କରଵଦ୍ଗାଯସେ ଯସ୍ମାତ୍ଖରସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ହାତରେ ଗାଇଥିଲା ଯେପରି, ଏହିକାରଣରୁ ତୁମେ ଗଧା ହେବା।
ଯଥା ଵୈଚ୍ଛଂସ୍ତଥା ସର୍ଵେ କ୍ରୁଦ୍ଧାସ୍ତେ ମୁନଯଃ ସମମ୍
ତୁମେ ଯେପରି ଚାହିଲା, ସେହିପରି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ରୁଷିଗଲେ।
ତପାଂସି ତେଷାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରତ୍ଯାହନ୍ଯନ୍ତ ଶଙ୍କରେ
ଶଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ବାଧା ପାଇଲା।
ନ ଦ୍ଯୋତନ୍ତେ ପ୍ରକାଶେନ ତଦ୍ଵତ୍ତେଜାଂସି ଶଙ୍କରେ
ଶଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କର ତେଜ ଆଉ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ହେଉନାହିଁ।
ସମୃଦ୍ଧଃ ଶ୍ରେଯସାଂ ଯୌନିର୍ଯଜ୍ଞୋ ଵୈ ନାଶମାପ୍ତଵାନ୍
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ ଅନେକ ଭଲ ଫଳ ଦେଉଥିଲା, ସେଠାରେ ନାଶ ହେଲା।
ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵାନ୍ଦଶ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦୁଃଖିତଶ୍ଚ ସଦା କୃତଃ
ସେ ଦଶଟି ରୂପ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ସଦା ଦୁଃଖିତ ହେଇଥିଲେ।
ଋଷିଣା ଗୌତମେନୋର୍ଵ୍ଯାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ଵିନିପାତିତମ୍
କ୍ରୁଧ୍ଧ ଗୌତମ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଋଷୀଣାଂ ଚୈଵ ଶାପେନ ନହୁଷଃ ସର୍ପତାଂ ଗତଃ
ଋଷିମାନଙ୍କର ଶାପରେ ନହୁଷ ସାପ ହେଇଗଲେ।
ଧର୍ମଶ୍ଚାତ୍ର ପ୍ରଶପ୍ତୋ ଵୈ ମାଣ୍ଡଵ୍ଯେନ ମହାତ୍ମନା
ଏଠାରେ ମହାତ୍ମା ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଧର୍ମକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ବିରୂପାକ୍ଷ, ଦେବମାନ୍ୟ ମହେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି,
ତତସ୍ତେ ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ପରସ୍ପରମଥାବ୍ରୁଵନ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ପରସ୍ପରେ କଥାହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ ରତାନାଂ ଚ ଵନେ ଵା ଵନଵାସିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ତାପସୀମାନେ,
ଅନଯସ୍ତୁ ମହାନେଷ ଯେନାଯଂ ମୋହିତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହି ମହା ଅନ୍ୟାୟ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଛନ୍ତି।
ଵଦସ୍ଵ ଵାଚା ମଧୁରଂ ଵସ୍ତ୍ରମେକଂ ସମାଶ୍ରଯ
ମିଠା ଭାବରେ କଥା କହିବା ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା।
ଋଷୀଣାଂ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଭଗନେତ୍ରହା
ଋଷିମାନଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ଭଗନେତ୍ରହା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ନ ଶକ୍ଯମିଦମସ୍ମା କଂ ଲିଙ୍ଗଂ ପାତଯିତୁଂ ବଲାତ୍
ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହିଁ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ବଳେ ପଡ଼ିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପାତଯେଯମହଂ ଚୈତଲ୍ଲିଙ୍ଗଂ ଭୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପଡ଼ିଦେବି।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରତ୍ଦୃଷ୍ଟେନ୍ଦ୍ରିଯଚେଷ୍ଟିତଃ
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ମହାଦେବ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିଲେ।
ଅନ୍ତର୍ହିତେ ଭଗଵତି ତଥା ଲିଙ୍ଗେ କୃତେ ଭଵେ
ଭଗବାନ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଵ୍ଯାକୁଲଂ ଚ ତଦା ସର୍ଵଂ ନ ପ୍ରକାଶେତ କିଞ୍ଚନ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ, କିଛି ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା ନାହିଁ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ ଵିପରୀତା ଵିଜଜ୍ଞିରେ
ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଗ୍ରହମାନେ ଉଲ୍ଟା ଦିଗକୁ ଚଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କ୍ରତଵୋ ନ ଵ୍ଯଵର୍ତ୍ତନ୍ତ ଋତୁକାଲାଭିଗାମିନାମ୍
ଯଜ୍ଞମାନେ ଠିକ ସମୟରେ ହେଉନଥିଲେ।
ନଷ୍ଟପ୍ରଭାଵଵୀର୍ଯାଶ୍ଚ ନଷ୍ଟତେଜସ ଏଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଓ ତେଜ ହରାଇଗଲା।
ତେ ତୁସର୍ଵେ ସମାଗମ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମୁପାଗତାଃ
ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ପାଦଯୋଃ ପତିତାଃ ସର୍ଵେ ଶିଵଵୃତ୍ତାନ୍ତମୂଚିରେ
ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ି, ଶିବଙ୍କ ବିଷୟରେ ଘଟଣା କହିଲେ।
ଉଲୂକଵ୍ଯଗ୍ରହସ୍ତଶ୍ଚ ରକ୍ତପିଙ୍ଗଲଲୋଚନଃ
ସେ ହାତରେ ପେଚା ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖି ଲାଲ ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଥିଲା।
ସ୍ନୁଷାଣାଂ ଚ ଦୁହିତୄଣାଂ ପୁତ୍ରୀଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷ କରି ସ୍ନୁଷା, ଝିଅ ଓ ନାତିଝିଅଙ୍କ ପ୍ରତି।
ଉନ୍ମତ୍ତ ଇତି ଵିଜ୍ଞାଯ ସୋ ଽସ୍ମାଭିରଵମାନିତଃ
ଆମେ ଭାବିଲୁ ସେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ, ଏହିଭଳି ଭାବି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅବମାନ କଲୁ।
ତସ୍ଯ କ୍ରୋଧପ୍ରସାଦାର୍ଥଂ ଵଯଂ ତେ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ।
ଋଷୀଣାଂ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧ୍ଯାନାଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯ ଚେଶ୍ଵରମ୍
ଋଷିମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧ୍ୟାନରେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ।