ମହାରଜତସଂକାଶା ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ମାନବମାନେ ବଡ଼ ଚାନ୍ଦି ଭଳି ଚମକ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ହରିଵର୍ଷେ ନରାଃ ସର୍ଵେ ପିବନ୍ତୀକ୍ଷୁରସଂ ଶୁଫମ୍
ହରିବର୍ଷରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଶୁଦ୍ଧ ଇଖ ରସ ପିଉଥାନ୍ତି।
ହରିଵର୍ଷେ ତୁ ଜୀଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ମୁଦିତମାନସାଃ
ହରିବର୍ଷରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ମଧ୍ଯମଂ ଯନ୍ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ନାମ୍ନା ଵର୍ଷମିଲାଵୃତମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ମଧ୍ୟଭାଗ ବିଷୟରେ କହିଛି, ସେଠିର ନାମ ଇଲାବୃତ।
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୈ ସନକ୍ଷତ୍ରୌ ନ ପ୍ରକାଶାଵିଲା ଵୃତେ
ସେଠିରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ତାରାମାନେ ଆଲୋକ ଦେଇ ଚମକୁନାହାନ୍ତି।
ପଦ୍ମପତ୍ରସୁଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ଜାଯନ୍ତେ ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ମାନବମାନେ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ସୁଗନ୍ଧ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମନସ୍ଵିନୋ ଭୁକ୍ତଭୋଗାଃ ସତ୍କର୍ମଫଲଭୋଗିନଃ
ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଲ କାମର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତ୍ରଯୋଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତେ ନରୋତ୍ତମାଃ
ସେଠିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷମାନେ ତ୍ରୟୋଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତି।
ମେରୋଃ ପ୍ରତିଦିଶଂ ଯଚ୍ଚ ନଵସାହସ୍ରଵିସ୍ତୃତମ୍
ମେରୁ ପର୍ବତରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହା ନଉ ହଜାର ଚଉଡ଼ାରେ ବିସ୍ତୃତ।
ଯତୁରସ୍ରଂ ସମନ୍ତାଚ୍ଚ ଶରାଵାକାରସଂସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତ ପାଖରେ ଚାରିକୋଣା ଏବଂ ଚାଉଳ ଭାଣ୍ଡା ପରି ଆକୃତିର।
ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ଗନ୍ଧମାଦନପର୍ଵତଃ
ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତର ଆକାର ଚଉତିଶ ହଜାର ମାପରେ ଅଛି।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ପରିଵୃଦ୍ଧୋ ମହୀତଲାତ୍
ଏହା ପୃଥିବୀର ଉପରୁ ଚାଳିଶ ହଜାର ମାପରେ ବଢିଛି।
ପୂର୍ଵେଣ ମାଲ୍ଯଵାଞ୍ଛୈଲସ୍ତତ୍ପ୍ରମାଣଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମାଲ୍ୟବନ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହାର ଆକାର ଏହିପରି ଅଟୁଟ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ମହାମେରୁଃ ସ୍ଵୈଃ ପ୍ରମାଣୈଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାମେରୁ ପର୍ବତ ନିଜ ଆକାରରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଅଛି।
ଵିସ୍ତରସ୍ତତ୍ପ୍ରମାଣଃ ସ୍ଯାଦାଯାମୋ ନିଯୁତଂ ସ୍ମୃତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ଏହିପରି ଅଟୁଟ ଅଛି; ଏହାର ଲମ୍ବ ଏକ ନିୟୁତ ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି।
ଆଯାମାଃ ପରିହୀଯନ୍ତେ ଚତୁରସ୍ରସମାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଲମ୍ବ ହ୍ରାସ ପାଉଛି, ଏବଂ ଏହାକୁ ଚତୁରସ୍ର ଆକୃତିରେ ମନେ କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରଭିନ୍ନାଞ୍ଜନସଂକାଶା ଜମ୍ବୂରସଵତୀ ନଦୀ
ଜମ୍ବୁ ନଦୀ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ଭାଙ୍ଗା ଓ କାଜଳ ଭଳି ଅନ୍ଧାର ଦେଖାଯାଏ।
ସୁଦର୍ଶନୋ ନାମ ମହାଞ୍ଜମ୍ବୂଵୃକ୍ଷଃ ସନାତନଃ
ଏଠାରେ ଏକ ମହା ଜମ୍ବୁ ଗଛ ଅଛି, ଯାହାର ନାମ ସୁଦର୍ଶନ ଏବଂ ଏହା ଚିରକାଳୀନ।
ତସ୍ଯ ନାମ୍ନା ସମା ଖ୍ଯାତୋ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପୋ ଵନସ୍ପତେଃ
ସେଇ ଗଛର ନାମରେ ଏହି ଦ୍ୱୀପକୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି।
ଉତ୍ସେଧୋ ଵୃକ୍ଷରାଜସ୍ଯ ଦିଵଂ ସ୍ପୃଶତି ସର୍ଵତଃ
ଗଛର ଉଚ୍ଚତା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ।
ଫଲପ୍ରମାଣଂ ସଂଖ୍ଯାତମୃଷିଭିସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ
ତାହାର ଫଳର ଆକାର ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ଋଷିମାନେ ଗଣନା କରିଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯା ଜମ୍ବ୍ଵାଃ ଫଲରସୋ ନଦୀ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରସର୍ପ୍ପତି
ସେଇ ଜମ୍ବୁ ଫଳର ରସ ଏକ ନଦୀ ହୋଇ ଭାଗିଯାଏ।
ତଂ ପିବନ୍ତି ସଦା ତ୍ଦୃଷ୍ଟା ଜଂବୂରସମିଲାଵୃତେ
ଯେମାନେ ଜମ୍ବୁ ଗଛ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଇ ରସ ସଦା ପିଉନ୍ତି।
ନ କ୍ଷୁଧା ନ ଶ୍ରମଶ୍ଚାପି ନ ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଚ ତନ୍ଦ୍ରି ତମ୍
ସେଠି କେବେ ଭୋକ, କ୍ଲାନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଉନ୍ମାଦ ଆସେନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପକସଂକାଶଂ ଜାଯତେ ଭାସ୍ଵରଂ ତୁ ତତ୍
ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା ହୋଇଯାଏ।
ସ୍କନ୍ନଂ ଭଵତି ତଚ୍ଛୁଭ୍ରଂ କନକଂ ଦେଵଭୂଷଣମ୍
ଏହା ଚୁଇଁଲେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଯାଏ, ଦେବମାନଙ୍କର ଭୂଷଣ ସୁନା ଭଳି।
ଈଶ୍ଵରାନୁଗ୍ରହାଦ୍ଭୂମିର୍ମୃତାଶ୍ଚ ଗ୍ରସତେ ତୁ ତାନ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟାରେ, ପୃଥିବୀ ମୃତ ଲୋକମାନେକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
ହେମକୂଟେ ତୁ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ସାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ହେମକୁଟ ପର୍ବତରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କ ଅପ୍ସରା ଦଳ ସହିତ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ମହାମେରୌ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍କ୍ରୀଡନ୍ତେ ଯଜ୍ଞିଯାଃ ସୁରାଃ
ମହାମେରୁ ପର୍ବତରେ ତେତିସି ଦେବତା, ଯଜ୍ଞରେ ପାତ୍ର, ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳିବା କରନ୍ତି।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚର୍ ଶ୍ଵେତଃ ପର୍ଵତ ଉଚ୍ଯତେ
ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତଟି ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।