ଵାଲଖିଲ୍ଯା ମହାତ୍ମାନସ୍ତପଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତାଃ
ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମହାତ୍ମା, ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସିଦ୍ଧମାନେ—
ଉମା ସୀତା ସିନୀଵାଲୀ କୁହୂର୍ଗାଯତ୍ର୍ଯ ଏଵ ଚ
ଉମା, ସୀତା, ସିନୀବାଳୀ, କୁହୁ ଏବଂ ଗାୟତ୍ରୀ—
ତ୍ଵତ୍ତଃ ପ୍ରସୂତା ଦେଵେଶ ସଂଧ୍ଯା ରାତ୍ରିସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ରାତି ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଵଜ୍ରପିନାକଧାରିଣେ ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯଵାସସେ
ବଜ୍ର ଓ ପିନାକ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆବରଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେବତା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯରେତସେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯଵାସସେ
ହେ ଦେବ, ସୁନାର ମୂଳ ଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହେ ଦେବ, ସୁନାର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯରେତସେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ନେତ୍ରସହସ୍ରଚିତ୍ର
ହେ ଦେବ, ସୁନାର ମୂଳ ଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହେ ଦେବ, ହଜାର ଅଦ୍ଭୁତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯଵୀର ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯଦାଯିନେ
ହେ ଦେବ, ସୁନାର ଶୂର, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହେ ଦେବ, ସୁନା ଦେଇଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵ ପିନାକପାଣେ ନମୋ ଽଶ୍ତୁତେ ତେ ଶଙ୍କର ନୀଲକଣ୍ଠ
ହେ ଦେବ, ପିନାକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ହେ ଶଙ୍କର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଦେଵଦେଵୋ ଜଗଦ୍ଯୋନିଃ ସୂର୍ଯ କୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଵକ୍ତ୍ରକୋଟିସହସ୍ରେଣ ଗ୍ରସମାନ ଇଵାଂବରମ୍
ହଜାର ହଜାର ମୁଁହ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ଗିଳିଯିବା ପରି।
ନାନାରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଙ୍ଗୋ ନାନାମାଲ୍ଯାନୁଲେପନଃ
ନାନା ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଦେହ, ବିଭିନ୍ନ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୁଭିତ।
ଵ୍ଯାଲଯ ଜ୍ଞୋପଵୀତୀ ଚ ସୁରାଣାମଭଯଙ୍କରଃ
ସାପକୁ ଜନେଉ ବନ୍ଧିଥିବା, ଦେବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର।
ମୁକ୍ତୋ ହାସସ୍ତଦା ତେନ ସର୍ଵମାପୂରଯଞ୍ଜଗତ୍
ତାଙ୍କର ହସରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ଅଥୋଵାଚ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରୀତୋ ଽହଂ ସୁରସତ୍ତମୌ
ତାପରେ ମହାଦେବ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମ ଉଭୟରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ'।
ଯୁଵାଂ ପ୍ରସୂତୌ ଗାତ୍ରେଭ୍ଯୋ ମମ ପୂର୍ଵଂ ସନାତନୌ
ପୁରୁଣା କାଳରେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ମୋ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ।
ଵାମୋ ବାହୁଶ୍ଚ ମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନିତ୍ଯଂ ଯୁଦ୍ଧେଷ୍ଵନିର୍ଜିତଃ
ମୋ ବାମ ହାତ ବିଷ୍ଣୁ, ସଦା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ।
ତତଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସୌ ପ୍ରଣତୌ ପାଦଯୋଃ ପ୍ରଭୋଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଭକ୍ତିର୍ଭଵତୁ ନୌ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯି ଦେଵ ସୁରେଶ୍ଵର
ହେ ଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମର ଭକ୍ତି ସଦା ତୁମେ ଉପରେ ରହୁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତ୍ରୈଵାତରଧାଦ୍ଵିଭୁଃ
ଏପରି କହି, ସେ ଭଗବାନ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏତଦ୍ଧି ପରମଂ ଜ୍ଞାନମଵ୍ଯକ୍ତଂ ଶିଵସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଶିବ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ମହାଦେଵ ନମସ୍ତେ ଽସ୍ତୁ ମହେଶ୍ଵର ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ମହାଦେବ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ହେ ମହେଶ୍ୱର, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣାଃ ଶଙ୍କରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା।
କାମାଂଶ୍ଚ ଲଭତେ ସର୍ଵାନ୍ ପାପେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମଯା ମାହେଶ୍ଵରଂ ବଲମ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଦେଇଛି।
ମହାଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ଚ ନଃ
ମହାଦେବଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ।
ଚକାର ଵେଷଂ ଵିକୃତଂ ଯେନ ବୁଦ୍ଧା ମହର୍ଷଯଃ
ସେ ଏମିତି ଅଜଗର ଭାବ ଧାରଣ କଲେ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ମହାର୍ଷିମାନେ ଅବାକ ହୋଇଗଲେ।
ଆରାଧଯନ୍ପ୍ରସାଦାର୍ଥଂ ନୈଷାଂ ତୁଷ୍ଟଃ ପୁନର୍ଭଵଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ପୂଜା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେନି।
ତତ୍ସର୍ଵଂ କଥଯସ୍ଵେହ ତ୍ଵଂ ନୋ ବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରଃ
ମୁଦେ ତୁମେ ଆମକୁ ଏହି ସବୁ କଥା କହ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ନିର୍ମ୍ମିତଂ ଦେଵଦେଵେନ ଭକ୍ତାନାମନୁକଂପଯା
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରି ଦେବଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ଦେଵଦାରୁଵନଂ ରମ୍ଯଂ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୁଲମ୍
ସେ ଦେବଦାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।