ଉତ୍ପାଦ୍ଯଗ୍ରାହିମଶ୍ଚୈଵ ତେ ଽଜ୍ଞାନେ ଜ୍ଞାନମାନିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଧରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ନିଜକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବନ୍ତି।
ଏକାଦଶନ୍ଦ୍ରିଯଵିଧା ନଵଧାତ୍ମାଦଯସ୍ତଥା
ଏକୋନଏଠି ପ୍ରକାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ ନଉ ପ୍ରକାର ଆତ୍ମା ରୂପ ଅଛି।
ଅନ୍ତଃ ପ୍ରକାଶାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଆଵୃତାଶ୍ଚ ବହିଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭିତରେ ଆଲୋକିତ, କିନ୍ତୁ ବାହାରେ ପୁଣି ଢାକାଯାଇଛନ୍ତି।
ତିର୍ଯକ୍ ସ୍ରୋତସ ଉଚ୍ଯନ୍ତେ ଵଶ୍ଯାତ୍ମାନସ୍ତ୍ରିସଂଜ୍ଞକାଃ
ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଧାରା ଥିବାମାନେ ସ୍ୱଯମ୍ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିବା, ତିନି ପ୍ରକାର ସଚେତନତା ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅଭିପ୍ରାଯମଥୋଦ୍ଭୂତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଗଂ ତଥାଵିଧମ୍
ଏପରି ପ୍ରକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖି।
ଊର୍ଦ୍ଧସ୍ରୋତସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ତଦ୍ଵୈ ଚୋର୍ଦ୍ଧଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ତୃତୀୟଟି ହେଉଛି ଉପରକୁ ଯିବା ଧାରା, ଏହା ଉପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ତାଃ ସୁଖଂ ପ୍ରୀତିବହୁଲା ବହିରନ୍ତଶ୍ଚ ଵାଵୃତାଃ
ସେମାନେ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଚୁର, ବାହାରେ ଓ ଭିତରେ ଢାକାଯାଇଛନ୍ତି।
ନଵଧାତାଦଯସ୍ତେ ଵୈ ତୁଷ୍ଟାତ୍ମାନୋ ବୁଧାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ନଉ ପ୍ରକାର ରୂପମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଊର୍ଦ୍ଧସ୍ରୋତଃସୁ ସୃଷ୍ଟେଷୁ ଦେଵେଷୁ ସ ତଦା ପ୍ରଭୁଃ
ଉପରକୁ ଧାରା ଥିବା ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହେବାବେଳେ, ସେଥିରେ ପ୍ରଭୁ।
ସର୍ଗମନ୍ଯଂ ସିମୃକ୍ଷୁସ୍ତଂ ସାଧକଂ ପୁନରୀଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ ପୁଣି ଏକ ନୂତନ, କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୌ ଭୌତସର୍ଗଃ ସୋର୍ଵାକ୍ ସ୍ରୋତସ୍ତୁ ସାଧକଃ
ପଞ୍ଚଭୂତ ଆଧାରିତ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ସେଠାରେ ସିଧା ଧାରା ଥିଲା।
ତେ ଚ ପ୍ରକାଶବହୁଲାସ୍ତମସ୍ପୃଷ୍ଟରଜୋଧିକାଃ
ସେମାନେ ଆଲୋକରେ ପ୍ରଚୁର, ଅନ୍ଧକାର ଛୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ରଜୋଗୁଣ ପ୍ରଧାନ।
ପ୍ରକାଶା ବହିରନ୍ତଶ୍ଚ ମନୁଷ୍ଯାଃ ସାଧକାଶ୍ଚ ତେ
ଯେ ମଣିଷମାନେ ଏବଂ ସାଧକମାନେ, ସେମାନେ ବାହାରୁ ଓ ଭିତରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସିଦ୍ଧାତ୍ମାନୋ ମନୁଷ୍ଯାସ୍ତେ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସହ ଧର୍ମିଣଃ
ଯେ ମଣିଷମାନେ ଆତ୍ମାରେ ସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ଧର୍ମିକ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଵିପର୍ଯଯେଣ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ସିଦ୍ଧ ମୁଖ୍ଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଏହିଠାରେ ବିପରୀତ କ୍ରମରେ ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ଏଭଳି ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଧାନ।
ଭୂତାଦିକାନାଂ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଷଷ୍ଠଃ ସର୍ଗଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ
ଭୂତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ସୃଷ୍ଟି, ଏହାକୁ ଛଅଟିଏ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରଥମୋ ମହତଃ ସର୍ଗୋ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁ ସଃ
ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱର ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି, ଏହିଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ଵୈକାରିକସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ଚୈଦ୍ରିଯଃ ସର୍ଗ ଉଚ୍ଯତେ
ତୃତୀୟ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବୈକାରିକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି।
ମୁଖ୍ଯସର୍ଗଶ୍ଚ ତୁର୍ଥସ୍ତୁ ମୁଖ୍ଯା ଵୈ ସ୍ଥାଵରାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଚତୁର୍ଥ ସୃଷ୍ଟି ମୁଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି, ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅଚଳ ବୋଲି ମନାଯାନ୍ତି।
ତଥୋର୍ଦ୍ଧସ୍ରୋତସାଂ ସର୍ଗଃ ଷଷ୍ଠୋ ଦେଵତ ଉଚ୍ଯତେ
ଏଭଳି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ଧାରା ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଛଅଟିଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର।
ଅଷ୍ଟମୋନୁଗ୍ରହଃ ସର୍ଗଃ ସାତ୍ତ୍ଵିକସ୍ତାମସଶ୍ଚ ସଃ
ଅଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟି ଅନୁଗ୍ରହ, ଏହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ତାମସିକ ଦୁହେଁ।
ପ୍ରାକୃତୋ ଵୈକୃତଶ୍ଚୈଵ କୌମାରୋ ନଵମଃ ସ୍ମୃତଃ
ପ୍ରାକୃତ ଓ ବୈକୃତ ସୃଷ୍ଟି, ଏବଂ କୌମାର ସୃଷ୍ଟିକୁ ନବମ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଦୁଦ୍ଧିବୁର୍ଵାଃ ପ୍ରଵର୍ତେଯୁସ୍ତଦ୍ଵର୍ଗା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତୁ ଵୈ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ମନ୍ଦ, ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଚ ସ୍ଥିତସ୍ସୋ ଽପି ସର୍ଵଭୂତେଷୁ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ସେ ଚାରିଭାଗରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାପିତ।
ସ୍ଥାଵରେଷୁ ଵିପର୍ଯାସସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଷୁ ଶକ୍ତିତଃ
ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପରୀତତା ଅଛି, ଏବଂ ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ।
ଅଥୋ ସସର୍ଜ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମା ମାନସାନାତ୍ମନଃ ସମାନ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ପରିମାଣର ମନସ୍ପୁତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସଂବୁଦ୍ଧ୍ଯ ଚୈଵ ନାମାଥୋ ଅପଵୃତ୍ତାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତୁ ତେ
ସେମାନଙ୍କ ନାମ ବୁଝି, ସେଠାରୁ ତିନିଜଣ ଅଲଗା ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ତେଷୁ ଵ୍ଯରକ୍ତେଷୁ ତତୋ ଽନ୍ଯାନ୍ସା ଧକାନ୍ସୃଜନ୍
ସେମାନେ ଅନାସକ୍ତ ହେଲେ, ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅନ୍ୟ ସାଧକମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଅଭୂତସୃଷ୍ଟ୍ଯଵସ୍ଥା ଚେ ସ୍ଥାନିନସ୍ତାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ଏବେ ମୋଠାରୁ ଅସୃଷ୍ଟି ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ସ୍ଵର୍ଗୋ ଦିଶଃ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ନଦ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଵନସ୍ପତୀନ୍
ସ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ ଏବଂ ଗଛଗଛଡ଼ି।