ଗାଯନ୍ତି ଵିଵିଧୈର୍ଗୁହ୍ଯୈର୍ ହୁଂକାରୈଶ୍ଚାପି ସୁସ୍ଵରୈଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ହୁଁକାର କରି ଗାଇଲେ.
ଅର୍ଦ୍ଧ ନାରୀଶରୀରାଯ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗପ୍ରଵର୍ତ୍ତିନେ
ଯିଁହାଙ୍କର ଦେହ ଅର୍ଦ୍ଧ ନାରୀ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପ୍ରଣାମ.
କୃଷ୍ଣାଜିନୋତ୍ତରୀଯାଯ ଵ୍ଯାଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନେ
କଳା ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସର୍ପକୁ ଜନ୍ୟୂ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ.
ମୃଗପତିଵରଚର୍ମଵାସସେ ତେ ପୃଥୁପରଶୋ ଚ ନମୋସ୍ତୁ ଶଙ୍କରାଯ
ମୃଗରାଜ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବଡ଼ କୁଠାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ.
ଵର୍ଣଧର୍ମପରାଶ୍ଚୈଵ ଚେରୁସ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ ନିଜ ଜାତି ଓ ଧର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ.
ପ୍ରୀତୋସ୍ମି ଯୁଷ୍ମତ୍ତପସା ଵରଂ ଵୃଣୁତ ମୁଵ୍ରତାଃ
ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ହେ ବ୍ରତଧାରୀମାନେ, ଏବେ ଏକ ଵର ଚାହିଁନିଅ.
ଭୃଗ୍ଵଙ୍ଗିରା ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଭଳି ଭାବେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର.
ମରୀଚିଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚାପି ସଂଵର୍ତଶ୍ଚ ମହାତପାଃ
ମରୀଚି, କଶ୍ୟପ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ସଂବର୍ତ୍ତ.
ସେଵ୍ଯାସେଵ୍ଯତ୍ଵଂ ତୁ ଵିଭୋ ଏତଦିଚ୍ଛାମ ଵେଦିତୁମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, କାହାକୁ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ ଓ କାହାକୁ ନୁହେଁ, ଏହି ଭେଦ ଜାଣିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ.
ଅଗ୍ନିର୍ହ୍ଯହଂ ସୋମଯୁତଃ ସୋମଶ୍ଚାଗ୍ନିମୁପଶ୍ରିତଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ସହିତ ଏକତ୍ର, ଏବଂ ସୋମ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ବିସ୍ତାରିତ.
ଅସକୃଚ୍ଚାଗ୍ନିନା ଦଗ୍ଧଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିରେ ବାରମ୍ବାର ପୁଡ଼ିଯାଇଛି।
ଭସ୍ମନା ଵୀର୍ଯମାସ୍ଥାଯ ଭୂତାନି ପରିଷିଞ୍ଚତି
ଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଆର୍ଜନ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଛିଟାଏ।
ଭସ୍ମନା ମମ ଵୀର୍ଯେଣ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷୈଃ
ମୋର ଭସ୍ମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସର୍ଵପାପାନାଂ ଭସ୍ମେତି ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ସେହି କ୍ଷଣରେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାତ୍ମକଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂ ଗମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମର ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଗଠିତ।
ଅହମଗ୍ନିଶ୍ଚ ସୋମଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତ୍ଯା ପୁରୁଷଃ ସ୍ଵଯମ୍
ମୁଁ ନିଜେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଏବଂ ନିଜେ ପୁରୁଷ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ସ୍ଵଵୀର୍ଯଂ ଵପୁଷା ଚୈଵ ଧାରଯାମୀତି ଵୈ ସ୍ଥିତିଃ
ମୁଁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଦେହକୁ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅବିରତ ରଖେ।
ଭସ୍ମନା କ୍ରିଯତେ ରକ୍ଷା ସୂତିକାନାଂ ଗୃହେଷୁ ଚ
ସୁତିକା ମହିଳାଙ୍କ ଘରେ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷା କରାଯାଏ।
ମତ୍ସମୀପସୁପାଗମ୍ଯ ନ ଭୂଯୋ ଵିନିଵର୍ତତେ
ମୋ ସମ୍ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ପୁଣି ଫେରିଯିବା ନାହିଁ।
ପୂର୍ଵଂ ପାଶୁପତଂ ହ୍ଯେତନ୍ନିର୍ମିତଂ ତଦନୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଉତ୍ତମ ପାଶୁପତ ବିଧି ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା।
ସୃଷ୍ଟିରେଷା ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଲଜ୍ଜାମୋହଭଯାତ୍ମିକା
ମୁଁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଲଜ୍ଜା, ମୋହ ଓ ଭୟର ଗୁଣରେ ତିଆରି କରିଛି।
ଯେ ଚାନ୍ଯେମାନଵା ଲୋକେ ସର୍ଵେ ଜାଯନ୍ତ୍ଯଵାସସଃ
ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ଅପରିଚିତ ଏବଂ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି,
ତୈରେଵ ସଂଵୃତୋ ଗୁପ୍ତୋନ ଵସ୍ତ୍ରଂ କାରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେମାନେ ସେଇ ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ରହନ୍ତି; ବସ୍ତ୍ରକୁ ଏହାର କାରଣ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତୁଲ୍ଯୌ ମାନାପମାନୌ ଚ ତତ୍ପ୍ରାଵରଣମୁତ୍ତମମ୍
ସମ୍ମାନ ଓ ଅପମାନ ସମାନ ହେବା, ଏହି ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାବରଣ।
ଯଦ୍ଯକାର୍ଯସହସ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା ସ୍ନାଯତି ଭସ୍ମନା
ଯଦି ହଜାର ଅନୁଚିତ କାମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଭସ୍ମରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ତସ୍ମା ଦ୍ଯତ୍ନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ରିକାଲମପି ଯଃ ସଦା
ତେଣୁ ଯିଏ ସଦା ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଥାଏ, ତିନିବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କରେ,
ସଂହୃତ୍ଯ ଚ କ୍ରତୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵାମୃତମୁତ୍ତ ମମ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତକୁ ପାଇ,
ଉତ୍ତରେଣାଥ ପନ୍ଥାନଂ ତେ ଽମୃତତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଯୁଃ
ତାପରେ ଉତ୍ତର ମାର୍ଗରେ ଯାଇ, ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଣିମା ମହିମା ଚୈଵ ଲଘିମା ପ୍ରାପ୍ତିରେଵ ଚ
ଅଣୁତ୍ୱ, ବଡ଼ତ୍ୱ, ହଲକା ହେବା ଓ ପ୍ରାପ୍ତିର ଶକ୍ତି ତୁମେ ଲାଭ କରିଛ।
ଈଶିତ୍ଵଂ ଚ ଵଶିତ୍ଵଂ ଚ ହ୍ଯମରତ୍ଵଂ ଚ ତେ ଗତାଃ
ଶାସନ କରିବାର ଶକ୍ତି, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଅମରତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଇଛ।