ତେଜସାଦିତ୍ଯସଂକାଶା ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପାଃ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ବୀ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ।
ଵରତ୍ରିଣଃ ସୁତା ହ୍ଯେତେ ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠା ଦୈତ୍ଯଯାଜକାଃ
ଏହି ବରତ୍ରିଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କ ପୂଜାରୀ ଥିଲେ।
ନିରସ୍ଯମାନଂ ଵୈ ଧର୍ମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ମନୁମାବ୍ରଵୀତ୍
ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଉଥିବା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାଦପାକ୍ରମନ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗ୍ରହେଣ ମୋଚଯିତ୍ଵା ଚ ତତଶ୍ଚାନୁସସାର ତାମ୍
ବନ୍ଧନରୁ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତାନାଗତାନ୍ପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁଷ୍ଟାନିନ୍ଦ୍ରୋ ଵିହସ୍ଯ ତୁ
ସେମାନେ ପୁଣି ଫେରିଆସିଲେ ବୋଲି ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ହସିଲେ।
ତେଷାଂ ତୁ ଧୃଷ୍ଯମାଣାନାଂ ତତ୍ର ଶାଲାଵୃକୈଃ ସହ
ସେଠାରେ, ଶାଳାବୃକମାନେ ସହିତ, ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵରତ୍ରିଣଃ ପୁତ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ନିହତାଃ ପୁରା
ଏଭଳି, ବରତ୍ରିଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପୁରୁଣାକାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ।
ତ୍ରିଶିରା ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ତୁ ତ୍ଵଷ୍ଟୁଃ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵନ୍ମହାନ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କର ପୁଅ, ବଡ଼ ମହାନ ତ୍ରିଶିରା ବିଶ୍ୱରୂପ ଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପାନୁଜଶ୍ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଚ ଯଃ ସ୍ମୃତଃ
ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ।
ଦିଵ୍ଯାନୁସୁଷୁଵେ କନ୍ଯା କାଵ୍ଯସ୍ଯୈଵାନୁଜା ପ୍ରଭୋଃ
ଦିବ୍ୟ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ କାବ୍ୟଙ୍କ ଅନୁଜା ଥିଲେ ।
କ୍ରତୁଃ ଶୁଚିଃ ସ୍ଵମୂର୍ଦ୍ଧା ଚ ଵ୍ଯାଜଶ୍ଚ ଵସୁଦଶ୍ଚ ଯଃ
କ୍ରତୁ, ଶୁଚି, ସ୍ୱମୂର୍ଧ୍ଧା, ବ୍ୟାଜ ଓ ବସୁଦ ଏହିମାନେ ।
ଇତ୍ଯେତେ ଭୃଗଵୋ ଦେଵାଃ ସ୍ମୃତା ଦ୍ଵାଦଶ ଯଜ୍ଞିଯାଃ
ଏହି ଭୃଗୁମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ବୋଲି ପରିଚିତ ।
ଵ୍ଯାଦିତଃ ସୋ ଽଷ୍ଟମେ ମାସିଗର୍ଭଃ କ୍ରୂରେଣ ରକ୍ଷସା
ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ ଗର୍ଭରୁ ଛିଣି ନେଲା ।
ପ୍ରଚେତାଃ ଶ୍ଚ୍ଯଵନଃ କ୍ରୋଧାଦ୍ଦଗ୍ଧଵାନ୍ପୁରୁଷାଦକାନ୍
ପ୍ରଚେତା ଓ ଚ୍ୟବନ, କ୍ରୋଧରେ ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷମାନୋଁକୁ ଦହିଦେଲେ ।
ଆପ୍ରଵାନଂ ଦଧୀଚଂ ଚ ତାଵୁଭୌ ସାଧୁସଂମତୌ
ଆପ୍ରବାନ ଓ ଦଧୀଚି, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ ।
ଋଚୀ ପତ୍ନୀ ମହାଭାଗା ଅପ୍ରଵାନସ୍ଯ ନାହୁଷୀ
ଋଚୀ, ଆପ୍ରବାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପତ୍ନୀ, ନାହୁଷ ବଂଶର ଥିଲେ ।
ଔର୍ଵସ୍ଯାସୀଦୃଚୀକସ୍ତୁ ଦୀପ୍ତୋ ଽଗ୍ନିସମତେଜସା
ଔର୍ବଙ୍କ ପୁଅ ଋଚୀକ, ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜ ଥିଲେ ।
ଭୃଗୋଶ୍ଚରୁଵିପର୍ଯାସେ ରୌଦ୍ରଵୈଷ୍ଣଵଯୌଃ ପୁରା
ଭୃଗୁଙ୍କ ହବି ଉଲ୍ଟା ହେବାରେ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୂପ—ଏକ ରୌଦ୍ର ଓ ଏକ ବିଷ୍ଣୁସଦୃଶ—ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ।
ରେଣୁକାଜମଦଗ୍ନେଶ୍ଚ ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମମ୍
ରେଣୁକା ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତାପ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଥିଲା ।
ଓର୍ଵସ୍ଯାସୀତ୍ପୁତ୍ରଶତଂ ଜମଦଗ୍ନିପୁରୋଗମମ୍
ଔର୍ବଙ୍କ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମଦଗ୍ନି ସର୍ବପ୍ରଧାନ ।
ଋଷ୍ଯତରେଷୁ ଵୈ ବାହ୍ଯା ବହଵୋ ଭାର୍ଗଵାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଋଷ୍ୟତରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଭାର୍ଗବ ବାହ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ମିତ୍ରେଯୁଃ ସପ୍ତମା ହ୍ଯେତେ ପକ୍ଷା ଜ୍ଞେଯାସ୍ତୁ ଭାର୍ଗଵାଃ
ମିତ୍ରେୟୁ ସପ୍ତମ, ଏହିମାନେ ଭାର୍ଗବ ବଂଶର ଶାଖା ବୋଲି ଜଣା ।
ଯସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ସଂଭୂତା ଭାରଦ୍ଵାଜାଃ ସଗୌତମାଃ
ଯାହାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ।
ସୁରୂପା ଚୈଵ ମାରୀଚୀ କାର୍ଦମୀ ଚ ତଥା ସ୍ଵରାଟ୍
ସୁରୂପା, ମାରୀଚୀ, କାର୍ଦ୍ଦମୀ ଓ ସ୍ୱରାଟ୍ ମଧ୍ୟ ।
ଅଥର୍ଵଣସ୍ତୁ ଦାଯାଦାସ୍ତାସୁ ଜାତାଃ କୁଲୋଦ୍ଵହାଃ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଥର୍ବଣଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ କୁଳର ଗୌରବ ଥିଲେ ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସୁରୂପାଯାଂ ଗୌତମଂ ସୁଷୁଵେ ସ୍ଵରାଟ୍
ସୁରୂପାଙ୍କୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ସ୍ୱରାଟ୍ଙ୍କୁ ଗୌତମ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଧୃଷ୍ଣିଃ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ପଥ୍ଯାଯାଃ ସଂଵର୍ତ୍ତଶ୍ଚୈଵ ମାନସଃ
ପଥ୍ୟାଙ୍କ ପୁଅ ଧୃଷ୍ଣି ଓ ମାନସଙ୍କୁ ସଂବର୍ତ୍ତ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଅଥୋଶିଜୋ ଦୀର୍ଘତମା ବୃହଦୁକ୍ଥୋ ଵାମଦେଵଜଃ
ଏହାସହିତ ଉଶିଜ, ଦୀର୍ଘତମା, ବୃହଦୁକ୍ଥ ଏବଂ ବାମଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଉଛି।
ରଥକାରାଃ ସ୍ମୃତା ଦେଵା ଋଭଵୋ ଯେ ପରିଶ୍ରୁତାଃ
ଯେଉଁ ଋଭୁମାନେ ଦେବତା ରଥ ତିଆରି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ପରିଚିତ।