ଗୁରୁସ୍ତ୍ରିଵାରମାଚାରଂ କଥଯେତ୍କଲଶୋଦ୍ଭଵ
ଗୁରୁ ତିନିଥର ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ, ଘଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣୌ ଵାଣୀଧାତାରୌ ଗିରିଜାଶିଵୌ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ, ବାଣୀ-ଧାତା, ଗିରିଜା-ଶିବ—
ଇତି ସର୍ଵଂ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସମାସେନ ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଏପରି ଭାବରେ, ଘଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ମୁଁ କହିଛି।
ଏତାଵଦଵଧାନେନ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ମତିମାନ୍ଭଵେତ୍
ଏହି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, ଜଣେ ଜଣାସାରା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହେବେ।
ଅଭ୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଗୁରୂକ୍ତକ୍ରମଯୋଗତଃ
ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧି କରି—
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଦୃଢମାବଧ୍ଯ ପଦ୍ମାସନମନନ୍ଯଧୀଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପଦ୍ମାସନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି—
ଦ୍ଵିରୁକ୍ତବାଲବୀଜାନି ମଧ୍ଯାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲିଷୁ କ୍ରମାତ୍
ବାଳା ବୀଜ ଦୁଇଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମଧ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରପର୍ଯନ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ଵାସ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ, ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାର ଭିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯାପ କନ୍ଯାସମାରୋପ୍ଯ ଵ୍ଯାପଯନ୍ଵାଗ୍ଭଵାଦିଭିଃ
କନ୍ୟାକୁ ବସାଇ, ଭାଗ୍ଭବ ଓ ଅନ୍ୟ ବୀଜମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେ କନ୍ୟାକୁ ବ୍ୟାପିତ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଭୌ ହୃଦି ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ବାଲାବୀଜାନ୍ଯଥ ନ୍ଯସେତ୍
ପରେ, ନାଭି, ହୃଦୟ ଓ ଭୂରୁ ମଧ୍ୟରେ ବାଳା ବୀଜ ରଖିବା ଉଚିତ।
ବାଲାବୀଜାନି ତାନ୍ଯେଵ ଦ୍ଵିରାଵୃତ୍ତ୍ଯାଥ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଏହି ବାଳା ବୀଜମାନେ, ଦୁଇଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରି, ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାଭ୍ଯାଦାଵଥ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ନ୍ଯସେଦଥ ପଦଦ୍ଵଯେ
ନାଭି ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଦୁଇଟି ପାଦରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନଵାସନାନି ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ରୁଦ୍ରଂ ତଥେଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କର।
ଵିଦ୍ଯାସନଂ ଚ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦଯେ ଦର୍ଶଯେତ୍ତତଃ
ଏହାପରେ ଜ୍ଞାନର ଆସନକୁ ହୃଦୟରେ ରଖି ଭାବନା କର।
ଵାଯୁମାପୂର୍ଯ ହୁଂ ହୁଂ ହୁଂ ତ୍ଵିତି ପ୍ରାବୀଧ୍ଯ କୁଣ୍ଡଲୀମ୍ ଵାରାହୀ ଚ ତଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଚାମୁଣ୍ଡା ଚୈଵ ସପ୍ତମୀ
ଶ୍ୱାସକୁ ଭରି ‘ହୁଁ ହୁଁ ହୁଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି କୁଣ୍ଡଳିନୀକୁ ଜାଗୃତ କର; ଏହିପରି ଭାରାହୀ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ ସପ୍ତମୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଭାଵଯିତ୍ଵା ପୁନସ୍ତଂ ଚ ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ଵିନିଵେଶ୍ଯ ଚ ମୁଦ୍ରାଦେଵୀର୍ନ୍ଯସେଦଷ୍ଟାଵେଷ୍ଵେଵ ଦ୍ଵେ ଚ ତେ ପୁନଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁନି ଏହାକୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, ଅଷ୍ଟ ମୁଦ୍ରା ଦେବୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର; ପରେ ଦୁଇଟି ଅଧିକ ମୁଦ୍ରା।
ସମସ୍ତମୂର୍ଧ୍ନି ଦୋର୍ମୂଲମଧ୍ଯାଗ୍ରେଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ସର୍ଵଵିଦ୍ରାଵିଣୀ ପଶ୍ଚାତ୍ସର୍ଵାର୍ଥାକର୍ଷଣୀ ତଥା
ମୁଣ୍ଡ, ହାତର ତଳ, ମଧ୍ୟ ଓ ଆଗରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ନ୍ୟାସ କର; ପଛରେ ସର୍ବବିଦ୍ରାବିଣୀ ଓ ସର୍ବାର୍ଥାକର୍ଷଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ହୃଦଯାଦୌ ଚ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ କୁଙ୍କୁମଂ ନ୍ଯାସମାଚରେତ୍ ମହାଙ୍କୁଶୀ ଚ ସର୍ଵାଦ୍ଯା ସର୍ଵାଦ୍ଯା ଖେଚରୀ ତଥା
ହୃଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୁଙ୍କୁମ ନ୍ୟାସ କର; ମହାଂକୁଶୀ, ସର୍ବାଦ୍ୟା ଓ ଖେଚରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଆଦ୍ଯବୀଜଦ୍ଵଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ହ୍ଯନ୍ତ୍ଯବୀଜଂ ନ୍ଯସେଦିତି ଯୋନିମୁଦ୍ରେତି ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତତ୍ର ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀଂ ନ୍ଯସେତ୍
ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ବୀଜ ରଖି, ପରେ ଶେଷ ବୀଜ ରଖିବାକୁ ଯୋନି ମୁଦ୍ରା ଭାବିବା; ଏଠାରେ ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର।
ଵର୍ଗାଷ୍ଟକଂ ନ୍ଯସେନ୍ମୂଲେ ନାଭୌ ହୃଦଯକଣ୍ଠଯୋଃ ତତଃ କଲାନାଂ ନିତ୍ଯାନାଂ କ୍ରମାତ୍ଷୋଡଶକଂ ନ୍ଯସେତ୍
ଅଷ୍ଟ ଅକ୍ଷର ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ମୂଳ, ନାଭି, ହୃଦୟ ଓ କଣ୍ଠରେ ରଖ; ପରେ କ୍ରମରେ ଷୋଳ ନିତ୍ୟା ରଖ।
କକ୍ଷକଟ୍ଯଂସଵାମାଂସକଟିହୃତ୍ସୁ ଚ ଵିନ୍ଯସେତ୍ ଅହଙ୍କାରାକର୍ଷିଣୀ ଚ ଶବ୍ଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
କକ୍ଷ, କଟି, ଅଂଶ, ବାମ ଅଂଶ, କଟି ଓ ହୃଦୟରେ ରଖ; ଅହଂକାରାକର୍ଷଣୀ ଓ ଶବ୍ଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ଋଷିସ୍ତୁ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମସ୍ଯାଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଭୂତଲିପିର୍ମତା ରସାକର୍ଷଣରୂପା ଚ ଗନ୍ଧାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
