ସର୍ଵପ୍ରାଣାତ୍ମନେ ତୁଭ୍ଯଂ ଗୁଣଦେହାଯ ଵୈ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଗୁଣମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନୀଲକଣ୍ଠାଯ ଦେଵାଯ ଚିତାଭସ୍ମାଙ୍ଗରାଗିଣେ
ନୀଳକଣ୍ଠ ଦେବ, ଚିତାର ଭସ୍ମ ଦେହରେ ଲଗାଇଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଶ୍ମଶାନଵାସିନେ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରେତରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ
ଯିଏ ସଦା ଶ୍ମଶାନରେ ବସନ୍ତି, ପ୍ରେତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଆତ୍ମା ଚ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସାଂଖ୍ଯୈଃ ପୁରୁଷ ଉଚ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ସାଂଖ୍ୟ ଦର୍ଶନରେ 'ପୁରୁଷ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଋଷୀଣାଂ ଚ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵାନାଂ ଵାସଵସ୍ତଥା
ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବଶିଷ୍ଠ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସବ।
ଆରଣ୍ଯାନାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ସିଂହସ୍ତ୍ଵଂ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ସିଂହ।
ସର୍ଵଥା ଵର୍ତ୍ତମାନୋ ଽପି ଯୋଯୋ ଭାଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁ ଭାବ ଯେପରି ଅଛି କିମ୍ବା ଆସିବ, ସେ ସମସ୍ତ—
କାମଃ କ୍ରୋଧଶ୍ଚ ଲୋଭଶ୍ଚ ଵିଷାଦୋ ମଦ ଏଵ ଚ
ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ଦୁଃଖ ଓ ମଦ—
ମହାସଂହରଣେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ଵଯା ଦେଵ କୃତାତ୍ମନା
ବଡ଼ ବିନାଶ ସମୟରେ, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ନିଜେ ଆତ୍ମା ହୋଇ ସେହି କାମ କର।
ତେନାଗ୍ନିନା ତଦା ଲୋକା ଅର୍ଚିର୍ଭିଃ ସର୍ଵତୋ ଵୃତାଃ
ସେ ସମୟରେ, ସେଇ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ଆଗର ଆଲୋକରେ ଢାକିଯାଏ।
ଯାନି ଚାନ୍ଯାନିଭୂତାନି ସ୍ଥାଵରାଣି ଚରାଣି ଚ
ଯେଉଁଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ, ଅଚଳ କିମ୍ବା ଚଳିତ, ଅଛନ୍ତି—
ଅସ୍ମାକଂ ଦହ୍ଯମାନାନାଂ ତ୍ରାତା ଭଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ଆମେ ଦହିଯାଉଥିବା ବେଳେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାନ୍ୟ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମହେଶ୍ଵର ମହାଭାଗ ପ୍ରଭୋ ଶୁଭନିରୀକ୍ଷକ
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ପ୍ରଭୁ.
ରୂପକୋଟିସହସ୍ରେଷୁ ରୂପକୋଟିଶତେଷୁ ଚ
ହଜାର ହଜାର କୋଟି ରୂପ ମଧ୍ୟରେ, ଶତ କୋଟି ରୂପ ମଧ୍ୟରେ.
ତତସ୍ତୁ ଭଗଵାନୀଶ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ଭଗବାନ୍ ଈଶ୍ୱର ଏହି କଥା କହିଲେ.
ଯଥୋକ୍ତକାରିଣୋ ଦାନ୍ତା ଵିପ୍ରା ଧ୍ଯାନପରାଯଣାଃ
ଯେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି, ନିୟମିତ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ.
ନ ଚେମାନପ୍ରିଯଂ ବ୍ରୂଯାଦମୁତ୍ରେହ ହିତାର୍ଥଵାନ୍
ସେମାନେ କେବେ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଅପ୍ରିୟ କଥା କହିବେ ନାହିଁ, ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କହିବେ.
ଏଵଂ ଚରଥ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ମତ୍ତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ଏଭଳି ଆଚରଣ କର, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ. ମୋ ପାଖରୁ ତୁମେ ସିଦ୍ଧି ପାଇବ.
ଅପଗତଭଯଲୋଭମୋହଚିନ୍ତାଃ ସହ ପତିତାଃ ମହସା ଶିରୋଭିରୂହୁଃ
ଭୟ, ଲୋଭ, ମୋହ ଓ ଚିନ୍ତା ଛାଡି, ସେମାନେ ଏକାଠି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଜ୍ୟୋତିରେ ଶିର ନମାଇଲେ.
ଗନ୍ଧୋଦକୈଃ ସୁଶୁଦ୍ଧୈଶ୍ଚ କୁଶପୁଷ୍ପଵିମିଶ୍ରିତୈଃ
ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ, କୁଶ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ପବିତ୍ର ଜଳ ନେଇ.
ଗାଯନ୍ତି ଵିଵିଧୈର୍ଗୁହ୍ଯୈର୍ ହୁଂକାରୈଶ୍ଚାପି ସୁସ୍ଵରୈଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ହୁଁକାର କରି ଗାଇଲେ.
ଅର୍ଦ୍ଧ ନାରୀଶରୀରାଯ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗପ୍ରଵର୍ତ୍ତିନେ
ଯିଁହାଙ୍କର ଦେହ ଅର୍ଦ୍ଧ ନାରୀ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପ୍ରଣାମ.
କୃଷ୍ଣାଜିନୋତ୍ତରୀଯାଯ ଵ୍ଯାଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନେ
କଳା ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସର୍ପକୁ ଜନ୍ୟୂ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ.
ମୃଗପତିଵରଚର୍ମଵାସସେ ତେ ପୃଥୁପରଶୋ ଚ ନମୋସ୍ତୁ ଶଙ୍କରାଯ
ମୃଗରାଜ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବଡ଼ କୁଠାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ.
ଵର୍ଣଧର୍ମପରାଶ୍ଚୈଵ ଚେରୁସ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ ନିଜ ଜାତି ଓ ଧର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ.
ପ୍ରୀତୋସ୍ମି ଯୁଷ୍ମତ୍ତପସା ଵରଂ ଵୃଣୁତ ମୁଵ୍ରତାଃ
ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ହେ ବ୍ରତଧାରୀମାନେ, ଏବେ ଏକ ଵର ଚାହିଁନିଅ.
ଭୃଗ୍ଵଙ୍ଗିରା ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଭଳି ଭାବେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର.
ମରୀଚିଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚାପି ସଂଵର୍ତଶ୍ଚ ମହାତପାଃ
ମରୀଚି, କଶ୍ୟପ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ସଂବର୍ତ୍ତ.
ସେଵ୍ଯାସେଵ୍ଯତ୍ଵଂ ତୁ ଵିଭୋ ଏତଦିଚ୍ଛାମ ଵେଦିତୁମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, କାହାକୁ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ ଓ କାହାକୁ ନୁହେଁ, ଏହି ଭେଦ ଜାଣିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ.
ଅଗ୍ନିର୍ହ୍ଯହଂ ସୋମଯୁତଃ ସୋମଶ୍ଚାଗ୍ନିମୁପଶ୍ରିତଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ସହିତ ଏକତ୍ର, ଏବଂ ସୋମ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ବିସ୍ତାରିତ.