ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ
ତ୍ୱଷ୍ଟା, ବିଷ୍ଣୁ, ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମଧ୍ୟ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଵର୍ଚାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ସୂର୍ୟବର୍ଚ୍ଚାସ୍ ମଧ୍ୟ।
ଯଜ୍ଞାପେତମ୍ତଥୈଵାନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଯାତୋ ରାକ୍ଷସୋ ତ୍ତମଃ
ଯଜ୍ଞାପେତମ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ, ବିଶ୍ୟାତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ।
ତପସ୍ତପସ୍ଯଯୋଃ ସୂର୍ଯେ ଵସଂତି ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ତପସ୍ ଓ ତପସ୍ୟା, ଏହି ମହାମୁନିମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବସନ୍ତି।
ପରିଵର୍ତ୍ତତ୍ଯହୋରାତ୍ରକାରଣଂ ସଵିତା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସବିତା ଦିନ ଓ ରାତିର ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କାରଣ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ସ୍ଥାନାଭିମାନିନୋ ହ୍ଯେତେ ଗାଣା ଦ୍ଵାଦଶସପ୍ତକାଃ
ଏହିମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ସପ୍ତ ସମୂହ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଗ୍ରଥିତୈଃ ସ୍ଵୈର୍ଵଚୋଭିଶ୍ଚ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ହ୍ଯୃଷଯୋ ରଵିମ୍
ଋଷିମାନେ ନିଜ ରଚିତ ଶବ୍ଦରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାମଣୀଯକ୍ଷଭୂତାନି କୁର୍ଵତେ ଽଭୀଷୁସଂଗ୍ରହମ୍
ଗ୍ରାମଣୀ, ଯକ୍ଷ ଓ ଭୂତମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ନିବେଦନ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି।
ଵାଲଖିଲ୍ଯା ନଂଯତ୍ଯସ୍ତଂ ପରିଵାର୍ଯୋଦଯାଦ୍ରଵିମ୍
ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଡୁବିବାବେଳେ ଓ ଉଠିବାବେଳେ ସେଠିକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ଯଥାଧର୍ମଂ ଯଥାଯୋଗଂ ଯଥାସତ୍ଯଂ ଯଥାବଲମ୍
ଯଥା ଧର୍ମ, ଯଥା ଯୋଗ୍ୟତା, ଯଥା ସତ୍ୟ, ଓ ଯଥା ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ।
ଇତ୍ଯେତେ ନିଵସଂତୀହ ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵୌ ମାସୌ ଦିଵାକରେ
ଏହିମାନେ ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଦୁଇ ଦୁଇ ମାସ କରି ରହନ୍ତି।
ଗ୍ରାମଣ୍ଯଶ୍ଚ ତଥା ଯକ୍ଷା ଯାତୁଧାନାଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯଶଃ
ଏଭଳି ଗ୍ରାମଣ୍ୟ, ଯକ୍ଷ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଯାତୁଧାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂତାନାଂ ଚଶୁଭଂ କର୍ମ ଵ୍ଯପୋହନ୍ତି ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଏମାନେ ଜୀବମାନଙ୍କର ଅଶୁଭ କର୍ମକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦୁରିତଂ ସୁପ୍ରଚାରାଣାଂ ଵ୍ଯପୋହନ୍ତି କ୍ଵଚି ତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବାମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ କେବେ କେବେ ଏମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଵର୍ଷନ୍ତଶ୍ଚ ତପନ୍ତଶ୍ଚ ହ୍ଲାଦଯନ୍ତଶ୍ଚ ଵୈ ପ୍ରଜାଃ
ଏମାନେ ବର୍ଷା, ତାପ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସ୍ଥାନାଭିମାନିନାମେତତ୍ସ୍ଥାନଂ ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ଵୈ