ଋଷି ହେଉଛନ୍ତି ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମର; ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଭୂତଲିପି; ରସାକର୍ଷଣରୂପା ଓ ଗନ୍ଧାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ଅକ୍ଷସ୍ରକ୍ପୁସ୍ତକେ ଚୋର୍ଧ୍ଵେ ପୁଷ୍ପସାଯକକାର୍ମୁକେ ସ୍ମୃତ୍ଯାକର୍ଷଣରୂପା ଚ ହୃଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀ
ଉପରେ ଅକ୍ଷସ୍ରକ୍, ପୁସ୍ତକ, ଫୁଲ ତୀର ଓ ଧନୁରେ ରଖ; ସ୍ମୃତିଆକର୍ଷଣରୂପା ଓ ହୃଦାକର୍ଷଣରୂପିଣୀକୁ ମଧ୍ୟ।
ରକ୍ଷଣାକ୍ଷମଯୀଂ ମାନାଂ ଵହନ୍ତୀ କଣ୍ଠଦେଶତଃ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ ରକ୍ଷା ଓ କ୍ଷମାର ମାପକୁ ବହନ କର।
ଦିଵ୍ଯାଙ୍ଗରାଗସଂଭିନ୍ନମଣିକୁଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତାମ୍ ଦକ୍ଷହସ୍ତ ତଲସ୍ଯାଥ ପୃଷ୍ଠଂ ତତ୍ସ୍ଫିକ୍ଚ ଜାନୁନୀ
ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗରାଗ ଓ ମଣି କୁଣ୍ଡଳରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ପରେ ଡାହାଣ ହାତର ତଳ ଓ ପଛ, ଶ୍ଫିକ୍ ଓ ଦୁଇ ଗୁଡ଼ିରେ ରଖ।
ସାକ୍ଷାଲ୍ଲିପିମଯୀଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଭୈରଵୀଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାମ୍ ଚକ୍ରେଶୀଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ଚ ସମର୍ଚ୍ଯ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ଵର୍ଷ୍ମଣି
ଲିପିମୟୀ ଭୈରବୀ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର; ଚକ୍ରେଶୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କରି, ଚକ୍ରକୁ ପୂଜା କରି ଶରୀରରେ ବ୍ୟାପି କର।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ନ୍ଯସେଦ୍ଭୂଯୋ ଭୂତଲେପ୍ଯକ୍ଷରାନ୍କ୍ରମାତ୍ ଶଙ୍ଖଜତ୍ରୂରୁଜଙ୍ଘାସୁ ଵାମେ ତୁ ପ୍ରତିଲୋମତଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁନି ଭୂତଲିପି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ—ଶଂଖ, ଜାତ୍ରୁ, ଉରୁ ଓ ଜଂଘାରେ ପ୍ରତିଲୋମ କ୍ରମରେ ରଖ।
ଶଷସାନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଵରାନେଷ୍ଵେଵ ଵିନ୍ଯସେତ୍ ଅନଙ୍ଗମଦନା ପଶ୍ଚାଦନଙ୍ଗମଦନାତୁରା
ଛଅ ଅକ୍ଷରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ସ୍ବରଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ରଖ; ପରେ ଅନଙ୍ଗମଦନା, ତାପରେ ଅନଙ୍ଗମଦନାତୁରା।
ଅଙ୍ଗୁଲୀମୂଲମଣିବନ୍ଧଯୋର୍ଦେଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ପାଦଯୋଃ ତତୋ ଽନଙ୍ଗାଙ୍କୁଶା ପଶ୍ଚାଦନଙ୍ଗାଧାରମାଲିନୀ
ଅଙ୍ଗୁଳି ମୂଳ, ମଣିବନ୍ଧ, ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ପାଦରେ ରଖ; ପରେ ଅନଙ୍ଗାଂକୁଶା, ତାପରେ ଅନଙ୍ଗାଧାରମାଳିନୀ।
ଶଷସାନ୍ମୂଲହୃନ୍ମୂର୍ଧସ୍ଵେତାନ୍ଵା ଲାଦିକାନ୍ନ୍ଯ ସେତ୍ ଶକ୍ତିଦେଵୀର୍ନ୍ଯସେତ୍ସର୍ଵସଂକ୍ଷୋଭିଣ୍ଯାଦିକା ଅଥ
ଛଅ ଅକ୍ଷରକୁ ମୂଳ, ହୃଦୟ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ପରେ ‘ଅ’ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ବରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖ; ତାପରେ ସର୍ବସଂକ୍ଷୋଭିଣୀ ଆଦି ଶକ୍ତିଦେବୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାସ କର।