ଭୂର୍ଲୋକୋ ଽଥ ଭୁଵର୍ଲ୍ଲୋକଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକୋ ଽଥ ମହସ୍ତଥା
ତାପରେ ଭୂର୍ଲୋକ, ଭୁବର୍ଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଲୋକ ଏବଂ ମହର୍ଲୋକ ଅଛି।
ଏତାଵାନେଵ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଲୋକାନ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଯଃ ପରଃ
ଏହିଠାରେ ଯେତେ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଏହି ସୀମାକୁ ଏବଂ ତାହାର ପରିଧିକୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଆଦିତଃ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଵପୁଶ୍ଚାଣ୍ଡସ୍ଯ ତଦ୍ଵିଧମ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆରମ୍ଭରୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆକୃତି ଏଭଳି ଅଛି।
ତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵମଧୋ ଵାପି କାରଣସ୍ଯାଵ୍ଯଯାତ୍ମନଃ
ଏହା ଚାହେଁ ଆଡ଼େ, ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ ହେଉ, ଏହା ଅବିନାଶୀ କାରଣର ସ୍ୱରୂପ।
ଦଶାଧିକ୍ଯେନ ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଧାରଯନ୍ତି ପରସ୍ପରମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ଅନ୍ୟଏକକୁ ଦଶ ଯୋଜନା ଅଧିକ ହୋଇ ଧାରଣ କରେ।
ଅଣ୍ଡସ୍ଯାସ୍ଯ ସମନ୍ତାତ୍ତୁ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟୋ ଘନୋଦଧିଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘନ ଜଳର ସମୁଦ୍ର ଘେରି ରହିଛି।
ବାହ୍ଯତୋ ଘନତୋ ଯସ୍ଯ ତିର୍ଯଗୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ତୁ ମଣ୍ଡଲମ୍
ବାହାରୁ ଏହାର ଘନତା ଏବଂ ଏହାର ମଣ୍ଡଳ ଆଡ଼େ ଓ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ।
ଅଯୋଗୁଡନିଭୋ ଵାହ୍ନଃ ସମନ୍ତା ନ୍ମଣ୍ଡଲାକୃତିଃ
ଅଗ୍ନିର ଅଞ୍ଚଳ ଚାରିପାଖରେ ଲୋହା ଗୁଡ଼ିକ ଭଳି ଗୋଲାକାର।
ଘନଵାତଂ ତଥାକାଶୋ ଦଧାନଃ ଖଲୁ ତିଷ୍ଠତି
ଏହା ଘନ ବାୟୁ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି।
ମହାଶ୍ଚ ସୋ ଽପ୍ଯନନ୍ତେନ ହ୍ଯଵ୍ଯକ୍ତେନ ତୁ ଧାର୍ଯତେ
ସେଇ ମହା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅସୀମ ଏବଂ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛି।
ଅନନ୍ତମ କୃତାତ୍ମାନମନାଦିନିଧନଂ ଚ ଯତ୍
ସେ ଅସୀମ, ନିଜେ ନିଜକୁ ଗଠନ କରିଥିବା, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ।
ନୈକଯୋଜନସାହସ୍ରଂ ଵିପ୍ରକୃଷ୍ଟମନାଵୃତମ୍
ହଜାର-ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଏହା ବିସ୍ତୃତ ଓ ଅସୀମ।
ଦେଵାନାମପ୍ଯଵିଦିତଂ ଵ୍ଯଵହାରଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ-କଳାପରୁ ପରେ।
ମର୍ଯାଦାଯାମନନ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯାଯତନଂ ମହତ୍
ଏହା ହେଉଛି ଅସୀମ ଦେବତାଙ୍କର ମହାନ ନିବାସ ସୀମା।
ମହତୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ମର୍ଯାଦା ଯା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଏହି ସୀମାଗୁଡିକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଠାରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ତେ ଲୋକା ଇତ୍ଯଭିହିତା ଜଗତସ୍ଚ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହିଗୁଡିକୁ ଜଗତର ଲୋକମାନେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସପ୍ତସ୍କନ୍ଧସ୍ତଥା ଵାଯୋଃ ସବ୍ରହ୍ମସଦନା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସପ୍ତଟି ପରତ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରମାଣମେତଜ୍ଜଗତ ଏଷ ସଂସାରସାଗରଃ
ଏହା ହେଉଛି ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମାପ, ଏହି ହେଉଛି ସଂସାର ସାଗର।
ଵିଚିତ୍ରା ଜଗତଃ ସା ଵୈ ପ୍ରକୃତିର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥିତା
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଜଗତର ସ୍ୱଭାବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯେର୍ମହାଭାଗୈଃ ସିଦ୍ଧୈରପି ନ ଲକ୍ଷିତଃ
ଅତି ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ମାନସସ୍ଯ ତୁ ଦେହସ୍ଯ ଅନନ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହା ଅସୀମଙ୍କର ମନସିକ ଦେହ।
ଅନନ୍ତ ଏଷ ସର୍ଵତ୍ର ଏଵଂ ଜ୍ଞାନେଷୁ ପଠ୍ଯତେ
ଏହି ଅସୀମ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏଭଳି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥାଏ।
ଯଃ ପଦ୍ମନାଭନାମ୍ନା ତୁ ତତ୍କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ଚ କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଯିଏ ପଦ୍ମନାଭ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେଠି ଏହିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ଭୂମୌ ରସାତଲେ ଚୈଵ ଆକାଶେ ପଵନେ ଽନଲେ
ଭୂମିରେ, ପାତାଳରେ, ଆକାଶରେ, ପବନରେ, ଅଗ୍ନିରେ—
ତଥା ତମସି ଵିଜ୍ଞେଯ ଏଷ ଏଵ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ତେଣୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ମଧ୍ୟ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ସେ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଭାବେ ଜଣାଯିବା।
ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଲୋକେଶ ଇଜ୍ଯତେ ବହୁଧା ପ୍ରଭୁଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଲୋକନାଥଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ପ୍ରଭୁ।
ଆଧାରାଧେଯଭାଵେନ ଵିକାରାସ୍ତେ ଽଵିକାରିଣଃ
ଆଧାର ଓ ଆଧେୟ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳଙ୍କୁ ଅନୁସରେ।
ପରସ୍ପରଧିକାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପରସ୍ପର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ପ୍ରାଗାସନ୍ନଵିଶେଷାସ୍ତୁ ଵିଶେଷୋ ଽନ୍ଯଵିଶେଷଣାତ୍
ପୂର୍ବରୁ ସବୁ ଅବସ୍ଥା ଅଲଗା ହୋଇନଥିଲେ; ପରେ ଅନ୍ୟ ଅଲଗାପଣାରୁ ଭିନ୍ନତା ଆସିଥାଏ।
ଗୁଣୋପଚଯସାରେଣ ପରିଚ୍ଛେଦୋ ଵିଶେଷତଃ
ଗୁଣମାନେ ଯେତେବେଳେ ଜମା ହୁଏ, ସେଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପୃଥକତା ହୁଏ।