ନଦ୍ଯଶ୍ଚାପି ମହାପୁଣ୍ଯା ଗଙ୍ଗାଃ ସପ୍ତଵିଧାସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ବଡ଼ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟମୟ ନଦୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହିପରି ସାତଟି ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଇକ୍ଷୁଶ୍ଚ ଵେଣୁକା ଚୈଵ ଗଭସ୍ତିଃ ସପ୍ତମୀ ତଥା
ଇକ୍ଷୁ, ବେଣୁକା, ଗଭସ୍ତି ଓ ସାତମ ହେଉଛି ସପ୍ତମୀ ନଦୀ।
ସହସ୍ରଶଃ ସମାଖ୍ଯାତା ଯତୋ ଵର୍ଷତି ଵାସଵଃ
ଏହି ନଦୀମାନେ ହଜାର ହଜାର ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶକ୍ଯଂ ଵୈ ପରିସଂଖ୍ଯାତୁଂ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତାଃ ସରିଦୁତ୍ତମାଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀମାନେ ଗଣନା କରିବା ସମ୍ଭବ।
ଶାଂଶପାଯନଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ଦ୍ଵୀପୋ ଽସୌ ଚକ୍ରସଂସ୍ଥିତଃ
ଏହି ଦ୍ୱୀପଟି ଶାଂଶପାୟନ ବୃକ୍ଷ ପରି ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଚକ୍ର ଆକାରରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ।
ସର୍ଵଧାତୁଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ମଣିଵିଦ୍ରୁମଭୂଷିତୈଃ
ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଓ ମଣି, ବିଦ୍ରୁମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵୃକ୍ଷୈଃ ପୁଷ୍ପଫଲୋପେତୈଃ ସମନ୍ତାଦ୍ଧନଧାନ୍ଯଵାନ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଭରିଥିବା ଗଛ ରହିଛି, ଏଠାରେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟର ଅଭାବ ନାହିଁ।
ଶାକଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରାତ୍ସମେନ ତୁ ସମଂନ୍ତତଃ
ଶାକଦ୍ୱୀପର ବିସ୍ତାର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମାନ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମସମାକୀର୍ଣା ଦେଶାସ୍ତେ ସପ୍ତ ଵୈ ସ୍ମୃତାଃ
ସେଠାର ସାତଟି ଦେଶ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଲୋକମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଧର୍ମସ୍ଯ ଚାଵ୍ଯଭୀଚାରାଦେକାନ୍ତସୁଖିତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ନିଷ୍ଠା ଥିବାରୁ ସେଠାର ଲୋକମାନେ ସର୍ବଦା ସୁଖୀ।
ଵିପର୍ଯଯୋ ନ ତେଷ୍ଵସ୍ତି କାଲାତ୍ସ୍ଵାଭାଵିକଂ ପରମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ସ୍ୱାଭାବିକ କାଳ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିପରୀତ ଘଟେନି।
ସ୍ଵଧର୍ମେଣୈଵ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାସ୍ତେ ରକ୍ଷନ୍ତି ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଏତାଵଦେଵ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଶାକଦ୍ଵୀପନିଵାସିନାମ୍
ଶାକଦ୍ୱୀପର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏତିକି ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ପୁଷ୍କରେଣ ତୁ ଦ୍ଵୀପେନ ଵୃତଃ କ୍ଷୀରୋଦକୋ ବହିଃ
ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ବାହାରେ କ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ର ଅଛି।
ପୁଷ୍କରେ ପର୍ଵତଃ ଶ୍ରୀମାନେକ ଏଵ ମହାଶିଲଃ
ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପରେ ଏକ ମହାନ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ବଡ଼ ପଥରରେ ଗଠିତ।
ଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ତସ୍ଯ ପୂର୍ଵର୍ଦ୍ଧେ ଚିତ୍ରସାନୁଃ ସ୍ଥିତୋ ମହାନ୍
ସେହି ଦ୍ୱୀପର ପୂର୍ବାର୍ଧରେ ଚିତ୍ରସାନୁ ନାମକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ଉର୍ଦ୍ଧଂ ଚୈଵ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ମହୀତଲାତ୍
ମହୀର ଉପରେ ଚଉତିରିସ ହଜାର ଯୋଜନ ଉପରକୁ,
ସ୍ଥିତୋ ଵେଲାସମୀପେ ତୁ ନଵଚନ୍ଦ୍ର ଇଵୋଦିତଃ
ସେଠାରେ ସମୁଦ୍ରତଟ ପାଖରେ, ନୂଆ ଉଠିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ଏହା ଦେଖାଯାଏ ।
ତାଵଦେଵ ଚ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଃ ସର୍ଵତଃ ପରିମଣ୍ଡଲଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସେଇ ପରିମାଣରେ ପ୍ରସାରିତ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଳାକାର ।
ଏକ ଏଵ ମହାସାରଃ ସନ୍ନିଵେଶୋ ଦ୍ଵିଧା କୃତଃ
ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ମହାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟାଯାଇଛି ।
ପୁଷ୍କରଦ୍ଵୀପଵିସ୍ତାରାଦ୍ଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ଽସୌ ସମନ୍ତତଃ
ଏହା ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପର ପରିମାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ।
ଅଭିତୋ ମାନସସ୍ଯାଥ ପର୍ଵତସ୍ଯ ତୁ ମଣ୍ଡଲେ
ମାନସ ପର୍ବତର ଗୋଲାକାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ,
ତ୍ସ୍ଯୈଵାଭ୍ଯନ୍ତରେଣାପି ଧାତକୀଖଣ୍ଡମୁଚ୍ଯତେ
ସେଠାର ଭିତରେ ଧାତକୀ ଖଣ୍ଡ ବୋଲି ଯାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ତାହା ଅଛି ।
ଅରୋଗାଃ ସୁଖବାହୁଲ୍ଯା ମାନସୀଂ ସିଦ୍ଧିମାସ୍ଥିତାଃ
ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ରୋଗ ଭିନ୍ନ, ସୁଖରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମାନସୀ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ।
ଅଧମୋତ୍ତମା ନ ତେଷ୍ଵସ୍ତି ତୁଲ୍ଯାସ୍ତେ ରୂପଶୀଲତଃ
ସେଠାରେ କେହି ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ନାହାନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ରୂପ ଓ ଚରିତ୍ରରେ ସମାନ ।
ନିଗ୍ରହୋ ନ ଚ ଦଣ୍ଡୋ ଽସ୍ତି ନ ଲୋଭୋ ନ ପରିଗ୍ରହଃ
ସେଠାରେ କୌଣସି ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଶାସନ ନାହିଁ, ଲୋଭ କିମ୍ବା ସଂଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମୌ ଵା ଵାର୍ତା ଵା ପାଶୁପାଲ୍ଯଂ ଵଣିକ୍ପଥଃ
ସେଠାରେ କୌଣସି ବର୍ଣ୍ଣ ବା ଆଶ୍ରମ, କୃଷି, ପଶୁପାଳନ ବା ବ୍ୟବସାୟ ନାହିଁ ।
ଵର୍ଷଦ୍ଵଯେ ସର୍ଵମେତତ୍ପୁଷ୍କରସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ପୁଷ୍କରର ସେଇ ଦୁଇ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଏହି ସବୁ କିଛି ନାହିଁ ।
ଉଦ୍ଭିଦାନ୍ଯୁଦକାନ୍ଯତ୍ର ଗିରିପ୍ରସ୍ରଵଣାନି ଚ
ସେଠାରେ ସ୍ୱୟଂଉତ୍ପନ୍ନ ଗଛ, ଜଳ ଏବଂ ପାହାଡ଼ର ଝରଣା ଅଛି ।
ସର୍ଵର୍ତ୍ତୁସୁସୁଖସ୍ତତ୍ର ଜରାକ୍ରମଵିଵର୍ଜିତଃ
ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ସେଠାରେ ବହୁତ ସୁଖ ଅଛି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତାହାକୁ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ ।