ସପ୍ତୈତେ ସପ୍ତଭିଶ୍ଚୈଵ ଗୁଣୈଃ ସପ୍ତର୍ଷଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ସାତିଜଣ ଏବଂ ସାତଟି ଗୁଣ ସହିତ ସପ୍ତ ଋଷି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ବୁଦ୍ଧାଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ ଧର୍ମାଣୋ ଗୋତ୍ରପ୍ରାଵର୍ତ୍ତକାଶ୍ଚ ତେ
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜେ ଧର୍ମକୁ ଦେଖିଥିବା ଏବଂ ଗୋତ୍ରର ଆରମ୍ଭକାରୀ।
ତୁଲ୍ଯୈର୍ଵ୍ଯଵହରନ୍ତି ସ୍ମ ହ୍ଯଦୁଷ୍ଟୈଃ କର୍ମହେତୁଭିଃ
ସେମାନେ ସମାନ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ଦୋଷହୀନ କାରଣରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
କୁଟୁଂବିନୋ ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତୋ ଵନାନ୍ତରନିଵାସିନଃ
ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ କ୍ରିଯତେ ପ୍ରଥମଂ ତୁ ଵୈ
ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ଏମାନେ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯନ୍ତି ଯେ ଵର୍ଣାନାଶ୍ରମାଂଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମକୁ ସଂଚାଳିତ କରିଥିଲେ।
ଜାଯମାନେ ପିତାପୁତ୍ରେ ପୁତ୍ରଃ ପିତରି ଚୈଵ ହି
ଯେତେବେଳେ ବାପା ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୁଅ ବାପା ଭାବେ ହେଉଛି,
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ପ୍ରୋକ୍ତାନି ଗୃହମେଧିନାମ୍
ଅଠାସୀ ହଜାର ଗୃହସ୍ଥ ଥିବା କୁହାଯାଇଛି।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରିଣସ୍ତେ ଵୈ ଯୈ ପ୍ରଜାହେତଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜନାନୀ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତାନର କାରଣ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ନିହିତା ଉତ୍ତରାପଥେ
ଅଠାସୀ ହଜାର ଉତ୍ତରାପଥରେ ରହିଛନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରବ୍ରାହ୍ମଣକର୍ତ୍ତାରୋ ଜାଯନ୍ତେ ଚ ଯୁଗକ୍ଷଯାତ୍
ଯୁଗର ଶେଷରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନାକାରୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କଲ୍ପାନାମାର୍ଷଵିଦ୍ଯାନାଂ ନାନାଶାସ୍ତ୍ରକୃତଶ୍ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ କଳ୍ପ ଓ ଋଷିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ନାନା ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ,
ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ତସ୍ମିନ୍ଦ୍ଵାପରେଷୁ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏହି ଭାଇବସ୍ବତ ଅନ୍ତରାଳରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ପୁନି ପୁନି,
ସପ୍ତମେ ଦ୍ଵାପରେ ଵ୍ଯମତାଃ ସ୍ଵଯଂ ଵେଦାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସପ୍ତମ ଦ୍ୱାପରରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ନିଜେ ବେଦକୁ ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ।
ତୃତୀଯେ ଚୋଶନା ଵ୍ଯାସଶ୍ଚତୁର୍ଥେ ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ତୃତୀୟ ଦ୍ୱାପରରେ ଉଶନା ବ୍ୟାସ ଥିଲେ, ଚତୁର୍ଥରେ ବୃହସ୍ପତି।
ସପ୍ତମେ ଚ ତଥୈଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚାଷ୍ଟମେ ସ୍ମୃତଃ
ସପ୍ତମରେ ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଷ୍ଟମରେ ବସିଷ୍ଠ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଏକାଦଶେ ତୁ ତ୍ରିଵର୍ଷା ସନଦ୍ଵାଜସ୍ତତଃ ପରମ୍
ଏକାଦଶ ବର୍ଷରେ ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନଦ୍ୱାଜ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତ୍ରୈଯ୍ଯାରୁଣିଃ ପଞ୍ଚଦଶେ ଷୋଡଶେ ତୁ ଧନଞ୍ଜଯଃ
ପନ୍ଦରତମ ବର୍ଷରେ ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣି ଓ ଷୋଳ ତମ ବର୍ଷରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଆସିଥିଲେ।
ଋଜୀଷାତ୍ତୁ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ତୁ ଗୌତମଃ
ଋଜୀଷାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଭରଦ୍ୱାଜ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଠାରୁ ଗୌତମ ହେଲେ।
ହର୍ଯଵନାତ୍ପରୋ ଵେନଃ ସ୍ମୃତୋ ଵାଜଶ୍ରଵାସ୍ତତଃ
ହର୍ୟବନ ଠାରୁ ବେନ ଓ ବେନଙ୍କୁ ଠାରୁ ବାଜଶ୍ରବା ହେଲେ।
ତୃଣବିନ୍ଦୁସ୍ତତସ୍ତସ୍ମାତ୍ତତଜସ୍ତୃଣବିନ୍ଦୁତଃ
ତୃଣବିନ୍ଦୁଠାରୁ ତତଜ ଏବଂ ତୃଣବିନ୍ଦୁଠାରୁ ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜାତୂକର୍ଣୋ ଭଵତ୍ତସ୍ମାତ୍ତ ସ୍ମାଦ୍ଦ୍ଵୈପାଯନଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୱୈପାୟନ ହେଲେ।
ଭଵିଷ୍ଯେ ଦ୍ଵାପରେ ଚୈଵ ଦ୍ଵୋଣିର୍ଦ୍ଵୈପାଯନେ ଽପି ଚ
ଭବିଷ୍ୟତ କାଳ ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦ୍ୱୋଣି ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଭଵିଷ୍ଯେଷୁ ଶାଖାପ୍ରମଯନାନି ତୁ
ଭବିଷ୍ୟତରେ ବିଭିନ୍ନ ଶାଖା ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ତପସା କର୍ମ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଂ କର୍ମଣା ଚାପି ତେ ଯଶଃ
ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଓ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିଛ, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଖ୍ୟାତି ହୋଇଛି।
ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମାମୃତଂ ଶୁକ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମୈଵାମୃତମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରହ୍ମର ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି; ବ୍ରହ୍ମକୁ ଅମୃତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବୃହତ୍ଵାଦ୍ବୃଂହଣାଚ୍ଚୈଵ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମେତ୍ଯଭିଧୀଯତେ
ବଡ଼ ଓ ବିସ୍ତାର କ୍ଷମତା ଥିବାରୁ ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲାଯାଏ।
ଅଥର୍ଵଋଗ୍ଯଜୁଃ ସାମ୍ନି ଯତ୍ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ
ଅଥର୍ବ, ଋକ୍, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋର ନମସ୍କାର।
ମହତଃ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ସୁବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ
ମହାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଯେଉଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମ, ସେଠାରେ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସଂପ୍ରକାଶପ୍ରଵୃତ୍ତିଭ୍ଯାଂ ପୁରୁଷାର୍ଥପ୍ରଯୋଜନମ୍
ପ୍ରକାଶ ଓ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୁଏ।