ତୃଣବିନ୍ଦୁସ୍ତତସ୍ତସ୍ମାତ୍ତତଜସ୍ତୃଣବିନ୍ଦୁତଃ
ତୃଣବିନ୍ଦୁଠାରୁ ତତଜ ଏବଂ ତୃଣବିନ୍ଦୁଠାରୁ ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜାତୂକର୍ଣୋ ଭଵତ୍ତସ୍ମାତ୍ତ ସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵୈପାଯନଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୱୈପାୟନ ହେଲେ।
ଭଵିଷ୍ଯେ ଦ୍ଵାପରେ ଚୈଵ ଦ୍ଵୋଣିର୍ଦ୍ଵୈପାଯନେ ଽପି ଚ
ଭବିଷ୍ୟତ କାଳ ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦ୍ୱୋଣି ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଭଵିଷ୍ଯେଷୁ ଶାଖାପ୍ରମଯନାନି ତୁ
ଭବିଷ୍ୟତରେ ବିଭିନ୍ନ ଶାଖା ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ତପସା କର୍ମ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଂ କର୍ମଣା ଚାପି ତେ ଯଶଃ
ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଓ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିଛ, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଖ୍ୟାତି ହୋଇଛି।
ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମାମୃତଂ ଶୁକ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମୈଵାମୃତମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରହ୍ମର ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି; ବ୍ରହ୍ମକୁ ଅମୃତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବୃହତ୍ଵାଦ୍ବୃଂହଣାଚ୍ଚୈଵ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମେତ୍ଯଭିଧୀଯତେ
ବଡ଼ ଓ ବିସ୍ତାର କ୍ଷମତା ଥିବାରୁ ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲାଯାଏ।
ଅଥର୍ଵଋଗ୍ଯଜୁଃ ସାମ୍ନି ଯତ୍ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ
ଅଥର୍ବ, ଋକ୍, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋର ନମସ୍କାର।
ମହତଃ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ସୁବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ
ମହାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଯେଉଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମ, ସେଠାରେ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସଂପ୍ରକାଶପ୍ରଵୃତ୍ତିଭ୍ଯାଂ ପୁରୁଷାର୍ଥପ୍ରଯୋଜନମ୍
ପ୍ରକାଶ ଓ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୁଏ।
ଯତ୍ତଦଵ୍ଯକ୍ତମତଂ ପ୍ରକୃତିର୍ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଯେଉଁ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି, ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ତାହା।
ଅଵିଭାଗସ୍ତଥା ଶୁକ୍ରମକ୍ଷରଂ ବହୁଧାତ୍ମକମ୍
ଯାହା ଅଖଣ୍ଡ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ବହୁରୂପୀ।
କୃତେ ପୁନଃ କ୍ରିଯା ନାସ୍ତି କୁତ ଏଵାକୃତକ୍ରିଯାଃ
କୃତ ଯୁଗରେ କୌଣସି କର୍ମ ନଥିଲା; ତେଣୁ ଅକୃତ କର୍ମ କିପରି ହେବ?
ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଵା ଶ୍ରୁତଂ ଵାପି ତଥୈଵାସାଧୁ ସାଧୁ ଵା
ଶୁଣିବାକୁ ଥିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିହୋଇଥିବା, ଭଲ କିମ୍ବା ଭଲ ନୁହେଁ, ସମାନ।
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଵାଥ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଘ୍ରାତଵ୍ଯଂ ଵା କଥଞ୍ଚନ
ଏହାକୁ କେହି ଦେଖିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଣିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେପରି ହେଉ ଘ୍ରାଣ କରିପାରନ୍ତି।
ଯନ୍ନ ଦର୍ଶିତଵାନେଷ କସ୍ତଦନ୍ଵେଷ୍ଟୁମର୍ହତି
ଯାହାକୁ ସେ ଦେଖାଇନାହାନ୍ତି, ତାହା ଖୋଜିବାକୁ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ?
ଯଦା ଯତ୍କ୍ରିଯତେ ଯେନ ତଦା ତସ୍ମୋ ଽଭିମନ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ କାହାରି ଦ୍ୱାରା କିଛି କରାଯାଏ, ସେ ତାହାକୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବେ।
ଯଦା ଚ କ୍ରିଯତେ କିଞ୍ଚିତ୍କେନଚିଦ୍ଵା କଥଂ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ, କିଏ ଯେପରି ହେଉ, କୌଣସି କାମ କରେ, କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କରେ,
ଵିରିକ୍ତଂ ଚାତିରିକ୍ତଂ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେପ୍ରିଯାପ୍ରିଯେ
ସେଥିରେ ବିରକ୍ତି ହେଉ କି ଅତିରିକ୍ତତା, ଜ୍ଞାନ କି ଅଜ୍ଞାନ, ପ୍ରିୟ କି ଅପ୍ରିୟ ଯେଉଁହେଉ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ତିର୍ଯ୍ଯଗଧୋଭାଵସ୍ତସ୍ଯୈଵାଦୃଷ୍ଟକାରିଣଃ
ଉପର, ଆଡ଼େ ଓ ତଳେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନ ଆସୁଥିବା କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଵେଦ୍ଯଂଭଵତି ତ୍ରେତାସ୍ଵିହ ପୁନଃ ପୁନଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମା ଚୈତାନୁଵାଚାଦୌ ତସ୍ମିନ୍ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ବ୍ରହ୍ମା ଏହି କଥାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ, ସେଇ ବୈବସ୍ବତ ଅନ୍ତରାଳରେ କହିଥିଲେ।
କୁର୍ଵନ୍ତି ସଂହିତା ହ୍ଯେତେ ଜାଯମାନାଃ ପରସ୍ପରମ୍
ଏମାନେ ପରସ୍ପରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସଂହିତା ତିଆରି କରନ୍ତି।
ଅତୀତେଷୁ ଵ୍ଯତୀତାନି ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେଉଁଠି ଗତକାଳରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନିପୁନି ଘଟେ।
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତୁ ତାଃ ଶାଖା ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ତୈ ପୁନଃ ପୁନଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ସେଇ ଶାଖାମାନେ ଏମାନେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରସାର କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଗୋତ୍ରେଷ୍ଵିମାଃ ଶାଖା ଭଵନ୍ତି ହି ପୁନଃ ପୁନଃ
ତାଙ୍କର ବଂଶମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ଶାଖାମାନେ ପୁନିପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵମେଵ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯା ଅତୀତାନାଗତେଷ୍ଵପି
ଏହିପରି ଭାବେ, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଅତୀତେଷୁ ଵ୍ଯତୀତାନି ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ସାଂପ୍ରତେ ଽନ୍ତରେ
ଗତକାଳରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ତରାଳରେ ଘଟୁଛି।
ପୂର୍ଵେଣ ପଶ୍ଚିମଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଵର୍ତମାନେନ ଚୋଭଯମ୍
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରା ପରବର୍ତ୍ତୀକୁ ଜାଣିହେବ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଦ୍ୱାରା ଉଭୟକୁ ଜାଣିହେବ।
ଏଵଂ ଦେଵାଃ ସପିତର ଋଷଯୋ ମନଵଶ୍ଚ ଵୈ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ ମଧ୍ୟ,