ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଭୂତମାନଙ୍କର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଅତୀତାନାଗତାନାଂ ଵୈ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେନ ତୁ
ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସମସ୍ତ ଦିନ ପାଇଁ ଏହି କଥା ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି ।
ଏଵଂ ସଂତତ୍ଯଵିଚ୍ଛେଦୋ ଭଵତ୍ଯାଭୂତସଂପ୍ଲଵାତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ବଂଶ ପ୍ରବାହ ଭୂତମାନଙ୍କର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହେ ।
ମହାଜନଂ ଚୈଵ ଜନାନ୍ତପଶ୍ଚ ଚୈକାନ୍ତଗାନି ପ୍ରଭଵନ୍ତି ସତ୍ଯେ
ମହାପୁରୁଷମାନେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶେଷ ମାତ୍ର ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ସ୍ତ୍ଯେ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯତଯା ତୁ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵିକାରେ ପ୍ରତିସର୍ଗ କାଲେ
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ସେମାନେ ସଦା ସ୍ଥିର ରହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୁନଃସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଲେ,
ତତୋ ଽଭିଯୋଗା ଵିଷଯପ୍ରହାଣାଦ୍ଵିଶନ୍ତି ନାରାଯଣମେଵ ଦେଵମ୍
ତେବେ ବିଷୟରୁ ବିରକ୍ତି ଓ ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କେବଳ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
କ୍ଷଣଂ ନ ଵୈ ତିଷ୍ଠତି ଜୀଵଲୋକଃ କ୍ଷଯୋଦଯାଭ୍ଯାଂ ପରିଵର୍ତମାନଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଜୀବ ଜଗତ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଥାଏ ନାହିଁ, ସେ ସବୁବେଳେ ନଶ୍ୱରତା ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଛି।
ଵାଯୁପ୍ରଣୀତାନ୍ଯୁପଲଭ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯାଦ୍ ଦିଵ୍ଯୌଜସାଂ ଵ୍ଯାସସମାସଯୋଗୈଃ
ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି, ବ୍ୟାସଙ୍କର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଉପାୟ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ସୁରେଶସପ୍ତର୍ଷିପିତୃପ୍ରଜେଶୈର୍ଯୁକ୍ତାନି ସମ୍ଯକ୍ ପରିଵର୍ତ୍ତନାନି
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ସପ୍ତ ଋଷି, ପିତୃମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଏହି ଠିକ୍ ପରିଚଳନାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
କୀର୍ତିଦ୍ଯୁତିଖ୍ଯାତିଭିରର୍ଚିତାନାଂ ପୁଣ୍ଯଂ ହି ଵିଶ୍ଯାପନମୀଶ୍ଵରାଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିର ବିସ୍ତାର।
ଜପ୍ଯଂ ମହାପର୍ଵସୁ ଚୈତଦଗ୍ର୍ଯଂ ଦୁଃଖାପଶାନ୍ତିପ୍ରଦମାଯୁଷୀଯମ୍
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜପ ମହାପର୍ବଗୁଡ଼ିକରେ କରାଯାଇଥିଲେ, ଦୁଃଖର ଶାନ୍ତି ଓ ଆୟୁର୍ଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ମମାପି ଵିଖ୍ଯାପଯତଃ ସମାସାତ୍ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଜେଶାଃ ପ୍ରଦିଶନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ
ମୁଁ ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି, ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମୋତେ ସିଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵିସ୍ତରେଣାନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ଭୂଯଃ କିଂ ଵର୍ଣଯାମ୍ଯହମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କଣ ବିସ୍ତାରରେ ଏବଂ କ୍ରମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି?
ମନ୍ଵନ୍ତରାଧିପାଂଶ୍ଚୈଵ ଶକ୍ରଦେଵପୁରୋଗମାନ୍
ମନ୍ବନ୍ତରର ଅଧିପତିମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ସମାସା ଦ୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଚୈଵ ବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧତ
ମୁଁ ଏହାକୁ ଦୁଇଥର ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତମସ୍ତାମସଶ୍ଚୈଵ ରୈଵତଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ତଥା
ଉତ୍ତମ, ତାମସ, ରୈବତ ଓ ଆକ୍ଷୁଷ ମଧ୍ୟ।
ସାଵର୍ଣିଶ୍ଚୈଵ ରୌଚ୍ଯଶ୍ଚ ଭୌତ୍ଯୋ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ତଥା
ସାବର୍ଣି, ରୌଚ୍ୟ, ଭୌତ୍ୟ ଓ ବୈବସ୍ବତ।
ମନଵଃ ପଞ୍ଚ ଯେ ଽତୀତା ମାନସାଂସ୍ତାନ୍ନିବୋଧତ
ଏହି ପାଞ୍ଚ ମନୁ, ଯେଉଁମାନେ ମନସ୍ତୁତ ଓ ପୂର୍ବରୁ ଅତୀତ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମନାଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷସ୍ଯ ହ
ଏବେ ମୁଁ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି କହିବି।
ଆସନ୍ଵୈ ତୁଷିତା ଦେଵା ମନୋଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ଽନ୍ତରେ
ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ତୁଷିତ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ତୁଷିତାଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ କ୍ରତୋଃ ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଵରୋଚିଷଃ
ତୁଷିତ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରତୁଙ୍କ ପୁଅ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଛନ୍ଦଜାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵିଂଶଦ୍ଦେଵାସ୍ତେ ଵୈ ତଦା ସ୍ମୃତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଚବିଶଟି ଚନ୍ଦଜ ଦେବତାମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଥିଲେ।
ଅଜଶ୍ଚ ଭଗଵାଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ରଵିଣଶ୍ଯ ମହା ବଲଃ
ଅଜ, ଭଗବା ଓ ଦ୍ରବିଣ, ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଚିକିତ୍ଵାନ୍ଵିଶ୍ରୁତୋ ଯସ୍ତୁ ଚାଂଶୋ ଯଶ୍ଚୈଵ ପଠ୍ଯତେ
ଚିକିତ୍ବାନ୍, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଅଂଶ, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ଇତ୍ଯେତେ କ୍ରତୁପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତଦାସନ୍ସୋମପାଯିନଃ
ଏଭଳି, କ୍ରତୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସେ ସମୟରେ ସୋମ ରସ ପାନ କରିଥିଲେ।
ସମଞ୍ଜୋ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଯସ୍ତୁ ହ୍ଯଜିହ୍ମଶ୍ଚାରିମର୍ଦ୍ଦନଃ
ସମଞ୍ଜ ନାମକ, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସିଧାସଳଖ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତି।
ଅଜେଯଶ୍ଚ ମହାଭାଗୋ ଯଵୀଯାଂଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ଏବଂ ଅଜେୟ, ଯିଏ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କିନ୍ତୁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ବୟସ୍କ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯେତା ଦେଵତା ହ୍ଯାସନ୍ମନୋଃ ସ୍ଵାରୋଚିଷାନ୍ତରେ
ଏହିମାନେ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ତେଷାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦା ହ୍ଯାସୀଦ୍ଵିପଶ୍ଚିଲ୍ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବିପଶ୍ଚିତ୍ ନାମରେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ ତଧା ପ୍ରାମ ଋଷଭୋଂଽଙ୍ଗିରସସ୍ତଥା
ଭାର୍ଗବ, ପ୍ରାମ, ଋଷଭ ଏବଂ ଆଙ୍ଗିରସ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।