କୈଲାସାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଶିଵସତ୍ତ୍ଵୌଷଧିଂ ଗିରିମ୍
କୈଳାସର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶିବଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଔଷଧିର ପର୍ବତ ଅଛି।
ଲୋହିତୋ ହେମଶୃଙ୍ଗଶ୍ଚ ଗିରିଃ ସୂର୍ଯପ୍ରଭୋ ମହାନ୍
ସେଠି ସୁର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସୁନା ଶିଖର ଥିବା ବଡ଼ ଲୋହିତ ପର୍ବତ ଅଛି।
ତସ୍ମାତ୍ପୁଣ୍ଯଃ ପ୍ରଭଵତି ଲୌହିତ୍ଯଃ ସ ନଦୋ ମହାନ୍
ସେଠିରୁ ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରବଳ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ତସ୍ମିନ୍ଗିରୌ ନିଵସତି ଯକ୍ଷୋ ମଣିଧରୋ ଵଶୀ
ସେଠି ପର୍ବତରେ ଯକ୍ଷ ମଣିଧର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାସ କରନ୍ତି।
କୈଲାସାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ପାର୍ଶ୍ଵେ କ୍ରୂରସତ୍ତ୍ଵୌଷଧିର୍ଗିରିଃ
କୈଳାସର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କ୍ରୂର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଔଷଧିର ପର୍ବତ ଅଛି।
ସର୍ଵଧାତୁମଯସ୍ତତ୍ର ସୁମହାନ୍ଵୈଦ୍ଯୁତୋ ଗିରିଃ
ସେଠି ସମସ୍ତ ଧାତୁରେ ଗଠିତ, ବଡ଼ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଚମକୁଥିବା ପର୍ବତ ଅଛି।
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭଵେତେ ପୁଣ୍ଯା ସରଯୂର୍ଲୋକଵିଶ୍ରୁତା
ସେଠାରୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସରୟୂ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
କୁବେରା ନୁଚରସ୍ତତ୍ର ପ୍ରହେତିତନଯୋ ଵଶୀ
ସେଠାରେ କୁବେରଙ୍କ ଦୂତ ପ୍ରହେତିଙ୍କ ପୁଅ ବଶୀ ବସିଥାନ୍ତି।
ଅତରିକ୍ଷଚରୈର୍ଘୋରୈର୍ଯାତୁଧାନଶତୈର୍ଵୃତଃ
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୟଙ୍କର ଆକାଶଚାରୀ ଓ ଶତଶତ ଭୟଜନକ ଯକ୍ଷମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି।
ଅରୁଣଃ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ରୁକ୍ମଧାତୁମଯଃ ଶୁଭଃ
ଅରୁଣ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼, ସୁନା ଧାତୁରେ ତିଆରି ଏବଂ ଅତି ଶୋଭାମୟ, ସେଠାରେ ଅଛି।
ଶାତକୈଂଭମଯୈଃ ଶୁଭ୍ରୈଃ ଶିଲାଜାଲୈଃ ସମାଵୃତଃ
ଏହି ପାହାଡ଼ ଶୁଭ୍ର ଶାତକୈମ୍ଭ ଧାତୁର ଶିଳାମାଳା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି।
ମୁଞ୍ଜଵାସ୍ତୁ ମହାଦିଵ୍ଯୋ ଦୁର୍ଗଃ ଶୈଲୋ ହିମାଚିତଃ
ମୁଞ୍ଜ ଘାସ ଓ ହିମରେ ଢାକା ଏକ ମହାଦିବ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ।
ତସ୍ଯା ପାଦାତ୍ପ୍ରଭଵତି ଶୈଲୋଦଂ ନାମ ତତ୍ସରଃ
ସେହି ପାହାଡ଼ର ତଳୁ ଶୈଳୋଦ ନାମକ ଝିଅ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସା ଚକ୍ଷୁଃ ସୀତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଲଵଣୋଦଧିମ୍
ସେ ଝିଅ ସୀତାର ଦୁଇ ପାର ଓ ଲବଣ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ସଵ୍ଯୋତ୍ତରେଣ କୈଲାସାଚ୍ଛିଵଃ ସତ୍ତ୍ଵୌଷଧିର୍ଗିରିଃ
କୈଳାସ ପାହାଡ଼ର ବାମ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଶିବଙ୍କ ଔଷଧି ଭରିତ ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ହିରଣ୍ଯଶୃଙ୍ଗଃ ସୁମହାନ୍ ଦିଵ୍ଯୋ ମଣିମଯୋ ଗିରିଃ
ହିରଣ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ନାମକ ବିଶାଳ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ମଣିମୟ ପାହାଡ଼ ସେଠାରେ ଅଛି।
ରମ୍ଯଂ ବିନ୍ଦୁସରୋ ନାମ ଯତ୍ର ରାଜା ଭଗୀରଥଃ
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବିନ୍ଦୁସର ନାମକ ଝିଅ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜା ଭଗୀରଥ ବସିଥିଲେ।
ଦିଵଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ତେ ବୁର୍ଵେ ଗଙ୍ଗତୋଯପରିପ୍ଲୁତାଃ
ଯେଉଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ବିଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସୋମପାଦାତ୍ପ୍ରସୂତା ସା ସପ୍ତଧା ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ସୋମଙ୍କ ପାଦରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେ ସାତଟି ଧାରାରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ରେଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଗତଃ ସିଦ୍ଧିଂ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁରୈଃ ସହ
ସେଠାରେ ବଳି ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଦୃଶ୍ଯତେ ଭାସ୍ଵରୋ ରାତ୍ରୌ ଦେଵୀ ତ୍ରିପଥଗା ତୁ ସା
ରାତିରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବୀ ତ୍ରିପଥଗା ସେଠାରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ଭଵୋତ୍ତମାଙ୍ଗେ ପତିତା ସଂରୂଦ୍ଧା ଯୌଗମାଯଯା
ଭବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେହରେ ପଡ଼ି, ସେ ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଯାଇଥିଲେ।
କୃତଂ ତୁ ତୈର୍ବିଦୁସରସ୍ତତୋ ବିନ୍ଦୁସରଃ ସ୍ମୃତମ୍
ସେମାନେ ବିଦୁସର ଝିଅ ତିଆରି କଲେ, ଏହିପରି ବିନ୍ଦୁସର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ଚିନ୍ତଯାମାସ ମନସା ଶଙ୍କରକ୍ଷେପମଂ ପ୍ରତି
ସେ ମନରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦେରି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତମ୍ଯା ଅଭିପ୍ରାଯଂ କ୍ରୂରଂ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚିକୀର୍ଷିତମ୍
ଦେବୀଙ୍କର ଅନ୍ଧାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ କ୍ରୂର ଇଚ୍ଛାକୁ ବୁଝିବା ପରେ,
ତସ୍ଯାଵଲେପଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ନଦ୍ଯାଃକ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତୁଶଙ୍କରଃ
ତାଙ୍କର ଅଭିମାନ ଜାଣି, ଶଙ୍କର ନଦୀ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜାନମଗ୍ରତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ରାଜାକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖି,
ଅନେନ ତୋଷିତଶ୍ଚାହଂ ନଦ୍ଯର୍ଥଂ ପୂର୍ଵମେଵ ତୁ
ସେ କହିଲେ, 'ନଦୀ ପାଇଁ ଆଗରୁ ମୁଁ ଏହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି।'
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧାରଯ ସ୍ଵର୍ଣଦୀମିତି
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, 'ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ନଦୀକୁ ଧାରଣ କର',
ନଦୀଂ ଭଗୀରଥସ୍ଯାର୍ଥେ ତପସୋଗ୍ରେଣ ତୋଷିତଃ
ଭାଗୀରଥଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟାରେ ନଦୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।