ପିତ୍ର୍ଯେ ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ମାସଃ ପ୍ରଵିଭାଗସ୍ତଯୋଃ ପୁନଃ
ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ମାସ ଦିନ ଓ ରାତିରୁ ଗଠିତ; ଏହି ବିଭାଜନ ପୁଣି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯେ ମାନୁଷା ମାସାଃ ପିତ୍ର୍ଯୋ ମାସସ୍ତୁ ସଃ ସ୍ମୃତଃ
ତିରିଶଟି ମାନବ ଦିନ ମିଶି ଏକ ମାସ ହୁଏ; ଏହାକୁ ପିତୃମାସ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ପିତ୍ର୍ଯଃ ସଂଵତ୍ସରୋ ହ୍ଯେଷ ମାନୁଷେଣ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
ପିତୃମାନେ ଯେଉଁ ବର୍ଷ ଗଣନା କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ମାନବ ମାପ ଦ୍ୱାରା ବୁଝାଯାଏ।
ପିତୄଣାଂ ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ସଂଖ୍ଯାତାନୀହ ତାନି ଵୈ
ପିତୃମାନଙ୍କର ତିନିଟି ବର୍ଷ ଏଠାରେ ଗଣାଯାଏ; ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବର୍ଷ।
ଲୌକିକେନୈଵ ମାନେନ ହୃବ୍ଦୋ ଯୋ ମାନୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ
ସାଧାରଣ ମାପ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ବର୍ଷକୁ ମାନବ ବର୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତାହା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଦିଵ୍ଯେ ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ଵର୍ଷ ପ୍ରଵିଭାଗସ୍ତଯୋଃ ପୁନଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ବର୍ଷ ଦିନ ଓ ରାତିରୁ ଗଠିତ; ଏହି ବିଭାଜନ ପୁଣି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ।
ଯେ ତେ ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ଦିଵ୍ଯେ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାନଂ ତଯୋଃ ପୁନଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକରେ ଯେଉଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣି ଗଣନା କରାଯାଏ।
ଯନ୍ମାନୁଷଂ ଶତଂ ଵିଦ୍ଧି ଦିଵ୍ଯା ମାସାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତୁ ତେ
ଶତ ମାନବ ବର୍ଷ ତିନିଟି ଦେବତାଙ୍କ ମାସ ସମାନ ବୋଲି ଜାଣ।
ଦିଵ୍ଯଃ ସଂଵତ୍ସରୋ ହ୍ଯେଷ ମାନୁଷେଣ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ବର୍ଷକୁ ମାନବ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ।
ତ୍ରିଂଶଦନ୍ଯାନି ଵର୍ଷାଣି ମତଃ ସପ୍ତର୍ଷିଵତ୍ସରଃ
ଅନ୍ୟ ତିରିଶଟି ବର୍ଷ ସପ୍ତରଷିଙ୍କ ବର୍ଷ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଅନ୍ଯାନି ନଵତିଶ୍ଚୈଵ ଧ୍ରୁଵଃ ସଂଵତ୍ସରଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନବେଁଟି ବର୍ଷ ଧ୍ରୁବଙ୍କ ବର୍ଷ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ତୁ ଶତଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଦିଵ୍ଯୋ ହ୍ଯେଷ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଶତ ବର୍ଷକୁ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୀଣ୍ଯେଵ ନିଯୁତାନ୍ଯାହୁର୍ଵର୍ଷାଣାଂ ମାନୁଷାଣି ତୁ
ମାନବ ବର୍ଷର ତିନିଟି ନିୟୁତ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦିଵ୍ଯଵର୍ଷସହସ୍ର ତୁ ପ୍ରାହୁଃ ସଂଖ୍ଯାଵିଦୋ ଜନାଃ
ଯେମାନେ ଗଣନାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ହଜାର ବର୍ଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯେନୈଵ ପ୍ରମାଣେନ ଯୁଗସଂଖ୍ଯାପ୍ରକଲ୍ପନମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ମାନକୁ ଅନୁସରି ଯୁଗଗୁଡ଼ିକର ଗଣନା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ।
କୃତଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ କଲିଶ୍ଚେତି ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି—ଏହି ଚାରିଟି ଯୁଗ ଅଛି।
ଦ୍ଵାପରଂ ଚ କଲିଶ୍ଚୈଵ ଯୁଗାନ୍ଯେତାନି କଲ୍ପଯେତ୍
ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି ମଧ୍ୟ ଯୁଗ ଭାବେ ଗଣାଯିବେ।
ତସ୍ଯ ତାଵଚ୍ଛତୀ ସଂଧ୍ଯା ସଂଧ୍ଯାଂଶଃ ସଂଧ୍ଯାଯା ସମଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା, ସନ୍ଧ୍ୟାର ଅଂଶ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମାନ ଅବଧି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଏକନ୍ଯାଯେନ ଵର୍ତନ୍ତେ ସହସ୍ରାଣି ଶତାନି ଚ
ଏହାମାନେ ଏକେ ଭଳି ଧାରାରେ, ହଜାର ଓ ଶତ ଗଣନାରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ତ୍ରିଶତୀ ଦ୍ଵିଶତୀ ସଂଧ୍ଯେ ସଂଧ୍ଯାଂଶୌ ଚାପି ତତ୍ସମୌ
ତିନିଶ ଓ ଦୁଇଶ ସନ୍ଧ୍ୟା, ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
ତସ୍ଯୈକଶତିକା ସଂଧ୍ଯା ସଂଧ୍ଯାଂଶଃ ସଂଧ୍ଯଯା ସମଃ
ସେଠାରେ ଏକଶ ସନ୍ଧ୍ୟା, ତାହାର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମାନ।
କୃତଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ କଲିଶ୍ଚୈଵ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି—ଏହି ଚାରିଟି ଯୁଗ।
କୃତସ୍ଯ ତାଵଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵର୍ଷାଣି ଚ ନିବୋଧତ
ଏବେ ମୁଁ କୃତ ଯୁଗର ବର୍ଷ କହିବି, ଭଲଭାବେ ଶୁଣ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ତଥାନ୍ଯାନି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ଚାଳିଶି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଶି କୃତ ଯୁଗ ହୁଏ।
ଅଶୀତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି କାଲସ୍ତ୍ରେତାଯୁଗସ୍ଯ ସଃ
ଏବଂ ଅଶୀ ହଜାର ବର୍ଷ ହେଉଛି ତ୍ରେତା ଯୁଗର ସମୟ।
ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାମି କାଲଃ ସ ଦ୍ଵାପରସ୍ଯ ଚ
ଏବଂ ବିଶି ହଜାର ବର୍ଷ ହେଉଛି ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ସମୟ।
ଷଷ୍ଟିଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରାଣି କାଲଃ କଲିଯୁଗସ୍ଯ ତୁ
ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ହେଉଛି କଳି ଯୁଗର ସମୟ।
ନିଯୁତାନ୍ଯେଵ ଷଡିଂଶାନ୍ନିରସାନି ଯୁଗାନି ଵୈ
ଯୁଗଗୁଡ଼ିକୁ ଛଅ ଗୁଣିଏ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ହିସାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ଵିଂଶତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ସ ସଂଧ୍ଯାଂଶଶ୍ଚତୁର୍ଯୁଗଃ
ଚାରି ଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଂଶ ବିଶି ହଜାର ବର୍ଷ।
କୃତତ୍ରେତାଦିଯୁକ୍ତାନାଂ ମନୋରନ୍ତରମୁଚ୍ଯତେ
କୃତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟ ଯୁଗ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଅବଧିକୁ ମନ୍ବନ୍ତର କୁହାଯାଏ।