ଦେଵାର୍ଷୀ ଧର୍ମପୁତ୍ରୌ ତୁ ନରନାରାଯଣଵୁଭୌ
ଧର୍ମର ପୁତ୍ର ଦେବର୍ଷିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ନର ଏବଂ ନାରାୟଣ।
କୁବେରଶ୍ଚୈଵ ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଷସ୍ଯ ଦଲଃ ସୁତ
କୁବେର, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟୁଷଙ୍କ ଶାଖାର ପୁତ୍ର।
ଋଷନ୍ତି ଵେଦାନ୍ଯସ୍ମାତ୍ତେ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵର୍ଷଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ବେଦମାନେ ସେମାନଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ତେଣୁ ସେମାନେ ଦେବର୍ଷି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଯେ ଚ ଐକ୍ଷ୍ଵାକନାଭାଗା ଜ୍ଞେଯା ରାଜର୍ଷଯସ୍ତୁ ତେ
ଯେଉଁମାନେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର, ସେମାନେ ରାଜର୍ଷି ବୋଲି ଜଣାଯାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକପ୍ରତିଷ୍ଠାସ୍ତୁ ସମୃତା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯୋ ଽମଲାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକପ୍ରତିଷ୍ଠାସ୍ତୁ ସର୍ଵେ ରାଜର୍ଷଯୋ ମତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜର୍ଷି ବୋଲି ମନାଯାନ୍ତି।
ଯେ ଚ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଦିଵ୍ଯା ଦେଵର୍ଷଯଶ୍ଚ ଯେ
ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଦେବର୍ଷିମାନେ।
ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ସତ୍ଯାଭି ଵ୍ଯାତ୍ଦୃତଂ ତଥା
ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଦୃଢ଼ତାରେ ଅଟୁଟ।
ତପସେହ ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଯେ ଗର୍ଭେ ଯୈଶ୍ଚ ପ୍ରଵେଦିତମ୍
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ଭରେ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ,
ଏତେ ରାଜର୍ଷଯୋ ଯୁକ୍ତା ଦେଵାଦ୍ଵିଜନୃପାଶ୍ଚ ଯେ
ଏହି ରାଜା ଋଷିମାନେ ନୀତିମାନ୍ୟ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ମାନବ ରାଜାମାନେ,
ସପ୍ତୈତେ ସପ୍ତଭିଶ୍ଚୈଵ ଗୁଣୈଃ ସପ୍ତର୍ଷଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ସାତିଜଣ ଏବଂ ସାତଟି ଗୁଣ ସହିତ ସପ୍ତ ଋଷି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ବୁଦ୍ଧାଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ ଧର୍ମାଣୋ ଗୋତ୍ରପ୍ରାଵର୍ତ୍ତକାଶ୍ଚ ତେ
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜେ ଧର୍ମକୁ ଦେଖିଥିବା ଏବଂ ଗୋତ୍ରର ଆରମ୍ଭକାରୀ।
ତୁଲ୍ଯୈର୍ଵ୍ଯଵହରନ୍ତି ସ୍ମ ହ୍ଯଦୁଷ୍ଟୈଃ କର୍ମହେତୁଭିଃ
ସେମାନେ ସମାନ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ଦୋଷହୀନ କାରଣରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
କୁଟୁଂବିନୋ ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତୋ ଵନାନ୍ତରନିଵାସିନଃ
ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ କ୍ରିଯତେ ପ୍ରଥମଂ ତୁ ଵୈ
ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ଏମାନେ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯନ୍ତି ଯେ ଵର୍ଣାନାଶ୍ରମାଂଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମକୁ ସଂଚାଳିତ କରିଥିଲେ।
ଜାଯମାନେ ପିତାପୁତ୍ରେ ପୁତ୍ରଃ ପିତରି ଚୈଵ ହି
ଯେତେବେଳେ ବାପା ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୁଅ ବାପା ଭାବେ ହେଉଛି,
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ପ୍ରୋକ୍ତାନି ଗୃହମେଧିନାମ୍
ଅଠାସୀ ହଜାର ଗୃହସ୍ଥ ଥିବା କୁହାଯାଇଛି।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରିଣସ୍ତେ ଵୈ ଯୈ ପ୍ରଜାହେତଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜନାନୀ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତାନର କାରଣ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ନିହିତା ଉତ୍ତରାପଥେ
ଅଠାସୀ ହଜାର ଉତ୍ତରାପଥରେ ରହିଛନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରବ୍ରାହ୍ମଣକର୍ତ୍ତାରୋ ଜାଯନ୍ତେ ଚ ଯୁଗକ୍ଷଯାତ୍
ଯୁଗର ଶେଷରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନାକାରୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କଲ୍ପାନାମାର୍ଷଵିଦ୍ଯାନାଂ ନାନାଶାସ୍ତ୍ରକୃତଶ୍ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ କଳ୍ପ ଓ ଋଷିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ନାନା ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ,
ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ତସ୍ମିନ୍ଦ୍ଵାପରେଷୁ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏହି ଭାଇବସ୍ବତ ଅନ୍ତରାଳରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ପୁନି ପୁନି,
ସପ୍ତମେ ଦ୍ଵାପରେ ଵ୍ଯମତାଃ ସ୍ଵଯଂ ଵେଦାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସପ୍ତମ ଦ୍ୱାପରରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ନିଜେ ବେଦକୁ ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ।
ତୃତୀଯେ ଚୋଶନା ଵ୍ଯାସଶ୍ଚତୁର୍ଥେ ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ତୃତୀୟ ଦ୍ୱାପରରେ ଉଶନା ବ୍ୟାସ ଥିଲେ, ଚତୁର୍ଥରେ ବୃହସ୍ପତି।
ସପ୍ତମେ ଚ ତଥୈଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚାଷ୍ଟମେ ସ୍ମୃତଃ
ସପ୍ତମରେ ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଷ୍ଟମରେ ବସିଷ୍ଠ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଏକାଦଶେ ତୁ ତ୍ରିଵର୍ଷା ସନଦ୍ଵାଜସ୍ତତଃ ପରମ୍
ଏକାଦଶ ବର୍ଷରେ ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନଦ୍ୱାଜ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତ୍ରୈଯ୍ଯାରୁଣିଃ ପଞ୍ଚଦଶେ ଷୋଡଶେ ତୁ ଧନଞ୍ଜଯଃ
ପନ୍ଦରତମ ବର୍ଷରେ ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣି ଓ ଷୋଳ ତମ ବର୍ଷରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଆସିଥିଲେ।
ଋଜୀଷାତ୍ତୁ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ତୁ ଗୌତମଃ
ଋଜୀଷାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଭରଦ୍ୱାଜ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଠାରୁ ଗୌତମ ହେଲେ।
ହର୍ଯଵନାତ୍ପରୋ ଵେନଃ ସ୍ମୃତୋ ଵାଜଶ୍ରଵାସ୍ତତଃ
ହର୍ୟବନ ଠାରୁ ବେନ ଓ ବେନଙ୍କୁ ଠାରୁ ବାଜଶ୍ରବା ହେଲେ।