ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ଵୈ ପରମାଯୁସ୍ତଦା ନୃଣାମ୍
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେଠି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ହୁଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁ।
ଉତ୍ସୀଦନ୍ତି ନରାଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ଚ ଵିଶଃ କ୍ରମାତ୍
ପରେ ପରେ ଲୋକ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଭଵନ୍ତୀହ କଲୌ ତସ୍ମିଞ୍ଛଯନାସନଭୋଜନୈଃ
ସେଇ କଳି ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଶୁଅ, ବସିବା ଓ ଖାଇବା ପାଇଁ ମାତ୍ର ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଗୁଣହୀନାଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ତଦା ଵୈ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ
ସେ ସମୟରେ ଗୁଣହୀନ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରାଃ ଶୂଦ୍ରାଚାରାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରନ୍ତି।
ଭୃତ୍ଯା ଏତେ ହ୍ଯସୁଭୃତୋ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମଵସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଏହି ସେବକମାନେ ଭଲଭାବେ ରଖାଯାଉନାହାନ୍ତି।
ମାଯାଵିନ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚତୁର ଠକିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକମାନେ ହେବେ।
ଶ୍ଵାପଦପ୍ରବଲତ୍ଵଂ ଚ ଗଵାଂ ଚୈଵ ହ୍ଯୁପକ୍ଷଯଃ
ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ଗାଁମାନେ କମିଯିବେ।
ତଦା ଧର୍ମୋ ମହୋଦର୍କେ ଦୁର୍ଲଭୋ ଦାନମୂଲଵାନ୍
ସେ ସମୟରେ, ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରରେ, ଦାନରେ ଆଧାରିତ ଧର୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ।
ତଦା ହ୍ଯଲ୍ପଫଲା ଭୂମିଃ କ୍ଵଚିଚ୍ଚାପି ମହାଫଲା
ସେବେଳେ ଭୂମି କମ୍ ଫଳ ଦେବ, କିନ୍ତୁ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ବହୁତ ଫଳ ମିଳିବ।
ଯୁଗାନ୍ତେ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵରକ୍ଷଣପରାଯଣାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ଲୋକମାନେ ନିଜ ପ୍ରତିରକ୍ଷାରେ ମାତ୍ର ଲାଗି ରହିବେ।
ଶୂଦ୍ରାଭିଵାଦିନଃ ସର୍ଵେ ଯୁଗାନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ସହିତ ଡାକିବେ।
ପ୍ରମଦାଃ କେଶଶୂଲାଶ୍ଚ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ମହିଳାମାନେ ଖୋଲା କେଶ ଓ ଶୂଳ ଧରିବେ।
ଯତଯଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ବହଵୋ ଽସ୍ମିନ୍କଲୌ ଯୁଗେ
ଏହି କଳିଯୁଗରେ, ବହୁତ ଲୋକ ସନ୍ୟାସ ନେବେ।
ସର୍ଵେ ଵାଣିଜକାଶ୍ଚା ପି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯଧମେ ଯୁଗେ
ଏହି ଅଧମ ଯୁଗରେ, ସମସ୍ତେ ବ୍ୟବସାୟୀ ହେବେ।
କୁଶୀଲଚର୍ଯାପାଖଣ୍ଡୈର୍ଵ୍ଯାଧରୂପୈଃ ସମାଵୃତମ୍
ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଠକ ଲୋକମାନେ ଶିକାରୀ ଭଳି ଦେଖାଯିବେ ଏହି ଜଗତରେ।
ବାହୁଯାଚନକୋ ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ପରସ୍ପରମ୍
ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପର ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, ହାତ ଫାଇଲି ଦାନ ଆଶା କରିବେ।
ନ କୃତେ ପ୍ରତିକର୍ତ୍ତା ଚ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ, କୌଣସି ଉପକାର ପାଇଁ ଉପକାର କରିବା ଲୋକ ରହିବେ ନାହିଁ।
ତତଃ ଶୂନ୍ଯ ଵସୁମତୀ ଭଵିଷ୍ଯତି ଵସୁନ୍ଧରା
ତାପରେ, ବିଶାଳ ଭୂମି ଶୂନ୍ୟ ହେଇଯିବ।
ହର୍ତ୍ତାରଃ ପରରତ୍ନାନାଂ ପରଦାରଵିମର୍ଶକାଃ
ଅନ୍ୟର ରତ୍ନ ଚୋରି କରିବା ଓ ଅନ୍ୟର ଜୀବନସାଥୀକୁ ଚାହିଁବା ଲୋକମାନେ ହେବେ।
ପ୍ରନଷ୍ଟଚେଷ୍ଟନା ଧୂର୍ତ୍ତା ମୁକ୍ତକେଶାସ୍ତ୍ତ୍ଵଶୂଲିନଃ
ଧୂର୍ତ୍ତମାନେ ସମସ୍ତ ନିୟମ ହରାଇ ଦେବେ, ଖୋଲା କେଶ ଓ ଶୂଳ ଧରି ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ଶୁକ୍ଲଦନ୍ତା ଜିତାକ୍ଷାଶ୍ଚ ମୁଣ୍ଡାଃ କାଷାଯଵାସସଃ
ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଦାୟ ଖେଳରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା, କାଷାୟ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ହେବେ।
ସସ୍ଯଚୋରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ଚୈଲାପହାରିଣଃ
ଫସଲ ଓ ପୋଷାକ ଚୋରି କରିବା ଲୋକମାନେ ହେବେ।
ଜ୍ଞାନକର୍ମମ୍ଯୁପରତେ ଲୋକେ ନିଷ୍କ୍ରିଯତାଂ ଗତେ
ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ଜଗତ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେଇଯିବ।
ଅଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ କ୍ଷେମମାରୋଗ୍ଯଂ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ତଥା
ନିରନ୍ତର ସୁଖ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ ହୋଇଯାଏ।
ଦୁଃଖେନାଭିପ୍ଲୁତାନାଂ ଚ ପରମାଯୁଃ ଶତଂ ତଦା
ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ସମୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ଶତ ବର୍ଷ।
ତତ୍ସୀଦନ୍ତେ ତଥା ଯଜ୍ଞାଃ କେଵଲାଧର୍ମପୀଡିତାଃ
ତେବେ ଯଜ୍ଞମାନା ବିଫଳ ହୁଏ, କେବଳ ଅଧର୍ମରେ ପୀଡିତ।
ଵେଦଵିକ୍ରଯିମଶ୍ଚନ୍ଯେ ତୀର୍ଥଵିକ୍ରଯିଣୋ ଽପରେ
କେହି ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ତଦା ତେ ଵୈ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତୁ କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ଏପରି ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଯଜନ୍ତେ ଚାଶ୍ଵମେଧେନ ରାଜାନଃ ଶୂଦ୍ରଯୋନଯଃ
ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମର ରାଜାମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି।