ଯତ୍ତଦଵ୍ଯକ୍ତମତଂ ପ୍ରକୃତିର୍ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଯେଉଁ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି, ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ତାହା।
ଅଵିଭାଗସ୍ତଥା ଶୁକ୍ରମକ୍ଷରଂ ବହୁଧାତ୍ମକମ୍
ଯାହା ଅଖଣ୍ଡ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ବହୁରୂପୀ।
କୃତେ ପୁନଃ କ୍ରିଯା ନାସ୍ତି କୁତ ଏଵାକୃତକ୍ରିଯାଃ
କୃତ ଯୁଗରେ କୌଣସି କର୍ମ ନଥିଲା; ତେଣୁ ଅକୃତ କର୍ମ କିପରି ହେବ?
ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଵା ଶ୍ରୁତଂ ଵାପି ତଥୈଵାସାଧୁ ସାଧୁ ଵା
ଶୁଣିବାକୁ ଥିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିହୋଇଥିବା, ଭଲ କିମ୍ବା ଭଲ ନୁହେଁ, ସମାନ।
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଵାଥ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଘ୍ରାତଵ୍ଯଂ ଵା କଥଞ୍ଚନ
ଏହାକୁ କେହି ଦେଖିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଣିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେପରି ହେଉ ଘ୍ରାଣ କରିପାରନ୍ତି।
ଯନ୍ନ ଦର୍ଶିତଵାନେଷ କସ୍ତଦନ୍ଵେଷ୍ଟୁମର୍ହତି
ଯାହାକୁ ସେ ଦେଖାଇନାହାନ୍ତି, ତାହା ଖୋଜିବାକୁ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ?
ଯଦା ଯତ୍କ୍ରିଯତେ ଯେନ ତଦା ତସ୍ମୋ ଽଭିମନ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ କାହାରି ଦ୍ୱାରା କିଛି କରାଯାଏ, ସେ ତାହାକୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବେ।
ଯଦା ଚ କ୍ରିଯତେ କିଞ୍ଚିତ୍କେନଚିଦ୍ଵା କଥଂ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ, କିଏ ଯେପରି ହେଉ, କୌଣସି କାମ କରେ, କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କରେ,
ଵିରିକ୍ତଂ ଚାତିରିକ୍ତଂ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେପ୍ରିଯାପ୍ରିଯେ
ସେଥିରେ ବିରକ୍ତି ହେଉ କି ଅତିରିକ୍ତତା, ଜ୍ଞାନ କି ଅଜ୍ଞାନ, ପ୍ରିୟ କି ଅପ୍ରିୟ ଯେଉଁହେଉ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ତିର୍ଯ୍ଯଗଧୋଭାଵସ୍ତସ୍ଯୈଵାଦୃଷ୍ଟକାରିଣଃ
ଉପର, ଆଡ଼େ ଓ ତଳେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନ ଆସୁଥିବା କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଵେଦ୍ଯଂଭଵତି ତ୍ରେତାସ୍ଵିହ ପୁନଃ ପୁନଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମା ଚୈତାନୁଵାଚାଦୌ ତସ୍ମିନ୍ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ବ୍ରହ୍ମା ଏହି କଥାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ, ସେଇ ବୈବସ୍ବତ ଅନ୍ତରାଳରେ କହିଥିଲେ।
କୁର୍ଵନ୍ତି ସଂହିତା ହ୍ଯେତେ ଜାଯମାନାଃ ପରସ୍ପରମ୍
ଏମାନେ ପରସ୍ପରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସଂହିତା ତିଆରି କରନ୍ତି।
ଅତୀତେଷୁ ଵ୍ଯତୀତାନି ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେଉଁଠି ଗତକାଳରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନିପୁନି ଘଟେ।
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତୁ ତାଃ ଶାଖା ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ତୈ ପୁନଃ ପୁନଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ସେଇ ଶାଖାମାନେ ଏମାନେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରସାର କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଗୋତ୍ରେଷ୍ଵିମାଃ ଶାଖା ଭଵନ୍ତି ହି ପୁନଃ ପୁନଃ
ତାଙ୍କର ବଂଶମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ଶାଖାମାନେ ପୁନିପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵମେଵ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯା ଅତୀତାନାଗତେଷ୍ଵପି
ଏହିପରି ଭାବେ, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଅତୀତେଷୁ ଵ୍ଯତୀତାନି ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ସାଂପ୍ରତେ ଽନ୍ତରେ
ଗତକାଳରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ତରାଳରେ ଘଟୁଛି।
ପୂର୍ଵେଣ ପଶ୍ଚିମଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଵର୍ତମାନେନ ଚୋଭଯମ୍
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରା ପରବର୍ତ୍ତୀକୁ ଜାଣିହେବ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଦ୍ୱାରା ଉଭୟକୁ ଜାଣିହେବ।
ଏଵଂ ଦେଵାଃ ସପିତର ଋଷଯୋ ମନଵଶ୍ଚ ଵୈ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଜନଲୋକାତ୍ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଦଶକଲ୍ପାନ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ଜନଲୋକରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଦଶ କଳ୍ପ ଧରି, ପୁନିପୁନି ଆସନ୍ତି।
ଅଵଶ୍ଯଭାଵିନାର୍ଽଥେନ ସଂଭଧ୍ଯନ୍ତେ ତଦା ତୁ ତେ
ସେଇ ସମୟରେ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବାକୁ ଥିବା, ସେହି କାରଣରେ ସେମାନେ ବନ୍ଧିତ ହୁଅନ୍ତି।
ନିଵର୍ତ୍ତତେ ତଦା ଵୃତ୍ତିଃ ସା ତେଷାଂ ଦୋଷଦର୍ଶନାତ୍
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୋଷ ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ରୁକିଯାଏ।
ଜନଲୋକାତ୍ତପୋଲୋକଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀହାନିଵର୍ତ୍ତକମ୍
ଜନଲୋକରୁ ସେମାନେ ତାପୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ।
ନିଧନଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଵୈ ଗତାନି ଋଷିଭିଃ ସହ
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅନାଦିତ୍ଵାଚ୍ଚ କାଲସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ସମୟର ଆରମ୍ଭ ନଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ଗଣନା ମଧ୍ୟ ଅନାଦି।
ପିତୃଭିର୍ମୁନିଭିର୍ଦେଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚ ଋଷିଭିଃ ସହ
ପିତୃ, ମୁନି, ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ ସହିତ।
ଏତେନ କ୍ରମଯୋଗେନ କଲ୍ପମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ
ଏହି କ୍ରମ ଓ ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା କଳ୍ପ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ହୁଏ।
ମନ୍ଵନ୍ତରାନ୍ତେ ସଂହାରଃ ସଂହାରାନ୍ତେ ଚ ସଂଭଵଃ
ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷରେ ବିନାଶ ହୁଏ, ବିନାଶ ପରେ ସୃଷ୍ଟି ଆସେ।
ନ ଶକ୍ଯ ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵକ୍ତୁଂ ଵର୍ଷଶତୈରପି
ଶତଶତ ବର୍ଷ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ କୁହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।