ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯା ତୁ ମାନୁଷେଣ ନିବୋଧତ
ମନ୍ବନ୍ତରର ଗଣନା ମାନବ ମାନେ ଭଲଭାବେ ବୁଝନ୍ତୁ।
ତ୍ରିଂଶତ୍କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ସଂପୂର୍ଣା ସଂଖ୍ଯାତାଃ ସଂଖ୍ଯାଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତ୍ୱିଜମାନେ ତିରିଶି କୋଟିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଖ୍ୟା ବୋଲି ଗଣନା କରନ୍ତି।
ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାମି କାଲୋ ଽଯଂ ସାଧିକଂ ଵିନା
ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଅଧିକ କରି କୁଡି ହଜାର ଅଛି, ଏହା ସମୟ, ଅତିରିକ୍ତ ବାଦ ଦେଇ।
ଵର୍ଷାଗ୍ରେଣାପି ଦିଵ୍ଯେନ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯୁତ୍ତରଂ ମନୋଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଯୋଗ କରି, ମୁଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମନୁ ପରେ କହିବି।
ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରାଣ୍ଯଧିକାନି ତୁ
ଏବଂ ଏଠାରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଜନ ଅଛି ବାଉନ୍ସି ହଜାର ଦୁଇ।
ପୂର୍ଣଂ ଯୁଗସହସ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ତଦହର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ମୃତମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହଜାର ଯୁଗ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଦିନ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଣାମଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା ସହ ଦେଵର୍ଷିଦାନଵୈଃ
ବ୍ରହ୍ମାମାନେ ପ୍ରଥମେ ରଖି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଦାନବମାନେ ସହିତ।
ସ ସ୍ରଷ୍ଟା ସର୍ଵ ଭୂତାନାଂ କଲ୍ପାଦିଷୁ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୁନଃପୁନି କଳ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୟରେ।
ସର୍ଵମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ହି ପ୍ରତିସଂଧିଂ ନିବୋଧତ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରର ସଂଧିକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
କୃତତ୍ରେତାଦିସଂଯୁକ୍ତଂ ଚତୁର୍ଯୁଗମିତି ସ୍ମୃତମ୍
କୃତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଚାରି ଯୁଗକୁ ଏଭଳି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ମନୋରେତମଧୀକାରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଭଗବାନ୍ ପ୍ରଭୁ ମନୁଙ୍କୁ ଏହି ଅଧିକାର ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଅତୀତାନାଗତାନାଂ ଵୈ ଵର୍ତ୍ତିମାନେନ କୀର୍ତ୍ତିତମ୍
ଏହା ପୂର୍ବ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟକୁ ନେଇ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରତିସଂଧିଂ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ଚୈଵାପରସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଏହାର ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିର ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ଅଵଶ୍ଯଭାଵିନାର୍ଥେନ ଯଥାଵଦ୍ଵିନିଵର୍ତ୍ତତେ
ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବାକୁ ଥାଏ, ତାହାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ଭାବେ ସମାପ୍ତି ହୁଏ।
ସପ୍ତର୍ଷଯଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ପିତରୋ ମନଵସ୍ତଥା
ସପ୍ତ ଋଷି, ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ ଓ ମନୁମାନେ—
କ୍ଷୀଣେ ଽଧିକାରେ ସଂଵିଗ୍ନା ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ପର୍ଯଯମାତ୍ମନଃ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ବୁଝି ଚିନ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତୋ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରକ୍ଷୀଣେ ଦେଵତାସ୍ତୁ ତାଃ
ତାପରେ ସେଇ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେଲେ, ସେହି ଦେବତାମାନେ—
ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଯେ ଵୈ ମନ୍ଵନ୍ତରେଶ୍ଵରାଃ
ଯେମାନେ ଆଗାମୀ ମନ୍ବନ୍ତରର ଶାସକ ହେବେ—ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମନ୍ଵନ୍ତରେ ତୁ ସଂପୂର୍ଣେ ତଦ୍ଵଦନ୍ତେ କଲୌ ଯୁଗେ
ମନ୍ବନ୍ତର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, କଳିଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କୁହାଯାଏ।
ଯଥା କୃତସ୍ଯ ସଂତାନଃ କଲିପୂର୍ଵଃ ସ୍ମୃତୋ ବୁଧୈଃ
ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି କଳିଯୁଗ ପୂର୍ବରୁ କୃତଯୁଗର ଅବିରତି ରହିଛି।
କ୍ଷୀଣେ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ପୂର୍ଵେ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ଚାପରେ ପୁନଃ
ପୂର୍ବ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେଲାପରେ ଓ ପୁଣି ନୂଆଟି ଆରମ୍ଭ ହେଲେ—
ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମନୁଶ୍ଚୈଵ କାଲାପେକ୍ଷାସ୍ତୁ ଯେ ସ୍ଥିତାଃ
ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଯେଉଁ ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ମନୁ ରହନ୍ତି—
ମନ୍ଵନ୍ତରୋତ୍ସଵସ୍ଯାର୍ଥେ ସଂତତ୍ଯର୍ଥେ ଚ ସର୍ଵଦା
ମନ୍ବନ୍ତର ଉତ୍ସବ ଓ ସଦା ଚାଲିଥିବା ଅବିରତି ପାଇଁ—
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେଷୁ ସଂପ୍ରଵୃତ୍ତେଷୁ ଉତ୍ପନ୍ନାସ୍ଵୌଷଧୀଷୁ ଚ
ଯେତେବେଳେ ଦମ୍ପତିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଔଷଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—
ଵାର୍ତ୍ତାଯାଂ ସଂପ୍ରଵୃତ୍ତାଯାଂ ଧର୍ମେ ଚୈଵୋପସଂସ୍ଥିତେ
ଯେତେବେଳେ ଜୀବିକା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଧର୍ମ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ—
ଅଗ୍ରାମନଗରେ ଚୈଵ ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିଵର୍ଜିତେ
ଏବଂ ଗ୍ରାମ ଓ ନଗରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଭେଦ ନାହିଁ—
ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମନୁଶ୍ଚୈଵ ସଂତାନାର୍ଥଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ମନୁ ସଦା ଅବିରତି ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ହି ପୂର୍ଵେଷାଂ ନିଧନେଷ୍ଵିହ ପୂର୍ଵଵତ୍
ଏଠାରେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀମାନେ ଶେଷ ହେଲେ, ପୁଣି ପୂର୍ବପରି ନୂଆ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ସର୍ପା ଭୂତପିଶାଚାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସାଃ
ସର୍ପ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ,
ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମନୁଶ୍ଚଵ ହ୍ଯାଦୌ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ ହି
ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ମନୁ ମନ୍ବନ୍ତରର ଆରମ୍ଭରେ,