ସୃଷ୍ଟିରେଷା ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଲଜ୍ଜାମୋହଭଯାତ୍ମିକା
ମୁଁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଲଜ୍ଜା, ମୋହ ଓ ଭୟର ଗୁଣରେ ତିଆରି କରିଛି।
ଯେ ଚାନ୍ଯେମାନଵା ଲୋକେ ସର୍ଵେ ଜାଯନ୍ତ୍ଯଵାସସଃ
ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ଅପରିଚିତ ଏବଂ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି,
ତୈରେଵ ସଂଵୃତୋ ଗୁପ୍ତୋନ ଵସ୍ତ୍ରଂ କାରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେମାନେ ସେଇ ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ରହନ୍ତି; ବସ୍ତ୍ରକୁ ଏହାର କାରଣ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତୁଲ୍ଯୌ ମାନାପମାନୌ ଚ ତତ୍ପ୍ରାଵରଣମୁତ୍ତମମ୍
ସମ୍ମାନ ଓ ଅପମାନ ସମାନ ହେବା, ଏହି ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାବରଣ।
ଯଦ୍ଯକାର୍ଯସହସ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା ସ୍ନାଯତି ଭସ୍ମନା
ଯଦି ହଜାର ଅନୁଚିତ କାମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଭସ୍ମରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ତସ୍ମା ଦ୍ଯତ୍ନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ରିକାଲମପି ଯଃ ସଦା
ତେଣୁ ଯିଏ ସଦା ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଥାଏ, ତିନିବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କରେ,
ସଂହୃତ୍ଯ ଚ କ୍ରତୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵାମୃତମୁତ୍ତ ମମ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତକୁ ପାଇ,
ଉତ୍ତରେଣାଥ ପନ୍ଥାନଂ ତେ ଽମୃତତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଯୁଃ
ତାପରେ ଉତ୍ତର ମାର୍ଗରେ ଯାଇ, ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଣିମା ମହିମା ଚୈଵ ଲଘିମା ପ୍ରାପ୍ତିରେଵ ଚ
ଅଣୁତ୍ୱ, ବଡ଼ତ୍ୱ, ହଲକା ହେବା ଓ ପ୍ରାପ୍ତିର ଶକ୍ତି ତୁମେ ଲାଭ କରିଛ।
ଈଶିତ୍ଵଂ ଚ ଵଶିତ୍ଵଂ ଚ ହ୍ଯମରତ୍ଵଂ ଚ ତେ ଗତାଃ
ଶାସନ କରିବାର ଶକ୍ତି, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଅମରତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଇଛ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ପରମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵେ ପ୍ରଥିତତେଜସଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାସନ ଶକ୍ତି ପାଇ, ସମସ୍ତେ ଏବେ ତୁମ ତେଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଇଛ।
ପରିଭଵମିଦମୁତ୍ତମଂ ଵିଦିତ୍ଵା ପଶୁପତିଦଯିତମିଦଂ ଵ୍ରତଂ ଚରଧ୍ଵମ୍
ଏହି ଉତ୍ତମ ସମ୍ମାନ ଓ ପଶୁପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବ୍ରତ ବୁଝି, ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କର।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଐଲଃ ପୁରୂରଵାଃ ସୂତ କଥଂ ଵାତର୍ପଯତ୍ପିତୄନ୍
ହେ ସୂତ, ଏଇଳ ପୁରୁରବା କିପରି ତାଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ?
ଐଲସ୍ଯାଦିତ୍ଯସଂଯୋଗଂ ସୋମସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ଏଇଳଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଯୋଗ ଓ ମହାତ୍ମା ସୋମଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହ।
ହ୍ରାସଵୃଦ୍ଧୀ ପିଦୃମତଃ ପିତ୍ର୍ଯସ୍ଯ ଚ ଵିନିର୍ଣଯମ୍
ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହ୍ରାସ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟର ନିଷ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କୁହ।
କାଵ୍ଯାଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତମୌମ୍ଯାନାଂ ପିତୄଣାଞ୍ଚୈଵ ଦର୍ଶନମ୍
କାବ୍ୟ, ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ସୌମ୍ୟ ନାମକ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବିଷୟରେ କୁହ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପର୍ଵାଣି ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏସବୁ କଥା ଏବଂ ପର୍ବଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାକ୍ରମରେ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ଅମାଵସ୍ଯାଂ ନିଵସତ ଏକରାତ୍ରୈକମଣ୍ଡଲୌ
ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ, ଗୋଟିଏ ରାତି ପାଇଁ ଏକା ମଣ୍ଡପରେ ବସିବା ଉଚିତ।
ଅମାଵସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ମାତାମହପିତାମହୌ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ମାମାଓ ଦାଦା ମିଳନ୍ତି।
ପ୍ରସ୍ଯନ୍ଦମାନାତ୍ସୋମାତ୍ତୁ ପିତ୍ରର୍ଥଂ ତୁ ପରିଶ୍ରଵାନ୍
ଯେ ସୋମ ଝରିବାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେଠାରୁ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ଦିଅ।
ଉପାସ୍ତେ ପିତୃମନ୍ତଂ ତଂ ସୋମଂ ଦିଵି ସମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ସୋମକୁ, ଯାହା ପିତୃପୁରୁଷମୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିରାଜିତ, ପୂଜା କରେ।
ସିନୀଵାଲୀପ୍ରମାଣେଭ୍ଯଃ ସିନୀଵାଲୀମୁପାସ୍ଯ ସଃ
ସିନୀବାଳୀର ମାପରୁ, ସେ ସିନୀବାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ସ ତଦା ତାମୁପାସୀନଃ କାଲାପେକ୍ଷଃ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ସେଠାରେ ବସି, ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ।
ଦଶଭିଃ ପଞ୍ଚଭିଶ୍ଚୈଵ ସୁଧାମୃତପରିସ୍ରଵୈଃ
ଦଶଟି ଓ ପାଞ୍ଚଟି ମିଶି, ମଧୁ ଓ ଅମୃତର ଧାରାରେ,
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରକ୍ଷରତା ତେନ ସୌମ୍ଯେନ ମଧୁନା ତୁ ସଃ
ସେ, ସେଇ ମୃଦୁ ମଧୁ ଯାହା ସହଜରେ ବହିଯାଏ, ଦେଇଥାଏ।
ସୁଧାମୃତେନ ରାଜୈନ୍ଦ୍ରସ୍ତର୍ପ ଯାମାସ ଵୈ ପିତୄନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜା ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନୋଁକୁ ଅମୃତ ଓ ସୁଧା ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ଋତମଗ୍ନିସ୍ତୁ ଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସ ତୁ ସଂଵତ୍ସରୋ ମତଃ
ଯେଉଁଥିରେ ଋତ କୁ ଅଗ୍ନି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହିଅଟି ବର୍ଷ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଆର୍ତଵା ହ୍ଯର୍ଦ୍ଧମାସାଖ୍ଯାଃ ପିତରୋ ହ୍ଯୃତୁସୂନଵଃ
ଋତୁମାନେ ଅର୍ଧମାସ ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି, ଏବଂ ପିତୃମାନେ ଋତୁଙ୍କର ପୁଅ।
ପ୍ରପିତାମହାସ୍ତୁ ଵୈ ଦେଵାଃ ପଞ୍ଚାବ୍ଦା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତାଃ
ପ୍ରପିତାମହମାନେ ଦେବତା, ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।