ବାଲାବୀଜାନି ତାନ୍ଯେଵ ଦ୍ଵିରାଵୃତ୍ତ୍ଯାଥ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଏହି ବାଳା ବୀଜମାନେ, ଦୁଇଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରି, ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାଭ୍ଯାଦାଵଥ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ନ୍ଯସେଦଥ ପଦଦ୍ଵଯେ
ନାଭି ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଦୁଇଟି ପାଦରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନଵାସନାନି ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ରୁଦ୍ରଂ ତଥେଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କର।
ଵିଦ୍ଯାସନଂ ଚ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦଯେ ଦର୍ଶଯେତ୍ତତଃ
ଏହାପରେ ଜ୍ଞାନର ଆସନକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି ଭାବନା କର।
ଵାଯୁମାପୂର୍ଯ ହୁଂ ହୁଂ ହୁଂ ତ୍ଵିତି ପ୍ରାବୀଧ୍ଯ କୁଣ୍ଡଲୀମ୍ ଵାରାହୀ ଚ ତଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଚାମୁଣ୍ଡା ଚୈଵ ସପ୍ତମୀ
ଶ୍ୱାସକୁ ଭରି ‘ହୁଁ ହୁଁ ହୁଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି କୁଣ୍ଡଳିନୀକୁ ଜାଗୃତ କର; ଏହିପରି ଭାରାହୀ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ ସପ୍ତମୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଭାଵଯିତ୍ଵା ପୁନସ୍ତଂ ଚ ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ଵିନିଵେଶ୍ଯ ଚ ମୁଦ୍ରାଦେଵୀର୍ନ୍ଯସେଦଷ୍ଟାଵେଷ୍ଵେଵ ଦ୍ଵେ ଚ ତେ ପୁନଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁନି ଏହାକୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, ଅଷ୍ଟ ମୁଦ୍ରା ଦେବୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର; ପରେ ଦୁଇଟି ଅଧିକ ମୁଦ୍ରା।
ସମସ୍ତମୂର୍ଧ୍ନି ଦୋର୍ମୂଲମଧ୍ଯାଗ୍ରେଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ସର୍ଵଵିଦ୍ରାଵିଣୀ ପଶ୍ଚାତ୍ସର୍ଵାର୍ଥାକର୍ଷଣୀ ତଥା
ମୁଣ୍ଡ, ହାତର ତଳ, ମଧ୍ୟ ଓ ଆଗରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ନ୍ୟାସ କର; ପଛରେ ସର୍ବବିଦ୍ରାବିଣୀ ଓ ସର୍ବାର୍ଥାକର୍ଷଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ହୃଦଯାଦୌ ଚ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ କୁଙ୍କୁମଂ ନ୍ଯାସମାଚରେତ୍ ମହାଙ୍କୁଶୀ ଚ ସର୍ଵାଦ୍ଯା ସର୍ଵାଦ୍ଯା ଖେଚରୀ ତଥା
ହୃଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୁଙ୍କୁମ ନ୍ୟାସ କର; ମହାଂକୁଶୀ, ସର୍ବାଦ୍ୟା ଓ ଖେଚରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଆଦ୍ଯବୀଜଦ୍ଵଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ହ୍ଯନ୍ତ୍ଯବୀଜଂ ନ୍ଯସେଦିତି ଯୋନିମୁଦ୍ରେତି ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀଂ ନ୍ଯସେତ୍
ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଶେଷ ବୀଜ ରଖିବାକୁ ଯୋନି ମୁଦ୍ରା ଭାବିବା; ଏଠାରେ ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର।
ଵର୍ଗାଷ୍ଟକଂ ନ୍ଯସେନ୍ମୂଲେ ନାଭୌ ହୃଦଯକଣ୍ଠଯୋଃ ତତଃ କଲାନାଂ ନିତ୍ଯାନାଂ କ୍ରମାତ୍ଷୋଡଶକଂ ନ୍ଯସେତ୍
ଅଷ୍ଟ ଅକ୍ଷର ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ମୂଳ, ନାଭି, ହୃଦୟ ଓ କଣ୍ଠରେ ରଖ; ପରେ କ୍ରମରେ ଷୋଳ ନିତ୍ୟା ରଖ।
କକ୍ଷକଟ୍ଯଂସଵାମାଂସକଟିହୃତ୍ସୁ ଚ ଵିନ୍ଯସେତ୍ ଅହଙ୍କାରାକର୍ଷିଣୀ ଚ ଶବ୍ଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
କକ୍ଷ, କଟି, ଅଂଶ, ବାମ ଅଂଶ, କଟି ଓ ହୃଦୟରେ ରଖ; ଅହଂକାରାକର୍ଷଣୀ ଓ ଶବ୍ଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ଋଷିସ୍ତୁ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମସ୍ଯାଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଭୂତଲିପିର୍ମତା ରସାକର୍ଷଣରୂପା ଚ ଗନ୍ଧାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
ଋଷି ହେଉଛନ୍ତି ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମର; ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଭୂତଲିପି; ରସାକର୍ଷଣରୂପା ଓ ଗନ୍ଧାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ଅକ୍ଷସ୍ରକ୍ପୁସ୍ତକେ ଚୋର୍ଧ୍ଵେ ପୁଷ୍ପସାଯକକାର୍ମୁକେ ସ୍ମୃତ୍ଯାକର୍ଷଣରୂପା ଚ ହୃଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
ଉପରେ ଅକ୍ଷସ୍ରକ୍, ପୁସ୍ତକ, ଫୁଲ ତୀର ଓ ଧନୁରେ ରଖ; ସ୍ମୃତିଆକର୍ଷଣରୂପା ଓ ହୃଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ରକ୍ଷଣାକ୍ଷମଯୀଂ ମାନାଂ ଵହନ୍ତୀ କଣ୍ଠଦେଶତଃ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ ରକ୍ଷା ଓ କ୍ଷମାର ମାପକୁ ବହନ କର।
ଦିଵ୍ଯାଙ୍ଗରାଗସଂଭିନ୍ନମଣିକୁଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତାମ୍ ଦକ୍ଷହସ୍ତ ତଲସ୍ଯାଥ ପୃଷ୍ଠଂ ତତ୍ସ୍ଫିକ୍ଚ ଜାନୁନୀ
ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗରାଗ ଓ ମଣି କୁଣ୍ଡଳରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ପରେ ଡାହାଣ ହାତର ତଳ ଓ ପଛ, ଶ୍ଫିକ୍ ଓ ଦୁଇ ଗୁଡ଼ିରେ ରଖ।
ସାକ୍ଷାଲ୍ଲିପିମଯୀଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଭୈରଵୀଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାମ୍ ଚକ୍ରେଶୀଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ଚ ସମର୍ଚ୍ଯ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ଵର୍ଷ୍ମଣି
ଲିପିମୟୀ ଭୈରବୀ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର; ଚକ୍ରେଶୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କରି, ଚକ୍ରକୁ ପୂଜା କରି ଶରୀରରେ ବ୍ୟାପି କର।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ନ୍ଯସେଦ୍ଭୂଯୋ ଭୂତଲେପ୍ଯକ୍ଷରାନ୍କ୍ରମାତ୍ ଶଙ୍ଖଜତ୍ରୂରୁଜଙ୍ଘାସୁ ଵାମେ ତୁ ପ୍ରତିଲୋମତଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁନି ଭୂତଲିପି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ—ଶଂଖ, ଜାତ୍ରୁ, ଉରୁ ଓ ଜଂଘାରେ ପ୍ରତିଲୋମ କ୍ରମରେ ରଖ।
ଶଷସାନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଵରାନେଷ୍ଵେଵ ଵିନ୍ଯସେତ୍ ଅନଙ୍ଗମଦନା ପଶ୍ଚାଦନଙ୍ଗମଦନାତୁରା
ଛଅ ଅକ୍ଷରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ସ୍ବରଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ରଖ; ପରେ ଅନଙ୍ଗମଦନା, ତାପରେ ଅନଙ୍ଗମଦନାତୁରା।
ଅଙ୍ଗୁଲୀମୂଲମଣିବନ୍ଧଯୋର୍ଦେଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ପାଦଯୋଃ ତତୋ ଽନଙ୍ଗାଙ୍କୁଶା ପଶ୍ଚାଦନଙ୍ଗାଧାରମାଲିନୀ
ଅଙ୍ଗୁଳି ମୂଳ, ମଣିବନ୍ଧ, ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ପାଦରେ ରଖ; ପରେ ଅନଙ୍ଗାଂକୁଶା, ତାପରେ ଅନଙ୍ଗାଧାରମାଳିନୀ।
ଶଷସାନ୍ମୂଲହୃନ୍ମୂର୍ଧସ୍ଵେତାନ୍ଵା ଲାଦିକାନ୍ନ୍ଯ ସେତ୍ ଶକ୍ତିଦେଵୀର୍ନ୍ଯସେତ୍ସର୍ଵସଂକ୍ଷୋଭିଣ୍ଯାଦିକା ଅଥ
ଛଅ ଅକ୍ଷରକୁ ମୂଳ, ହୃଦୟ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ପରେ ‘ଅ’ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ବରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖ; ତାପରେ ସର୍ବସଂକ୍ଷୋଭିଣୀ ଆଦି ଶକ୍ତିଦେବୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର।
