ସୂର୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମ ଯଦୁତ୍ପନ୍ନଂ ତଂ ଗତ୍ଵା ପ୍ରତିତିଷ୍ଠତି
ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେଥିରେ ବସିଗଲା।
ତାନି ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ତୁଷ୍ଟଃ ସୂର୍ଯୋ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମରାତଯେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମରାତକୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଯଜୂଂଷ୍ଯଧୀଯତେ ତାନି ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯେନ କେନଚିତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେ ଯଜୁର୍ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ନିଜ ପଦ୍ଧତିରେ ପାଠ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ତୁ ଯୈଶ୍ଚୀର୍ଣା ଚରଣାଚ୍ଚରକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଚରକ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତେ ଚରକାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଵାଜିନସ୍ତୁ ନିବୋଧତ
ଏହିପରି ଚରକମାନେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ; ବର୍ତ୍ତମାନ ବାଜିନ୍ମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ମଧ୍ଯନ୍ଦିନସ୍ତୁ ସାପତ୍ଯୋ ଵୈଧେଯଶ୍ଚାଦ୍ଧବୌଦ୍ଧକୌ
ମଧ୍ୟାନ୍ଦିନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁତ୍ର, ଏବଂ ବୈଧ୍ୟ ଓ ଅଧବୌଦ୍ଧକ।
ଆଵଟୀ ଚ ତଥା ପୁଣ୍ଡ୍ରୋ ଵୈଣୋଯଃ ସପରାଶରଃ
ଆବଟୀ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ବୈଣୋୟ ଓ ସପରାଶର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଶତମେକାଧିକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଯଜୁଷାଂ ଯେ ଵିକଲ୍ପକାଃ
ଯେମାନେ ଯଜୁର୍ବେଦର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଏକଶଏକ।
ସୁମନ୍ତୁଶ୍ଚାପି ସୁତ୍ଵାନଂ ପୁତ୍ରମଧ୍ଯାପଯତ୍ପୁନଃ
ସୁମନ୍ତୁ ନିଜ ପୁଅକୁ ପୁନିଥରେ ପଢ଼ାଇଲେ।
ସ ସହସ୍ରମଧୀତ୍ଯାଶୁ ସୁକର୍ମାପ୍ଯଥ ସଂହିତାଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ହଜାରଟି ସଂହିତା ଶିଖିଲେ ଏବଂ ଭଲ କାମରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ।
ଅନଧ୍ଯାଯେଷ୍ଵଧୀଯାନାଂସ୍ତଞ୍ଜଘାନ ଶତକ୍ରତୁଃ
ଯେମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ସମୟରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଦଣ୍ଡିତ କଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ଶକ୍ରୋଵରଂ ସୋ ଽଥ ପୁନର୍ଦଦୌ
ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଦେଖି, ଶକ୍ର ପୁନି ଏକ ଅନ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଅଧୀଯାତାଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୌ ସହସ୍ରଂ ସଂହିତା ଉଭୌ
ଉଭୟ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ହଜାରଟି ସଂହିତା ପଢ଼ନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵାସଵଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସୁକର୍ମାଣଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍
ଏପରି କହି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ବାସବ ଯଶସ୍ବୀ ସୁକର୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋ ଽଭଵଦ୍ଧୀମାନ୍ ପୌଷ୍ଯଞ୍ଜିର୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଶିଷ୍ୟ ପୌଷ୍ୟଞ୍ଜି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଧ୍ଯାପଯତ ପୌଷ୍ଯାଞ୍ଜିଃ ସହସ୍ରାର୍ଦ୍ଧଂ ତୁସଂହିତାଃ
ପୌଷ୍ୟଞ୍ଜି ହଜାର ଏବଂ ଅଧା ସଂହିତା ପଢ଼ାଇଲେ।
ସତ୍ତ୍ଵାନି ପଞ୍ଚ କୌଶିଲ୍ଯଃ ସଂହିତାନା ମଧୀତଵାନ୍
କୌଶିଲ୍ୟ ପାଞ୍ଚଟି ସଂହିତା ଶିଖିଥିଲେ।
ପୌଷ୍ଯଞ୍ଜି ଶିଷ୍ଯାଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତେଷାଂ ଭେଦାନ୍ନିବୋଧତ
ପୌଷ୍ୟଞ୍ଜିଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ବିଭାଗ ଶୁଣ।
ସକୋତିପୁତ୍ରଃ ସୁସହାଃ ସୁନାମା ଚୈତାନ୍ଭେଦାନ୍ଵିତ୍ତଲୌଗାକ୍ଷିଣସ୍ତୁ
ସକୋଟିପୁତ୍ର, ସୁସହା, ସୁନାମା ଓ ବିତ୍ତଲୌଗାକ୍ଷିଣ—ଏହିମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଶାଖା।
ତ୍ରଯସ୍ତୁ କୁଶୁମେଃ ଶିଷ୍ଯା ଔରସଃ ସ ପରାଶରଃ
କୁଶୁମଙ୍କର ତିନିଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନିଜ ପୁଅ ପରାଶର।
ଶୌରିଷୁଃ ଶୃଙ୍ଗିପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଵେତୌ ତୁ ଚିରଵ୍ରତୌ
ଶୌରିଷୁ ଓ ଶୃଙ୍ଗିପୁତ୍ର—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦୀର୍ଘବ୍ରତୀ ଥିଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ସଂହିତାସ୍ତି ସ୍ରଃ ଶୃଙ୍ଗିପୁତ୍ରୌ ମହାତ୍ପାଃ
ଶୃଙ୍ଗିପୁତ୍ର, ମହାତ୍ମା, ତିନିଟି ସଂହିତା ପଢ଼ାଇଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ସଂହିତାଃ ଷଟ୍ତୁ ପାରାଶର୍ଯସ୍ତୁ କୌଥୁମଃ
ପାରାଶରଙ୍କ ପୁଅ କୌଥୁମ ଛଅଟି ସଂହିତା ପଢ଼ାଇଲେ।
ପ୍ରାଚୀନଯୋଗପୁତ୍ରଶ୍ଚ ବୁଦ୍ଧିମାଂଶ୍ଚ ପତଞ୍ଜଲିଃ
ପ୍ରାଚୀନଯୋଗପୁତ୍ର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପତଞ୍ଜଳି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଲାଙ୍ଗଲଃ ଶାଲିହୋତ୍ରଶ୍ଚ ଷଡୁଵାଚାଥ ସଂହିତାଃ
ଲାଙ୍ଗଳ, ଶାଳିହୋତ୍ର, ଷଡୁବାଚ, ଏବଂ ସଂହିତାମାନେ—
କଣ୍ଡୁଶ୍ଚ କୋହଲଶ୍ଚୈଵ ଷଡେ ତେ ଲାଙ୍ଗଲାଃ ସ୍ମୃତାଃ
କଣ୍ଡୁ ଏବଂ କୋହଳ ମଧ୍ୟ—ଏହି ଛଅଜଣଙ୍କୁ ଲାଙ୍ଗଳ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଏକୋ ହିରଣ୍ଯନାଭସ୍ଯ କୃତଃ ଶିଷ୍ଯୋ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସଂହିତା ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଏକ ରାଜପୁତ୍ର ଥିଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଚୈଵ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଯେଭ୍ଯସ୍ତାଶ୍ଚ ନିବୋଧତ
ସେ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇଥିଲେ; କିଏ କିଏ ଥିଲେ ସେମାନେ, ଶୁଣ।
ତଲକୋ ମାଣ୍ଡୁକଶ୍ଚୈଵ କାଲିକୋ ରାଜିକଂସ୍ତଥା
ତଳକ, ମାଣ୍ଡୁକ, କାଳିକା ଏବଂ ରାଜିକ—
ପୁଷ୍ଟିଶ୍ଚ ପରିକୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଉଲୂଖଲକ ଏଵ ଚ
ପୁଷ୍ଟି, ପରିକୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଉଲୂଖଳକ ମଧ୍ୟ—