ଜନଲୋକାତ୍ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଦଶକଲ୍ପାନ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ଜନଲୋକରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଦଶ କଳ୍ପ ଧରି, ପୁନିପୁନି ଆସନ୍ତି।
ଅଵଶ୍ଯଭାଵିନାର୍ଽଥେନ ସଂଭଧ୍ଯନ୍ତେ ତଦା ତୁ ତେ
ସେଇ ସମୟରେ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବାକୁ ଥିବା, ସେହି କାରଣରେ ସେମାନେ ବନ୍ଧିତ ହୁଅନ୍ତି।
ନିଵର୍ତ୍ତତେ ତଦା ଵୃତ୍ତିଃ ସା ତେଷାଂ ଦୋଷଦର୍ଶନାତ୍
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୋଷ ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ରୁକିଯାଏ।
ଜନଲୋକାତ୍ତପୋଲୋକଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀହାନିଵର୍ତ୍ତକମ୍
ଜନଲୋକରୁ ସେମାନେ ତାପୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ।
ନିଧନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଵୈ ଗତାନି ଋଷିଭିଃ ସହ
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅନାଦିତ୍ଵାଚ୍ଚ କାଲସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ସମୟର ଆରମ୍ଭ ନଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ଗଣନା ମଧ୍ୟ ଅନାଦି।
ପିତୃଭିର୍ମୁନିଭିର୍ଦେଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚ ଋଷିଭିଃ ସହ
ପିତୃ, ମୁନି, ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ ସହିତ।
ଏତେନ କ୍ରମଯୋଗେନ କଲ୍ପମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ
ଏହି କ୍ରମ ଓ ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା କଳ୍ପ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ହୁଏ।
ମନ୍ଵନ୍ତରାନ୍ତେ ସଂହାରଃ ସଂହାରାନ୍ତେ ଚ ସଂଭଵଃ
ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷରେ ବିନାଶ ହୁଏ, ବିନାଶ ପରେ ସୃଷ୍ଟି ଆସେ।
ନ ଶକ୍ଯ ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵକ୍ତୁଂ ଵର୍ଷଶତୈରପି
ଶତଶତ ବର୍ଷ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ କୁହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯା ତୁ ମାନୁଷେଣ ନିବୋଧତ
ମନ୍ବନ୍ତରର ଗଣନା ମାନବ ମାନେ ଭଲଭାବେ ବୁଝନ୍ତୁ।
ତ୍ରିଂଶତ୍କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ସଂପୂର୍ଣା ସଂଖ୍ଯାତାଃ ସଂଖ୍ଯାଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତ୍ୱିଜମାନେ ତିରିଶି କୋଟିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଖ୍ୟା ବୋଲି ଗଣନା କରନ୍ତି।
ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାମି କାଲୋ ଽଯଂ ସାଧିକଂ ଵିନା
ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଅଧିକ କରି କୁଡି ହଜାର ଅଛି, ଏହା ସମୟ, ଅତିରିକ୍ତ ବାଦ ଦେଇ।
ଵର୍ଷାଗ୍ରେଣାପି ଦିଵ୍ଯେନ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯୁତ୍ତରଂ ମନୋଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଯୋଗ କରି, ମୁଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମନୁ ପରେ କହିବି।
ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରାଣ୍ଯଧିକାନି ତୁ
ଏବଂ ଏଠାରେ ଅଧିକ ପ୍ରୟୋଜନ ଅଛି ବାଉନ୍ସି ହଜାର ଦୁଇ।
ପୂର୍ଣଂ ଯୁଗସହସ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ତଦହର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ମୃତମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହଜାର ଯୁଗ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଦିନ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଣାମଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା ସହ ଦେଵର୍ଷିଦାନଵୈଃ
ବ୍ରହ୍ମାମାନେ ପ୍ରଥମେ ରଖି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଦାନବମାନେ ସହିତ।
ସ ସ୍ରଷ୍ଟା ସର୍ଵ ଭୂତାନାଂ କଲ୍ପାଦିଷୁ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୁନଃପୁନି କଳ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୟରେ।
ସର୍ଵମନ୍ଵନ୍ତରାଣାଂ ହି ପ୍ରତିସଂଧିଂ ନିବୋଧତ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରର ସଂଧିକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
କୃତତ୍ରେତାଦିସଂଯୁକ୍ତଂ ଚତୁର୍ଯୁଗମିତି ସ୍ମୃତମ୍
କୃତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଚାରି ଯୁଗକୁ ଏଭଳି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ମନୋରେତମଧୀକାରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଭଗବାନ୍ ପ୍ରଭୁ ମନୁଙ୍କୁ ଏହି ଅଧିକାର ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଅତୀତାନାଗତାନାଂ ଵୈ ଵର୍ତ୍ତିମାନେନ କୀର୍ତ୍ତିତମ୍
ଏହା ପୂର୍ବ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟକୁ ନେଇ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରତିସଂଧିଂ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ଚୈଵାପରସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଏହାର ଏବଂ ଅନ୍ୟଟିର ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ଅଵଶ୍ଯଭାଵିନାର୍ଥେନ ଯଥାଵଦ୍ଵିନିଵର୍ତ୍ତତେ
ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବାକୁ ଥାଏ, ତାହାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ଭାବେ ସମାପ୍ତି ହୁଏ।
ସପ୍ତର୍ଷଯଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ପିତରୋ ମନଵସ୍ତଥା
ସପ୍ତ ଋଷି, ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ ଓ ମନୁମାନେ—
କ୍ଷୀଣେ ଽଧିକାରେ ସଂଵିଗ୍ନା ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ପର୍ଯଯମାତ୍ମନଃ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ବୁଝି ଚିନ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତୋ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରକ୍ଷୀଣେ ଦେଵତାସ୍ତୁ ତାଃ
ତାପରେ ସେଇ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେଲେ, ସେହି ଦେବତାମାନେ—
ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୋ ଯେ ଵୈ ମନ୍ଵନ୍ତରେଶ୍ଵରାଃ
ଯେମାନେ ଆଗାମୀ ମନ୍ବନ୍ତରର ଶାସକ ହେବେ—ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମନ୍ଵନ୍ତରେ ତୁ ସଂପୂର୍ଣେ ତଦ୍ଵଦନ୍ତେ କଲୌ ଯୁଗେ
ମନ୍ବନ୍ତର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, କଳିଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କୁହାଯାଏ।
ଯଥା କୃତସ୍ଯ ସଂତାନଃ କଲିପୂର୍ଵଃ ସ୍ମୃତୋ ବୁଧୈଃ
ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି କଳିଯୁଗ ପୂର୍ବରୁ କୃତଯୁଗର ଅବିରତି ରହିଛି।