୟୁ, ଧନୁର୍, ଦକ୍ଷ, ଦମ ଓ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅଯାସ୍ଯାଶ୍ଚପ୍ଯୁତଥ୍ଯାଶ୍ଚ ଵାମଦେଵାସ୍ତଥୌଶିଜାଃ
ଏହାସହିତ ଅୟାସ୍ୟ, ଉତଥ୍ୟ, ବାମଦେବ ଓ ଉଶିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମୁଦ୍ଗଲା ଵିଷ୍ଣୁଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ହରିତାଃ କପଯସ୍ତଥା
ମୁଦ୍ଗଳ, ବିଷ୍ଣୁବୃଦ୍ଧ, ହରିତ ଓ କପୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶାଖାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଏତେ ଚାଙ୍ଗିରସାଂ ପକ୍ଷା ଵିଜ୍ଞେଯା ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ
ଏହିମାନେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦଶ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ଶାଖା ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।
ମରୀଚେରପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭେଦ ମୁତ୍ତମପୂରୁଷମ୍
ଏବେ ମୁଁ ମରୀଚିଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାଖା ବିଷୟରେ କହିବି।
ମରୀଚିରାପଶ୍ଚକମେ ନାଭିଧ୍ଯାଯନ୍ପ୍ରଜେପ୍ସଯା
ମରୀଚି ସନ୍ତାନ ଆଶା କରି, ଜଳକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସଂଯୁଜ୍ଯାତ୍ମାନମେଵନ୍ତୁ ତପସା ଭାଵିତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ସେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ତାସୁ ପ୍ରଣିହିତାତ୍ମାନମେକଂ ସୋ ଽଜନଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ମନକୁ ତାହାରେ ଲଗାଇ ଏକ ଜଣକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ମରୀଚିସ୍ତପସି ନିରତଃ ସୋ ଽପ୍ସ୍ଵତୀତପତ୍
ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବା ମରୀଚି ଜଳରେ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମାଇଲେ।
ସପ୍ତଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତତଃ ସୋ ଽପ୍ରତିମୋ ଽଭଵତ୍
ତାପରେ ସାତ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ହେଲେ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋଂଽଶେନ ଜାଯତେ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଅପିବତ୍ସ ତଦା କଶ୍ଯଂ କଶ୍ଯଂ ମଦ୍ଯମିହୋଚ୍ଯତେ
ତାପରେ ସେ କଶ୍ୟମ୍ ପିଇଲେ, ଯାହାକୁ ଏଠାରେ ମଦ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କଶ୍ଯଂ ମଦ୍ଯଂ ସ୍ମୃତଂ ଵିପ୍ରୈଃ କଶ୍ଯପାନାଂ ତୁ କଶ୍ଯପଃ
କଶ୍ୟମ୍ ମଦ୍ୟକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; କଶ୍ୟପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଶ୍ୟପ ସ୍ୱୟଂ।
ଦକ୍ଷାଭିଶପ୍ତଃ କୁପିତଃ କଶ୍ଯପସ୍ତେନ ସୋ ଽଭଵତ୍
ଦକ୍ଷଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ଶାପିତ ହୋଇ, କଶ୍ୟପ ଏପରି ହେଲେ।
ତସ୍ମୈ ପ୍ରାଚେତସୋ ଦକ୍ଷଃ କନ୍ଯାସ୍ତାଃ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଚେତସ ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କନ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେତମୃଷିସର୍ଗଂ ତୁ ପୁଣ୍ଯଂ ଯୋ ଵେଦ ଵାରୁଣମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଋଷିମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି କଥା, ଯାହାକୁ ବାରୁଣ କହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ଧନ୍ୟ ହୁଏ।
ଧାରଣାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦ୍ଵାପି ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହାକୁ ମନେ ରଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପ୍ରଜାଃ ସୃଜେତି ଵ୍ଯଦିଷ୍ଟଃ ସ୍ଵଯଂ ଦକ୍ଷଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଦକ୍ଷ ନିଜେ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ମାନସାନି ଚ ଭୂତାନି ସ ପୂର୍ଵମସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଯକ୍ଷଭୂତପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଵଯଃ ପଶୁମୃଗାଂସ୍ତଥା
ସେ ଯକ୍ଷ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ପକ୍ଷୀ, ଗାଈ, ଓ ଅରଣ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଅପଧ୍ଯାତା ଭଗଵତା ମହାଦେଵେନ ଧୀମତା
କିନ୍ତୁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମହାଦେବ ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଅସିକ୍ରୀମାଵହଦ୍ଭାର୍ଯାଂ ଵୀରଣସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ
ସେ ବୀରଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ନିଜ ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଯଯା ଧୃତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ଏହି ଅସିକ୍ନୀ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତ ଧାରିତ ହେଉଛି।
ଦକ୍ଷସ୍ଯୋଦ୍ଵହତୋ ଭାର୍ଯାଂମସିକ୍ରୀଂ ଵୈରଣୀଂ ପୁରା
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦକ୍ଷ ବୀରଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ନଦୀଗିରିଷ୍ବସଜ୍ଜନ୍ତଂ ପୃଷ୍ଠତୋ ଽନୁଯଯୌ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଯିବାବେଳେ, ଅସିକ୍ନୀ ପଛରୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଥମୋ ଽତ୍ର ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ଦକ୍ଷଃ ସ ହି ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏଠାରେ ପ୍ରଥମ ଅନ୍ୟଏଠି ଥିଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ।
ଅସିକ୍ରୀଂ ଵୈରଣୀଂ ତତ୍ର ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସୋ ଽଵହତ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ବୀରଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଅସିକ୍ନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ଅସିକ୍ନ୍ଯାଂ ଜନଯାମାସ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେ ତସଃ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଅସିକ୍ନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିପ୍ରିଯସଂଵାଦୋ ନାରଦୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନାରଦ ଦେବଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ମିଳନସାର କଥାବାର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।