ଜପ୍ଯଂ ମହାପର୍ଵସୁ ଚୈତଦଗ୍ର୍ଯଂ ଦୁଃଖାପଶାନ୍ତିପ୍ରଦମାଯୁଷୀଯମ୍
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜପ ମହାପର୍ବଗୁଡ଼ିକରେ କରାଯାଇଥିଲେ, ଦୁଃଖର ଶାନ୍ତି ଓ ଆୟୁର୍ଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ମମାପି ଵିଖ୍ଯାପଯତଃ ସମାସାତ୍ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଜେଶାଃ ପ୍ରଦିଶନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ
ମୁଁ ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି, ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମୋତେ ସିଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵିସ୍ତରେଣାନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ଭୂଯଃ କିଂ ଵର୍ଣଯାମ୍ଯହମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କଣ ବିସ୍ତାରରେ ଏବଂ କ୍ରମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି?
ମନ୍ଵନ୍ତରାଧିପାଂଶ୍ଚୈଵ ଶକ୍ରଦେଵପୁରୋଗମାନ୍
ମନ୍ବନ୍ତରର ଅଧିପତିମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ସମାସା ଦ୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଚୈଵ ବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧତ
ମୁଁ ଏହାକୁ ଦୁଇଥର ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତମସ୍ତାମସଶ୍ଚୈଵ ରୈଵତଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ତଥା
ଉତ୍ତମ, ତାମସ, ରୈବତ ଓ ଆକ୍ଷୁଷ ମଧ୍ୟ।
ସାଵର୍ଣିଶ୍ଚୈଵ ରୌଚ୍ଯଶ୍ଚ ଭୌତ୍ଯୋ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ତଥା
ସାବର୍ଣି, ରୌଚ୍ୟ, ଭୌତ୍ୟ ଓ ବୈବସ୍ବତ।
ମନଵଃ ପଞ୍ଚ ଯେ ଽତୀତା ମାନସାଂସ୍ତାନ୍ନିବୋଧତ
ଏହି ପାଞ୍ଚ ମନୁ, ଯେଉଁମାନେ ମନସ୍ତୁତ ଓ ପୂର୍ବରୁ ଅତୀତ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମନାଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷସ୍ଯ ହ
ଏବେ ମୁଁ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି କହିବି।
ଆସନ୍ଵୈ ତୁଷିତା ଦେଵା ମନୋଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ଽନ୍ତରେ
ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ତୁଷିତ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ତୁଷିତାଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ କ୍ରତୋଃ ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଵରୋଚିଷଃ
ତୁଷିତ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରତୁଙ୍କ ପୁଅ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଛନ୍ଦଜାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵିଂଶଦ୍ଦେଵାସ୍ତେ ଵୈ ତଦା ସ୍ମୃତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଚବିଶଟି ଚନ୍ଦଜ ଦେବତାମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଥିଲେ।
ଅଜଶ୍ଚ ଭଗଵାଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ରଵିଣଶ୍ଯ ମହା ବଲଃ
ଅଜ, ଭଗବା ଓ ଦ୍ରବିଣ, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଚିକିତ୍ଵାନ୍ଵିଶ୍ରୁତୋ ଯସ୍ତୁ ଚାଂଶୋ ଯଶ୍ଚୈଵ ପଠ୍ଯତେ
ଚିକିତ୍ବାନ୍, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଅଂଶ, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ଇତ୍ଯେତେ କ୍ରତୁପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତଦାସନ୍ସୋମପାଯିନଃ
ଏଭଳି, କ୍ରତୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସେ ସମୟରେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିଥିଲେ।
ସମଞ୍ଜୋ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଯସ୍ତୁ ହ୍ଯଜିହ୍ମଶ୍ଚାରିମର୍ଦ୍ଦନଃ
ସମଞ୍ଜ ନାମକ, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସିଧାସଳଖ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତି।
ଅଜେଯଶ୍ଚ ମହାଭାଗୋ ଯଵୀଯାଂଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ଏବଂ ଅଜେୟ, ଯିଏ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କିନ୍ତୁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ବୟସ୍କ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯେତା ଦେଵତା ହ୍ଯାସନ୍ମନୋଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷାନ୍ତରେ
ଏହିମାନେ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ତେଷାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦା ହ୍ଯାସୀଦ୍ଵିପଶ୍ଚିଲ୍ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବିପଶ୍ଚିତ୍ ନାମରେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ ତଧା ପ୍ରାମ ଋଷଭୋଂଽଙ୍ଗିରସସ୍ତଥା
ଭାର୍ଗବ, ପ୍ରାମ, ଋଷଭ ଏବଂ ଆଙ୍ଗିରସ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ପୌଲହୋ ଽଥାର୍ଵରୀଵାଂଶ୍ଚ ଏତେ ସପ୍ତର୍ଷଯସ୍ତଥା
ପୌଲହ, ଅଥର୍ବରୀ ଏବଂ ଏହି ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ବୃହଦୁକ୍ଥୋ ନଵଃ ସେତୁଃ ଶ୍ରୁତଶ୍ଚେତି ନଵ ସ୍ମୃତାଃ
ବୃହଦୁକ୍ଥ, ନବ, ସେତୁ ଏବଂ ଶ୍ରୁତ—ଏହି ନଅଜଣେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ପୁରାଣେ ପରିସଂଖ୍ଯାତା ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଵୈ ତଦନ୍ତରମ୍
ପୁରାଣରେ ଯେପରି ଗଣନା କରାଯାଇଛି, ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ।
ମୂଲଂ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯୈତେ ତେଷାଂ ଚୈଵାନ୍ଵଯାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଏମାନେ ମନ୍ବନ୍ତରର ମୂଳ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଜମାନେ ଲୋକମାନେ।
ଋଷଯୋ ଦେଵପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଇତି ଶାସ୍ତ୍ରେ ଵିନିଶ୍ଚଯଃ
ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଦେବପୁତ୍ରମାନେ—ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି।
ଏତନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସମାସାଚ୍ଚ ନ ଵିସ୍ତରାତ୍
ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି, ବିସ୍ତାରରେ ନୁହେଁ।
ନ ଶକ୍ଯୋ ଵିସ୍ତରସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ତୁଂ ଵର୍ଷଶତୈରପି
ଏହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ଶତଶତ ବର୍ଷ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ କୁହିହେବ ନାହିଁ।
ତୃତୀଯେ ତ୍ଵଥ ପର୍ଯାଯେ ଉତ୍ତମସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ
ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଉତ୍ତମ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ।
ସୁଧାମାନଶ୍ଚ ଯେ ଦେଵା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵଶଵର୍ତ୍ତିନଃ
ସୁଧାମାନ ଏବଂ ସେହି ଦେବମାନେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନୁଗତ ଲୋକମାନେ।
ସତ୍ଯୋ ଧୃତିର୍ଦମୋ ଦାନ୍ତଃ କ୍ଷମଃ କ୍ଷାମୋ ଧ୍ଵନିଃ ଶୁଚିଃ
ସତ୍ୟ, ଧୃତି, ଦମ, ଦାନ୍ତ, କ୍ଷମା, କ୍ଷାମ, ଧ୍ୱନି, ଶୁଚି।