ଓର୍ଵସ୍ଯାସୀତ୍ପୁତ୍ରଶତଂ ଜମଦଗ୍ନିପୁରୋଗମମ୍
ଔର୍ବଙ୍କ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମଦଗ୍ନି ସର୍ବପ୍ରଧାନ ।
ଋଷ୍ଯତରେଷୁ ଵୈ ବାହ୍ଯା ବହଵୋ ଭାର୍ଗଵାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଋଷ୍ୟତରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଭାର୍ଗବ ବାହ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ମିତ୍ରେଯୁଃ ସପ୍ତମା ହ୍ଯେତେ ପକ୍ଷା ଜ୍ଞେଯାସ୍ତୁ ଭାର୍ଗଵାଃ
ମିତ୍ରେୟୁ ସପ୍ତମ, ଏହିମାନେ ଭାର୍ଗବ ବଂଶର ଶାଖା ବୋଲି ଜଣା ।
ଯସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ସଂଭୂତା ଭାରଦ୍ଵାଜାଃ ସଗୌତମାଃ
ଯାହାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ।
ସୁରୂପା ଚୈଵ ମାରୀଚୀ କାର୍ଦମୀ ଚ ତଥା ସ୍ଵରାଟ୍
ସୁରୂପା, ମାରୀଚୀ, କାର୍ଦ୍ଦମୀ ଓ ସ୍ୱରାଟ୍ ମଧ୍ୟ ।
ଅଥର୍ଵଣସ୍ତୁ ଦାଯାଦାସ୍ତାସୁ ଜାତାଃ କୁଲୋଦ୍ଵହାଃ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ କୁଳର ଗୌରବ ଥିଲେ ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସୁରୂପାଯାଂ ଗୌତମଂ ସୁଷୁଵେ ସ୍ଵରାଟ୍
ସୁରୂପାଙ୍କୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ସ୍ୱରାଟ୍ଙ୍କୁ ଗୌତମ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଧୃଷ୍ଣିଃ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ପଥ୍ଯାଯାଃ ସଂଵର୍ତ୍ତଶ୍ଚୈଵ ମାନସଃ
ପଥ୍ୟାଙ୍କ ପୁଅ ଧୃଷ୍ଣି ଓ ମାନସଙ୍କୁ ସଂବର୍ତ୍ତ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଅଥୋଶିଜୋ ଦୀର୍ଘତମା ବୃହଦୁକ୍ଥୋ ଵାମଦେଵଜଃ
ଏହାସହିତ ଉଶିଜ, ଦୀର୍ଘତମା, ବୃହଦୁକ୍ଥ ଏବଂ ବାମଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଉଛି।
ରଥକାରାଃ ସ୍ମୃତା ଦେଵା ଋଭଵୋ ଯେ ପରିଶ୍ରୁତାଃ
ଯେଉଁ ଋଭୁମାନେ ଦେବତା ରଥ ତିଆରି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ପରିଚିତ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସୁରୂପାଯାଂ ଗୌତମଂ ସୁଷୁଵେ ସ୍ଵରାଟ୍
ସ୍ୱରାଟ୍ ସୁରୂପାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଗୌତମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଆଧାର୍ଯାଯୁର୍ଦ୍ଦନୁର୍ଦକ୍ଷୋ ଦମଃ ପ୍ରାଣସ୍ତ ଥୈଵ ଚ
ଏହିପରି ଆଧାର୍ଯ୍ୟ, ଆୟୁ, ଧନୁର୍, ଦକ୍ଷ, ଦମ ଓ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅଯାସ୍ଯାଶ୍ଚପ୍ଯୁତଥ୍ଯାଶ୍ଚ ଵାମଦେଵାସ୍ତଥୌଶିଜାଃ
ଏହାସହିତ ଅୟାସ୍ୟ, ଉତଥ୍ୟ, ବାମଦେବ ଓ ଉଶିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମୁଦ୍ଗଲା ଵିଷ୍ଣୁଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ହରିତାଃ କପଯସ୍ତଥା
ମୁଦ୍ଗଳ, ବିଷ୍ଣୁବୃଦ୍ଧ, ହରିତ ଓ କପୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶାଖାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଏତେ ଚାଙ୍ଗିରସାଂ ପକ୍ଷା ଵିଜ୍ଞେଯା ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ
ଏହିମାନେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦଶ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ଶାଖା ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।
ମରୀଚେରପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭେଦ ମୁତ୍ତମପୂରୁଷମ୍
ଏବେ ମୁଁ ମରୀଚିଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାଖା ବିଷୟରେ କହିବି।
ମରୀଚିରାପଶ୍ଚକମେ ନାଭିଧ୍ଯାଯନ୍ପ୍ରଜେପ୍ସଯା
ମରୀଚି ସନ୍ତାନ ଆଶା କରି, ଜଳକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସଂଯୁଜ୍ଯାତ୍ମାନମେଵନ୍ତୁ ତପସା ଭାଵିତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ସେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ତାସୁ ପ୍ରଣିହିତାତ୍ମାନମେକଂ ସୋ ଽଜନଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ମନକୁ ତାହାରେ ଲଗାଇ ଏକ ଜଣକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ମରୀଚିସ୍ତପସି ନିରତଃ ସୋ ଽପ୍ସ୍ଵତୀତପତ୍
ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବା ମରୀଚି ଜଳରେ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମାଇଲେ।
ସପ୍ତଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତତଃ ସୋ ଽପ୍ରତିମୋ ଽଭଵତ୍
ତାପରେ ସାତ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ହେଲେ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋଂଽଶେନ ଜାଯତେ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଅପିବତ୍ସ ତଦା କଶ୍ଯଂ କଶ୍ଯଂ ମଦ୍ଯମିହୋଚ୍ଯତେ
ତାପରେ ସେ କଶ୍ୟମ୍ ପିଇଲେ, ଯାହାକୁ ଏଠାରେ ମଦ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କଶ୍ଯଂ ମଦ୍ଯଂ ସ୍ମୃତଂ ଵିପ୍ରୈଃ କଶ୍ଯପାନାଂ ତୁ କଶ୍ଯପଃ
କଶ୍ୟମ୍ ମଦ୍ୟକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; କଶ୍ୟପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଶ୍ୟପ ସ୍ୱୟଂ।
ଦକ୍ଷାଭିଶପ୍ତଃ କୁପିତଃ କଶ୍ଯପସ୍ତେନ ସୋ ଽଭଵତ୍
ଦକ୍ଷଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ଶାପିତ ହୋଇ, କଶ୍ୟପ ଏପରି ହେଲେ।
ତସ୍ମୈ ପ୍ରାଚେତସୋ ଦକ୍ଷଃ କନ୍ଯାସ୍ତାଃ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଚେତସ ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କନ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେତମୃଷିସର୍ଗଂ ତୁ ପୁଣ୍ଯଂ ଯୋ ଵେଦ ଵାରୁଣମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଋଷିମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି କଥା, ଯାହାକୁ ବାରୁଣ କହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ଧନ୍ୟ ହୁଏ।
ଧାରଣାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦ୍ଵାପି ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହାକୁ ମନେ ରଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପ୍ରଜାଃ ସୃଜେତି ଵ୍ଯଦିଷ୍ଟଃ ସ୍ଵଯଂ ଦକ୍ଷଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଦକ୍ଷ ନିଜେ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ମାନସାନି ଚ ଭୂତାନି ସ ପୂର୍ଵମସୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।