ଗନ୍ଧରୂପରସୈର୍ହୀନଂ ଶବ୍ଦସ୍ପର୍ଶଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଗନ୍ଧ, ରୂପ, ରସ ନାହିଁ, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଵିଗ୍ରହଂ ସର୍ଵଭୂତାନାମଵ୍ଯକ୍ତମଭଵତ୍କିଲ
ସେଇ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଦେହ ଧାରଣ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆକାର ହେଲା।
ଅସାଂପ୍ରତିକମଜ୍ଞେଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତ୍ସଦସତ୍ପରମ୍
ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମ, ସତ ଓ ଅସତ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ସେଠିକୁ ସାଧାରଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବୁଝିହେବା ଯାଏଁ ନୁହେଁ।
ଗୁଣସାମ୍ଯେ ତଦା ତସ୍ମିନ୍ନଵିଭାତଂ ତମୋମଯମ୍
ସେତେବେଳେ ତିନି ଗୁଣ ସମତୁଳିତ ଥିଲା, ଏହା ଅନ୍ଧକାରରେ ଲିନ ଥିଲା, ଆଲୋକିତ ହେଉନଥିଲା।
ଗୁଣଭାଵାଦ୍ଭାସମାନେ ମହାତତ୍ତ୍ଵ ବଭୂଵ ହ
ଗୁଣମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ସହିତ, ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ରେକୋ ମହାନଗ୍ରେ ସତ୍ତ୍ଵମାତ୍ରପ୍ରକାଶକଃ
ଆରମ୍ଭରେ ସତ୍ତ୍ୱ ଅଧିକ ଥିବାରୁ, ଏହା ସୁଦ୍ଧ ସତ୍ତାର ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ନିଙ୍ଗମାତ୍ରଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଧିଷ୍ଟିତଂ ମହତ୍
ଅପ୍ରକାଶିତ ମାତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏହି ମହାତତ୍ତ୍ୱ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ।
ମହାସୃଷ୍ଟିଂ ଚ କୁରୁତେ ଵୀତମାନଃ ସିସୃକ୍ଷଯା
ମାନ ଛାଡ଼ି, ସୃଷ୍ଟିର ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ମହାସୃଷ୍ଟି କରେ।
ମନୋ ମହାତ୍ମନି ବ୍ରହ୍ମ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଖ୍ଯାତିରୀଶ୍ଵରାତ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ମନ ମହାତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୁର୍ବୋଧ ଶକ୍ତି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ମନୁତେ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତସ୍ମାଚ୍ଚେଷ୍ଟଫଲୋ ଵିଭୁଃ
ଏହି ମନ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରେ; ଏହିପରି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଏହା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ।
ତତ୍ତ୍ଵାନାଂ ସଂଗ୍ରହେ ଯସ୍ମାନ୍ମହାଂଶ୍ଚ ପରିମାଣତଃ
ଏହା ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ସାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ମାପରେ ବଡ଼ ଥିବାରୁ,
ଵିଭକ୍ତିମାନଂ ମନୁତେ ଵିଭାଗଂ ମନ୍ଯତେ ଽପି ଵା
ଏହା ବିଭାଜନକୁ ଅନୁଭବ କରେ ଏବଂ ପୃଥକତାକୁ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରେ।
ବୃହତ୍ତ୍ଵାଦ୍ଵୃଂହଣତ୍ଵାଚ୍ଚ ଭାଵାନାମଖିଲାଶ୍ରଯାତ୍
ବଡ଼ ହେବା, ବିସ୍ତାର କରିବା ଶକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଭାବର ଆଧାର ଥିବାରୁ,
ଆପୂରଯତି ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଦେହାନନୁଗ୍ରହୈଃ
ଏହା ନିଜ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସମସ୍ତ ଦେହକୁ ପୂରଣ କରେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ କାର୍ଯକରଣଂ ସଂସିଦ୍ଧଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁରା
ଏହି ମହାତତ୍ତ୍ୱରେ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉପକରଣ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିଲା।
ସ ଵୈ ଶରୀରୀ ପ୍ରଥମଃ ପୁରା ପୁରୁଷ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହି ଦେହଧାରୀ ପ୍ରଥମେ 'ପୁରୁଷ' ବୋଲି ଡାକାଯାଏ।
ଆଦିକର୍ତ୍ତା ସ ଭୂତାନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ରେ ସମଵର୍ତ୍ତିନାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରଥମେ ଅବସ୍ଥିତ ବ୍ରହ୍ମା।
ସର୍ଗେ ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗେ ଚ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞୋ ବ୍ରହ୍ମ ସଂସିତଃ
ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟରେ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ଭଜନ୍ତେ ଚ ପୁନର୍ଦେହାଂସ୍ତେ ସମାହାରସଂଧିସୁ
ପୁନି, ଯେତେବେଳେ ଚକ୍ରର ସଂଧି ହୁଏ, ସେମାନେ ପୁନି ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଗର୍ତୋଦକଂ ସବୁଦାସ୍ତୁ ହରେଯୁଶ୍ଚାପି ପଞ୍ଚତାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ଜାଣନ୍ତୁ, ଯେପରି ଗହ୍ୱରରେ ପାଣି ଲୟ ହୁଏ, ସେପରି ସେମାନେ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।
ପୃଥିଵୀ ସପ୍ତଭିର୍ଦ୍ଵୀପୈଃ ସମୁଦ୍ରୈଃ ସହ ସପ୍ତଭିଃ
ସାତିଟି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସାତିଟି ସମୁଦ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀ,
ଅନ୍ତଃସ୍ଥସ୍ଯ ତ୍ଵିମେ ଲୋକା ଅନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହାର ଭିତରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅଛି; ସତ୍ୟପାଇଁ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏହାର ଭିତରେ ଅଛି।
ଲୋକାଲୋକଂ ଚ ଯତ୍ କିଞ୍ଚିଦଣ୍ଡେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରତିଷ୍ଟିତମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଯେତେ ଲୋକ ଓ ଅଲୋକ ଅଛି, ସେସବୁ ସେଥିରେ ନିସ୍ଥିତ ଅଛି।
ତେଜୋ ଦଶଗୁଣେନୈଵ ବାହ୍ଯତୋ ଵାଯୁନା ଵୃତମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବାହାରକୁ ବାୟୁ ଢାକି ରହିଛି, ଏବଂ ସେଇ ବାୟୁକୁ ଦଶଗୁଣ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ଆବୃତ କରିଛି।
ଆକାଶମାଵୃତଂ ସର୍ଵଂ ବହିର୍ଭୂତାଦିନା ତଥା
ସମସ୍ତ ଆକାଶକୁ ବାହାରୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।
ଏଭିରାଵରଣୈରଣ୍ଡଂ ସପ୍ତଭିଃ ପ୍ରାକୃତୈର୍ଵୃତମ୍
ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସାତଟି ପ୍ରାକୃତିକ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି।
ପ୍ରସର୍ଗକାଲେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚ ଗ୍ରସଂତସ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍
ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଏହିମାନେ ରହନ୍ତି, ପରେ ଏକାଏକି ଏକାଏକିକୁ ଗ୍ରସଣ କରନ୍ତି।
ଆଧାରାଧେଯଭାଵେନ ଵିକାରାସ୍ତେ ଵିକାରିଷୁ
ଏହି ବିକାରମାନେ ଆଧାର ଓ ଆଧେୟ ଭାବରେ ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ପ୍ରାକୃତଃ ସର୍ଗଃ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଧିଷ୍ଠିତସ୍ତୁ ସଃ
ଏଭଳି, ପ୍ରାକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ହୁଏ।
ଆଯୁଷ୍ମାନ୍କୀର୍ତିମାନ୍ଧନ୍ଯଃ ପ୍ରଜ୍ଞାଵାଂଶ୍ଚ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ, ଧନ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।