ଅକୌ ଖଗେନଗଶ୍ଚାଦୌ କ୍ରମୋଯଂ ଶିଷ୍ଟଵର୍ଗକେ ଉପର୍ଯଧଶ୍ଚ ଜଙ୍ଘାଯାଂ ତଥା ଵାମେ ଵିଲୋମତଃ
ପ୍ରଥମେ, ପକ୍ଷୀ ଓ ସର୍ପକୁ ଅନ୍ୟ ଶେଷ ଦଳରେ କ୍ରମାନୁସାରେ, ଜଂଘାର ଉପରେ ଓ ତଳେ, ଏବଂ ବାମ ଦିଗରେ ଉଲ୍ଟା କ୍ରମରେ ରଖାଯାଏ।
ଆଦ୍ଯଃ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୋ ଵର୍ଗୋ ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚତୁରକ୍ଷରଃ ସର୍ଵାଦ୍ଯାକର୍ଷଣୀ ଶକ୍ତିଃ ସର୍ଵପ୍ରହ୍ଲାଦିନୀ ତଥା
ପ୍ରଥମ ଦଳଟି ପାଞ୍ଚଟି ଅକ୍ଷରର, ଦ୍ୱିତୀୟ ଚାରିଟି ଅକ୍ଷରର; ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇବା ଶକ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଧନେଶେନ୍ଦ୍ରଯମାଃ କ୍ରମାତ୍ ସର୍ଵାଦ୍ଯା ଜୃଂଭିଣୀ ଶକ୍ତିଃ ସର୍ଵାଦ୍ଯା ଵଶକାରିଣୀ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଧନର ମହାରାଜ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଯମ, ଏହି କ୍ରମରେ; ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତକୁ ବଶ କରିବା ଶକ୍ତି।
ଵର୍ଣାନାମୀଶ୍ଵରାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ କ୍ରମୋ ଭୂତଲିପେରଯମ୍
ଅକ୍ଷରମାନଙ୍କର ମହାରାଜମାନେ ଘୋଷିତ; ତାଙ୍କର କ୍ରମ ଭୂମିର ଉପରେ ଅନୁସୃତ।
ସ୍ଥାନାନି ଯୋଜନୀଯୌ ଵିସର୍ଗବିନ୍ଦୂ ଚ ଵର୍ଣାନ୍ତୌ ଚକ୍ରେଶୀଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ଚ ସମର୍ପ୍ଯ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ଵର୍ଷ୍ମଣି
ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯୋଡିବା ଉଚିତ, ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ବିସର୍ଗ ଓ ବିନ୍ଦୁ ଦେବା; ଚକ୍ରର ମହିଳାକୁ ରଖି, ଚକ୍ରକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ଶରୀରରେ ବ୍ୟାପି କରିବା।
ଜପାକୁସୁମସଂକାଶାଃ କୁଙ୍କୁମାରୁଣଵିଗ୍ରହାଃ ଦକ୍ଷନାସାପୁଟେ ଦନ୍ତମୂଲେ ଦକ୍ଷସ୍ତନେ ତଥା
ଜପା ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ଭଳି, କୁଙ୍କୁମ ରଙ୍ଗର ଦେହ, ଡାହାଣ ନାକର ତଳ, ଦାନ୍ତର ମୂଳ ଓ ଡାହାଣ ଛାତିରେ।
ରତିପ୍ରୀତିଯୁତଃ କାମଃ କାମିନ୍ଯାଃ କାନ୍ତୈଷ୍ଯତେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦା ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦା ତଥା
ରତି ଓ ପ୍ରୀତି ସହିତ ଅନୁସୂତ କାମ, ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଯାଏ; ସେ ସଦା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଏ।
ଅନ୍ଵେତି କାମଚାରୈସ୍ତୁ ଵିଲାସିନ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ ସର୍ଵାଘମୋଚିନୀ ଶକ୍ତିଃ ସର୍ଵଦୁଃଖଵିମୋଚିନୀ
କାମଚାରୀମାନେ ସହିତ ଚାଲିଥିବା, ବିଲାସିନୀ ସହିତ ଏକତା; ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଶକ୍ତି।
ଶୁଚିସ୍ମିତାନ୍ଵିତଃ କାମୋ ବନ୍ଧକୋ ଵିସ୍ମୃତାଯୁତଃ ସର୍ଵାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରୀ ଚୈଵ ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନୀ
ଶୁଚି ସ୍ମିତ ସହିତ କାମ, ବନ୍ଧନକାରୀ ଓ ବିସ୍ମୃତି ଦେଇଥିବା; ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା।
ରମଣ୍ଯା ରତିନାଥୋପି ଦିଗ୍ଵସ୍ତ୍ରାଢ୍ଯୋ ରତିପ୍ରିଯଃ ସର୍ଵଜ୍ଞାଦ୍ଯାନ୍ନ୍ଯସେଦ୍ଵକ୍ଷସ୍ଯପି ଦନ୍ତସ୍ଥଲେଷ୍ଵଥ
ରମଣୀ ସହିତ ରତିର ନାଥ, ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ରତିକୁ ପ୍ରିୟ; ସମସ୍ତଜ୍ଞମାନେ ଛାତି ଓ ଦାନ୍ତର ମୂଳରେ ରଖିବା ପରେ।