ଧର୍ମସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଲକ୍ଷ୍ମଯାଂ ଵୈ ଉତ୍ପନ୍ନା ସା ଶୁଚିସ୍ମିତା
ଧର୍ମଙ୍କର ଜନ୍ମ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାମକ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସଦା ପବିତ୍ର ହସ ଥିଲେ।
ଉତ୍ତାନପାଦୋ ଽଜନଯତ୍କନ୍ଯେ ଦ୍ଵେ ଚ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ଉତ୍ତାନପାଦ ଦୁଇଜଣ ଝିଅ ଜନ୍ମଦେଲେ, ଦୁହେଁ ପବିତ୍ର ହସ ଥିଲେ।
ଧ୍ରୁଵୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଦିଵ୍ଯାନି ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଧ୍ରୁବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ବ୍ୟତୀତ କଲେ।
ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ପ୍ରଥମେ ପୌତ୍ରଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯ ତୁ
ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କର ନାତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ପ୍ରୀତୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଖୁସି ହୋଇ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
ତସ୍ଯାତିମାତ୍ରାମୃଦ୍ଧିଂ ଚ ମହିମାନଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ତୁ
ତାଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଅହୋ ଽସ୍ଯ ତପସୋ ଵୀର୍ଯମହୋ ଶ୍ରୁତମହୋ ଵ୍ରତମ୍
ହାଁ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି! ହାଁ, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ! ହାଁ, ତାଙ୍କର ବ୍ରତ!
ଦ୍ରୁଵେ ତ୍ରିଦିଵମାସକ୍ତମୀଶ୍ଵରଃ ସ ଦିଵସ୍ପତିଃ
ଧ୍ରୁବ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ, ସେଠାର ଶାସକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ମାଲିକ ହେଲେ।
ସ୍ଵାଂ ଛାଯାମାହ ଵୈ ସୃଷ୍ଟିର୍ଭଵନାରୀତି ତାଂ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଛାୟାକୁ 'ଭବନାରି' ନାମରେ ସୃଷ୍ଟି ଭାବେ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯସଂହନନା ଛାଯା ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତା
ଛାୟା ଦିବ୍ୟ ଆକୃତି ଓ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରାଜୀନଗର୍ଭଂ ଵୃଷଭଂ ଵୃକଞ୍ଚ ଵୃକଲଂ ଧୃତିମ୍
ସେ ପ୍ରାଜୀନଗର୍ଭ, ବୃଷଭ, ବୃକ, ବୃକଳ ଓ ଧୃତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମଦେଲେ।
ନାମ୍ନୋଦାରଧିଯଂ ପୁତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ଯଃ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି
ଏକ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଉଦାରଧିୟା ନାମକ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ।
ଏଵଂ ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦବୀ ଲାଭ କଲେ।
ରିପୁଂ ରିପୁଞ୍ଜଯାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଵରାଙ୍ଗୀ ତୁ ଦିଵଞ୍ଜଯାତ୍
ରିପୁ, ରିପୁଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଓ ବରାଙ୍ଗୀ, ଦିବଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଜନ୍ମଦେଲେ।
ଵ୍ଯଜୀଜନତ୍ପୁଷ୍କରିଣୀ ଵାରୁଣୀ ଚାକ୍ଷୁଷଂ ମନୁମ୍
ସେ ପୁଷ୍କରିଣୀ, ବାରୁଣୀ ଓ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଏତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ଵେନ କୁଶଲୋ ହ୍ଯସି ଵିସ୍ତରେ
ଏହି କଥାଟିକୁ ସଠିକ୍ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ, କାରଣ ତୁମେ ବିସ୍ତାରରେ କଥା କହିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ତେନ ସା ଵାରୁଣୀ ଜ୍ଞେଯା ଭ୍ରାତ୍ରା ଖ୍ଯାତିମୁପାଗତା
ତେଣୁ ବୁଝ, ବାରୁଣୀ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
କନ୍ଯାଯାଂ ସୁମହାଵୀର୍ଯା ଵିରଜସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ
ବିରଜ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳି କନ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁଦତିରାତ୍ରଶ୍ଚ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚେତି ଵୈ ନଵ
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁତ, ଅତିରାତ୍ର ଓ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ—ଏହି ତିନିଜଣ ନଉଜଣ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟରୁ,
ଊରୋରଜନଯତ୍ପୁତ୍ରାନ୍ଷଡାଗ୍ନେଯୀ ମହାପ୍ରଭାନ୍
ତାଙ୍କର ଉରୁରୁ ଆଗ୍ନେୟୀ ଛଅଜଣ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଅଙ୍ଗାତ୍ସୁନୀଥାପତ୍ଯଂଵୈ ଵେନମେକଂ ଵ୍ଯଜାଯତ
ଅଙ୍ଗରୁ ସୁନୀଥଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଏକ ଶିଶୁ ବେନା ଜନ୍ମିଲେ।
ପ୍ରଜାର୍ଥମୃଷଯୋ ଯସ୍ଯମମନ୍ଥୁର୍ଦକ୍ଷିଣାଂ କରମ୍
ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ମଥିଲେ।
ଜନଯିତ୍ଵା ସୁତଂ ତସ୍ଯ ପୃଥୁଂ ପ୍ରଥିତପୌରୁଷମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଅ ପୃଥୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ ଧନ୍ଵୀ କଵଚୀ ଜଜ୍ଞେ ତେଜସା ନିର୍ଦହନ୍ନିଵ
ସେ ଧନୁଷ ଓ କବଚ ପିନ୍ଧି ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଜଣେ ଅଗ୍ନି ପରି ଲାଗୁଥିଲେ।
ପୃଥୁର୍ଵୈନ୍ଯସ୍ତଦା ଲୋକାନ୍ରରକ୍ଷ କ୍ଷତ୍ରପୂର୍ଵଜଃ
ସେ ବେନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ତସ୍ଯ ସ୍ତଵାର୍ଥମୁତ୍ପନ୍ନୌ ନିପୁଣୌ ସୂତମାଗଧୌ
ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଦକ୍ଷ ସୂତ ଓ ମାଗଧ ଜନ୍ମିଲେ।
ପ୍ରଜାନାଂ ଵୃତ୍ତିକାମାନାଂ ଦେଵୈଶ୍ଚର୍ଷିଗଣୈଃ ସହ
ଲୋକମାନେ ଜୀବିକା ପାଇଁ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ,
ସର୍ପୈଃ ପୁଣ୍ଯଜନୈଶ୍ଚୈଵ ପର୍ଵତୈର୍ଵୃକ୍ଷଵୀରୁଧୈଃ
ସାପ, ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକ, ପାହାଡ଼, ଗଛ ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସହିତ,
ପ୍ରାଦାଦ୍ଯଥେପ୍ସି ତଂ କ୍ଷୀରଂ ତେନ ପ୍ରାଣାନଧାରଯନ୍
ସେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଲେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜୀବନ ଧାରଣ କଲେ।
ଯଥା ମହାତ୍ମନା ତେନ ପୂର୍ଵଂ ଦୁଗ୍ଧା ଵସୁଂଧରା
ଏଭଳି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବେ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଥମେ ଦୁହାଯାଇଥିଲା।