ମନ୍ବନ୍ତରମାନେ ଭିତରେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ଗର୍ବିତ, ଏହା ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ସର୍ଵେଷୁ ଗଣା ମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵିହ
ଚଉଦ ମନ୍ବନ୍ତର ସମସ୍ତରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।
ଗଚ୍ଛତ୍ଯସାଵୃତୁଵଶାତ୍ପରିଵୃତ୍ତରଶ୍ମିର୍ଦେଵାନ୍ ପିତୄ#ଂଶ୍ଚ ମନୁଜାଂଶ୍ଚ ହି ତର୍ପଯନ୍ଵୈ
ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଚଳିଥାଏ, ତାଙ୍କର ରଶ୍ମି ଘୂରି ଘୂରି ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ କରେ।
ଶୁକ୍ଲେ ତୁ ପୂର୍ଣଂ ଦିଵସକ୍ରମେଣ ତଂ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଵିବୁଧାଃ ପିବନ୍ତି
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିନରେ, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ପିଉନ୍ତି; କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ—
ସୁଧାମୃତଂ ତତ୍ପିତରଃ ପିବନ୍ତି ଦେଵାଶ୍ଚ ସୌମ୍ଯାଶ୍ଚ ତଥୈଵ କାଵ୍ଯାଃ
ପିତୃମାନେ ସେଇ ଅମୃତକୁ ପିଉନ୍ତି, ଦେବତା, ସାଧୁମାନେ ଓ କାବ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁଁ ପିଉନ୍ତି।
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯାଭିଵୃଦ୍ଧାଭିରଥୌଷଧୀଭିର୍ମର୍ତ୍ଯାଃ କ୍ଷୁଧଂ ତ୍ଵନ୍ନପାନୈର୍ଜଯନ୍ତି
ବର୍ଷା ଓ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦ୍ୱାରା ଭୋକକୁ ଜୟ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ନେନ ଶଶ୍ଵଚ୍ଚ ଦଧାତି ମର୍ତ୍ଯାନ୍ସୁର୍ଯସ୍ତପଂସ୍ତାନ୍ସୁବିଭର୍ତ୍ତି ଗୋଭିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଦେଇଥାଏ, ତାପ ଓ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିସର୍ଗକାଲେ ଵିସୃଜଂଶ୍ଚ ତାଃ ପୁନର୍ବିଭର୍ତ୍ତି ଶଶ୍ଵତ୍ସଵିତା ଚରାଚରମ୍
ବିସର୍ଗ ସମୟରେ ସବିତା ସେଗୁଡିକୁ ପୁଣିଥରେ ଛାଡ଼ି, ସଦା ସର୍ବ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ତତଃ ପ୍ରମୁଞ୍ଚତ୍ଯପି ତାସ୍ତ୍ଵସୌ ହରିଃ ସମୂହ୍ଯମାନୋ ହରିଭିସ୍ତୁରଙ୍ଗମୈଃ
ତାପରେ ସେଗୁଡିକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି; ସେ ହରି, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏକଠା ହେଉଛନ୍ତି।
ଭଦ୍ରୈସ୍ତୈରକ୍ରମୈରଶ୍ଵୈଃ ସ୍ପନ୍ଦନେ ଵୈଦିକକ୍ଷଯଃ
ସେଇ ଶୁଭ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ବେଦମୟ ଗତି ହୁଏ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମୁଦ୍ରାନ୍ତାଂ ସପ୍ତଭିଃ ସପ୍ତଭିର୍ହଯୈଃ
ସାତଟି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
କାମରୂପୈଃ ସକୃଦ୍ଯୁକ୍ତୈର୍ଵାମତସ୍ତୈର୍ମନୋଜଵୈଃ
ଏହି ମନୋଜବ ଘୋଡାଗୁଡିକ ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାର ଧରିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ବାମପାଶରେ ଏକାଥରେ ଯୋଗ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ର୍ଯଶୀତିମଣ୍ଡଲଶତଂ ଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯବ୍ଦେନ ତେ ହଯାଃ
ସେ ଘୋଡାଗୁଡିକ ଏକ ବର୍ଷରେ ଏଠିଏଠି ତିରିଆଁଶ ମଣ୍ଡଳ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କରନ୍ତି।
କଲ୍ପାଦୌ ସଂପ୍ର ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଵହନ୍ତ୍ଯାଭୂତସଂପ୍ଲଵାତ୍
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ଏଭଳି ଯୋଗ ହୋଇ, ସେମାନେ ମହାପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି।
ଵଚୋଭିରଗ୍ର୍ଯୈର୍ଗ୍ରଥିତୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ସୁନିଖିଳ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।