ଅଗ୍ରାଯ ଚୈଵ ଚୋଗ୍ରାଯ ଵିପ୍ରାଯାନେକଚକ୍ଷୁଷେ
ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଭୟଙ୍କର, ବିଦ୍ୱାନ୍ ଓ ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନିତ୍ଯାଯ ଚୈଵାନିତ୍ଯାଯ ନିତ୍ଯାନିତ୍ଯାଯ ଵୈ ନମଃ
ନିତ୍ୟ, ଅନିତ୍ୟ ଓ ନିତ୍ୟ-ଅନିତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଚିନ୍ତ୍ଯାଯ ଚୈଵାଚିନ୍ତ୍ଯାଯ ଚିନ୍ତ୍ଯାଚିନ୍ତ୍ଯାଯ ଵୈ ନମଃ
ଚିନ୍ତନୀୟ, ଅଚିନ୍ତନୀୟ ଓ ଉଭୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଉମାପ୍ରିଯାଯ ଶର୍ଵାଯ ନନ୍ଦିଵକ୍ତ୍ରାଙ୍କିତାଯ ଚ
ଉମାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶର୍ବ ଓ ନନ୍ଦିର ମୁହଁ ଚିହ୍ନିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ବହୁରୂପାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ ଦଣ୍ଡିନେ ଚ ଵରୂଥିନେ
ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା କରିଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ବର୍ତ୍ତି ଅସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ,
ଧନ୍ଵିନେ ରଥିନେ ଚୈଵ ଯମିନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ
ଧନୁଧାରୀ, ରଥ ଚଳାଇଥିବା, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ,
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵରାନନେ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରହ୍ମା ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ,
ସୂକ୍ଷ୍ମୋ ଽସି ଯୋଗାତିଶଯାଦଚିନ୍ତ୍ଯୋ ନ ହି ପ୍ରଭୋ ଵ୍ଯକ୍ତିମୁଫୈଷି ରୁଦ୍ରଃ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆପଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପ ନେନାହାନ୍ତି।
ସ୍ତୁତୋ ଽହଂ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗସଂଭଵୈଃ
ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗ ଉପଜିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଛି।
ଭୂତଭଵ୍ଯଭଵନ୍ନାଥ ଲୋକନାଥ ଜଗତ୍ପତେ
ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାକ୍ଯଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଂବୁଜେକ୍ଷଣଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ:
ସୁରାସୁରୈର୍ମଥ୍ଯମାନେ ପଯୋଧୌ ପଙ୍କଜେକ୍ଷଣ
ଦେବତା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ସମୁଦ୍ର ମଥନ କରୁଥିବାବେଳେ, ମନ୍ଦାର ଦୁହିନ୍ତିବା ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଆପଣ,
ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ ଵିଷଂ ଘୋରଂ ସଂଵର୍ତ୍ତାଗ୍ନିସମପ୍ରଭମ୍
ସେଥିରୁ ଭୟଙ୍କର ବିଷ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ସଂହାର ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିଥିଲା।
ତତ୍ପିବସ୍ଵ ମହାଦେଵ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ମହାଦେବ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ସେ ବିଷ ପିଇବେ।
ତ୍ଵଦୃତେ ଽନ୍ଯୋ ମହାଦେଵ ଵେଗଂ ସୋଢୁଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ମହାଦେବ, ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଏହାର ଶକ୍ତି ସହିବାକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।
ବାଢ ମିତ୍ଯେଵ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଵରାନନେ
‘ଠିକ ଅଛି’, ଏହି କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀ,
ପିବତୋ ମେ ମହାଘୋରଂ ଵିଷଂ ସୁରଭଯପ୍ରଦମ୍
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ବିଷ ପିଲି,
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୋତ୍ପଲପତ୍ରାଭଂ କଣ୍ଠସକ୍ତମିଵୋରଗମ୍
ଏହାକୁ ଦେଖି, ଉତ୍ପଳ ପତ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମନେ ହେଉଥିଲା ଏକ ସାପ ଗଳାକୁ ଜଡି ରହିଛି।
ଅଥୋଵାଚ ମହାତେଜା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ତାପରେ, ବିଶ୍ୱର ପିତାମହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ,
ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଯା ଗିରିଵରାତ୍ମଜେ
ତାହା ପରେ, ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ,
ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵଭୂତାନାଂ ପିଶାଚୋରଗରକ୍ଷସାମ୍
ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ,
ନିଵେଶ୍ଯମାନଂ ସୁରଦୈତ୍ଯସଂଘୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାଜଗାମ
ଦେବତା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏହା ସ୍ଥାପିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲେ।
ଊଚୁଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯୋ ଭୂତ୍ଵା ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଗାମିନି
ସମ୍ମାନରେ ହାତ ଜୋଡି ହେବା ପରେ ସେମାନେ କହିଲେ, ମଦରେ ମତ୍ତ ହାତୀ ଭଳି ଚାଲୁଥିବା ମହିଳା।
ଅହୋବଲଂ ଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମସ୍ତେ ତ୍ଵହୋ ଵପୁର୍ଯୋଗବଲଂ ତଵେଶ
ଆହା, ତୁମର ଶକ୍ତି, ସାହସ ଓ ପ୍ରତାପ ଅଦ୍ଭୁତ; ତୁମର ଦେହ ଓ ଯୋଗର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅପୂର୍ବ, ମହାପ୍ରଭୁ।
ତ୍ଵମେଵ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚତୁରାନନସ୍ତ୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵ ମୃତ୍ଯୁର୍ଵରଦସ୍ତ୍ଵମେଵ
ତୁମେ ଏକା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଚାରିମୁହା ବ୍ରହ୍ମା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଦୟାର ଦାତା।
ତ୍ଵମେଵ ଵହ୍ନିଃ ପଵନସ୍ତ୍ଵମେଵ ତ୍ଵମେଵ ଭୂମିଃ ସଲିଲଂ ତ୍ଵମେଵ
ତୁମେ ଏକା ଅଗ୍ନି, ପବନ, ଭୂମି ଓ ଜଳ।
ଗତା ଵିମାନୈରନିଲୋପଵେଗୈର୍ମହାନଗଂ ମେରୁମୁପେତ୍ଯ ସର୍ଵେ
ବାୟୁର ତେଜରେ ଚାଲୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସି ସମସ୍ତେ ମହାନ ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଇତ୍ଯେତତ୍ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯାତ୍ପୁଣ୍ଯତମଂ ମହତ୍
ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ, ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ବଡ଼।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵା ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତା କଥା ପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ସ୍ୱୟଂଭୁ ନିଜେ କହିଥିବା ଏହି କଥା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ତସ୍ଯାହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଫଲଂ ସୁଵିପୁଲଂ ମହତ୍
ମୁଁ ଏହାର ବଡ଼ ଫଳ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।