ଆଦ୍ଯମାଜଗଵଂ ନାମ ଧନୁର୍ଗୃହ୍ଯ ମହାରଵମ୍
ସେ ଆଦିକାଳର 'ଆଜଗବ' ନାମକ ଧନୁଷ ଧରିଲେ, ଯାହାର ଧ୍ୱନି ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା।
ତସ୍ମିଞ୍ଜା ତେ ଽଥ ଭୂତାନି ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ସର୍ଵଶଃ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଖୁସି ହେଲେ।
ସମୁତ୍ପନ୍ନେନ ରାଜର୍ଷିଃ ସତ୍ପୁତ୍ରେଣ ମହାତ୍ମନା
ଏଭଳି ଏକ ମହାତ୍ମା ସନ୍ତାନ ସହିତ ରାଜା ଋଷି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତଂ ନଦ୍ଯଶ୍ଚ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
ନଦୀ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରମାନେ ସେଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ଆଣିଦେଲେ।
ପିତାମହଶ୍ଚ ଭଗଵାନଙ୍ଗିରୋଭିଃ ସହାମରୈଃ
ପିତାମହ ଭଗବାନ ଅଙ୍ଗିରା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଲେ।
ସମାଗମ୍ଯ ତଦା ଵୈନ୍ଯମଭ୍ଯ ଷିଞ୍ଚନ୍ନରାଧିପମ୍
ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ବେନଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ସୋ ଽଭିଷିକ୍ତୋ ମହାରାଜୋ ଦେଵୈରଙ୍ଗିରସଃ ସୁତୈଃ
ଏଭଳି ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ପିତ୍ରାପରଞ୍ଜିତାସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଜାସ୍ତେନାନୁରଞ୍ଜିତାଃ
ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୋଇଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଆପସ୍ତସ୍ତଂଭିରେ ତସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରମଭିଯାସ୍ଯତଃ
ସେ ସମୁଦ୍ର ଦିଗକୁ ଯିବା ସମୟରେ, ପାଣି ତାଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲା।
ଅକୃଷ୍ଟପଚ୍ଯା ପୃଥିଵୀ ସିଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତ୍ଯନ୍ନାନି ଚିନ୍ତଯା
ଏଠାରେ ମାଟି କୃଷି ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଫସଲ ଦେଉଛି, କେବଳ ଚିନ୍ତା କଲେ ଖାଦ୍ୟ ମିଳୁଛି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଯଜତସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ମଖେ
ଏହି ସମୟରେ, ସେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବେଳେ,
ତସ୍ମିନ୍ନେଵଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନେ ପୁନର୍ଜଜ୍ଞେ ଽଥ ମାଗଧଃ
ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିବା ପରେ, ପୁଣି ମାଗଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସମାଗତେ ସମୁତ୍ପନ୍ନସ୍ତସ୍ମାନ୍ମାଗଧ ଉଚ୍ଯତେ
ସେମାନେ ଏକଠା ହେବା ପରେ, ସେଠାରୁ ମାଗଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ଏହି ନାମ ପାଇଲେ।
ଜୁହାଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ଦୈଵେନ ତତଃ ସୂତୋ ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହବି ଦେଲେ, ତାପରେ ସୂତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶିଷ୍ଯହଵ୍ଯେନ ଯତ୍ପୃକ୍ତମଭିଭୂତଂ ଗୁରୋର୍ହଵିଃ
ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହବି ସହିତ ମିଶିଥିବା ଯାହା, ଗୁରୁଙ୍କ ହବିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା।
ଯଚ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରାତ୍ସମଭଵଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ହୀନଯୋନିତଃ
ଯାହା କ୍ଷତ୍ରିୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଗର୍ଭରେ, ସେହି ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଥିଲା।
ମଧ୍ଯମୋ ହ୍ଯେଷ ସୂତସ୍ଯ ଧର୍ମଃ କ୍ଷେତ୍ରୋପଜୀଵନମ୍
ସୂତଙ୍କର ମଧ୍ୟମ ଧର୍ମ ହେଉଛି କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବା।
ପୃଥୁସ୍ତଵାର୍ଥଂ ତୌ ତତ୍ର ସମାହୂତୌ ମହର୍ଷିଭିଃ
ପୃଥୁ, ତୁମ ପାଇଁ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ସେଠାକୁ ଡାକିଥିଲେ।
କର୍ମୈତଦନୁରୂପଂ ଚ ପାତ୍ରଂ ଚାଯଂ ନରାଧିପଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ରାଜା ଏହା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଆଵାଂ ଦେଵାନୃଷୀଂଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀଣଯାଵଃ ସ୍ଵକର୍ମତଃ
ଆମେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯେନାସ୍ଯ କୁର୍ଯାଵ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତେଜସ୍ଵିନୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
କେଉଁ ଶ୍ଲୋକରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରିବୁ? ତେଜସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଚାରିଲେ।
ଜ୍ଞାନଶୀଲୋ ଵଦାନ୍ଯଶ୍ଚ ସଂଗ୍ରାମେଷ୍ଵପରଜିତଃ
ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମିକ, ଉଦାର ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ।
ଯାନି କର୍ମାଣି କୃତଵାନ୍ ପୃଥୁଃ ପଶ୍ଚାନ୍ମହାବଲଃ
ପୃଥୁ ମହାବଳୀ ପରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତଵାନ୍ତେ ସୁପ୍ରୀତଃ ପୃଥୁଃ ପ୍ରାଦାତ୍ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ଶେଷରେ, ପୃଥୁ ପ୍ରଜାପତି ଖୁସି ହୋଇ ଦାନ କଲେ।
ତଦାଦି ପୃଥିଵୀପାଲାଃ ସ୍ତୂଯନ୍ତେ ସୂତମାଗଧୈଃ
ସେହି ସମୟଠାରୁ, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ସୂତ ଓ ମାଗଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ହେଉଛନ୍ତି।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରମପ୍ରୀତାଃ ପ୍ରଜା ଊଚୁର୍ମହର୍ଷଯଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରଜା ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ତତୋ ଵୈନ୍ଯଂ ମହାଭାଗଂ ପ୍ରଜାଃ ସମଭିଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ତାପରେ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ବୈନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ।
ସୋ ଽଭିଦ୍ରୁତଃ ପ୍ରଜାଭିସ୍ତୁ ପ୍ରଜାହିତଚିକୀର୍ଷଯା
ପ୍ରଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ବୈନ୍ୟ ପ୍ରଜାଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତତୋ ଵୈନ୍ଯଭଯତ୍ରସ୍ତା ଗୌର୍ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରାଦ୍ରଵନ୍ମହୀ
ତାପରେ, ବୈନ୍ୟଙ୍କ ଭୟରେ ଭୂମି ଗାଈର ଆକାର ଧାରଣ କରି ପଳାଇଗଲା।
ସା ଲୋକାନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦୀନ୍ଗତ୍ଵା ଵୈନ୍ଯଭଯାତ୍ତଦା
ସେ, ବୈନ୍ୟଙ୍କ ଭୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଦି ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲା।