ଏକଯୋଜନମାରଭ୍ଯ ଯୋଜନଦ୍ଵାଦଶାଵଧି
ଏକ ଯୋଜନ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଅତିଦୂରସ୍ଥିତଃ ଶିଷ୍ଯୋ ଯଦେଚ୍ଛା ସ୍ଯାତ୍ତଦା ଵ୍ରଜେତ୍
ଶିଷ୍ୟ ଅତି ଦୂରରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇପାରିବେ।
ଫଲପୁଷ୍ପାଂବରାଦୀନି ଯଥାଶକ୍ତି ସମର୍ପଯେତ୍
ଏକ ଶିଷ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ, ଫୁଲ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସଚ୍ଛିଷ୍ଯାନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଗୂଢଂ ପର୍ଯଟତି କ୍ଷିତୌ
ସତ୍ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ଗୁରୁ ଚୁପଚାପ ଭୂମିରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଶିଵଃ କୃପାନିଧିର୍ଲୋକେ ସଂସାରୀଵ ହି ଚେଷ୍ଟତେ
ଶିବ, ଦୟାର ସାଗର, ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ଥିବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅଚତୁର୍ଵଦନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୀଗୁରୁଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଶ୍ରୀଗୁରୁଙ୍କୁ ଚାରି ମୁହଁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଏ।
ଭାଗ୍ଯହୀନା ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂର୍ଯମନ୍ଧା ଇଵୋଦିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ୍ୟହୀନ, ସେମାନେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅନ୍ଧ ଲୋକମାନେ ପରି।
ଅଧମା ଶାସ୍ତ୍ରଚିନ୍ତା ସ୍ଯାଲ୍ଲୋକଚିନ୍ତାଧମାଧମା
ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ଅଧମ; ଲୋକ ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ଅଧମରୁ ଅଧମ।
ନାସ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯଧିକା ପୂଜା ନ ହି ମୋକ୍ଷାଧିକଂ ଫଲମ୍
ଭକ୍ତି ଠାରୁ ଉପର ପୂଜା ନାହିଁ, ମୋକ୍ଷ ଠାରୁ ଉପର ଫଳ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ତତ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଶବ୍ଦୈଃ ଶ୍ରୀକାମାକ୍ଷୀ ପରାତ୍ପରା
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଶବ୍ଦରେ କହାଯାଏ, ଶ୍ରୀ କାମାକ୍ଷୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣୌ ଵାଣୀଧାତାରୌ ଗିରିଜାଶିଵୌ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ, ବାଣୀ-ଧାତା, ଗିରିଜା-ଶିବ,
ଆଧାରାଧେଯନାମାନୌ ଭୋଗମୋକ୍ଷୌ ତଥୈଵ ଚ
ଏହିମାନେ ଆଧାର ଓ ଆଧେୟ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ନାମରେ ଓଡ଼ିଆଯାନ୍ତି।
ସୁଖଦୁଃଖାଦି ଯଦ୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଶ୍ରୂଯତେ ଽପି ଵା
ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଭଳି ଯେଉଁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଶୁଣାଯାଏ,
ଉତ୍ତୀର୍ମମପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ କାମାକ୍ଷୀନାମକଂ ଵିଦୁଃ
ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉପର ଜ୍ୟୋତି, ଯାହାକୁ କାମାକ୍ଷୀ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ଇତ୍ଥଂ ହି ଶକ୍ତିମାର୍ଗେ ଽସ୍ମିନ୍ଯଃ ପୁମାନିହ ଵର୍ତତେ
ଏହି ଶକ୍ତିର ପଥରେ, ଯେଉଁଠି ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ରହିଛନ୍ତି—
ଅମନ୍ତ୍ରଂ ଵା ସମତ୍ରଂ ଵା କାମାକ୍ଷୀମର୍ଚଯନ୍ତି ଯେ
ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ଯେଉଁମାନେ କାମାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
କିଂ ପୁନଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯା ଵିପ୍ରା ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵଂ ଯଜନ୍ତି ଯେ
ତାପରି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜା କଲେ କିପରି ଫଳ ମିଳେ—
ସିତାମଧ୍ଵାଜ୍ଯକଦଲୀଫଲପାଯସରୂପକମ୍
ସୁଧା, ଘିଅ, କଦଳୀ ଫଳ ଓ ପାୟସ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯୋନାର୍ଚଯତି ଶକ୍ତୋ ଽପି ସ ଦେଵୀଶାପମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯଦିଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁମାନେ ଯୋନିର ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କର ଶାପ ପାଇପାରନ୍ତି।
ଗୃହସ୍ଥସ୍ତୁ ମହାଦେଵୀଂ ମଙ୍ଗଲାଚାରସଂଯୁତଃ
ଘରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଙ୍ଗଳ ଆଚରଣ ସହିତ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୁସ୍ତ୍ରିଵାରମାଚାରଂ କଥଯେତ୍କଲଶୋଦ୍ଭଵ
ଗୁରୁ ତିନିଥର ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ, ଘଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣୌ ଵାଣୀଧାତାରୌ ଗିରିଜାଶିଵୌ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ, ବାଣୀ-ଧାତା, ଗିରିଜା-ଶିବ—
ଇତି ସର୍ଵଂ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସମାସେନ ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଏପରି ଭାବରେ, ଘଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ମୁଁ କହିଛି।
ଏତାଵଦଵଧାନେନ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ମତିମାନ୍ଭଵେତ୍
ଏହି କଥାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, ଜଣେ ଜଣାସାରା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହେବେ।
ଅଭ୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଗୁରୂକ୍ତକ୍ରମଯୋଗତଃ
ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧି କରି—
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଦୃଢମାବଧ୍ଯ ପଦ୍ମାସନମନନ୍ଯଧୀଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପଦ୍ମାସନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି—
ଦ୍ଵିରୁକ୍ତବାଲବୀଜାନି ମଧ୍ଯାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲିଷୁ କ୍ରମାତ୍
ବାଳା ବୀଜ ଦୁଇଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମଧ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରାକାରପର୍ଯନ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ଵାସ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ, ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାର ଭିତି ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯାପ କନ୍ଯାସମାରୋପ୍ଯ ଵ୍ଯାପଯନ୍ଵାଗ୍ଭଵାଦିଭିଃ
କନ୍ୟାକୁ ବସାଇ, ଭାଗ୍ଭବ ଓ ଅନ୍ୟ ବୀଜମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେ କନ୍ୟାକୁ ବ୍ୟାପିତ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଭୌ ହୃଦି ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ବାଲାବୀଜାନ୍ଯଥ ନ୍ଯସେତ୍
ପରେ, ନାଭି, ହୃଦୟ ଓ ଭୂରୁ ମଧ୍ୟରେ ବାଳା ବୀଜ ରଖିବା ଉଚିତ।