ଯଥା ଗତିର୍ନ ଦୃଶ୍ଯେତ ମହାଵୃତ୍ତଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ଯେପରି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ପଥ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଗତି ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଉଭଯୋଃ କାମ୍ଯକର୍ମା ସ୍ଯାଦିତି ଶାସ୍ତ୍ରସ୍ଯ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ କର୍ମ ହିଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ।
କୋଟିକୋଟିମହାଯଜ୍ଞାତ୍ପରା ଶ୍ରୀପାଦୁକା ସ୍ମୃତିଃ
ଶ୍ରୀପାଦୁକାର ସ୍ମରଣ କୋଟି କୋଟି ମହାଯଜ୍ଞରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଃ କର୍ତଵ୍ଯଃ କର୍ମମୁକ୍ତଯେ
କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦରକାର, ତେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଆଚାର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନିଷିଦ୍ଧମପି ତତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଗୁର୍ଵାଜ୍ଞାଂ ନୈଵ ଲଙ୍ଘଯେତ୍
ନିଷିଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ କେବେ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଦଣ୍ଡପ୍ରମାଣଂ କୃତ୍ଵୈକଂ ତ୍ରିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମାଚରେତ୍
ଦଣ୍ଡର ମାପ ନେଇ, ଏକଥର ତିନିଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣମେଦ୍ଦେଵବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତୁ ପ୍ରତିମାଂ ଲୋହମୃନ୍ମଯୀମ୍
ଧାତୁ କିମ୍ବା ମାଟିରେ ତିଆରି ଦେବୀ ପ୍ରତିମାକୁ ଦେବତା ଭାବରେ ଭବିବା ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଵିକାସ୍ଯ ଗୁହ୍ଯଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଭଵନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ
ଗୁପ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଖୋଲାଯିବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ନ ନିନ୍ଦେଦନ୍ଯସମଯାନ୍ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରାଗମାଦିକାନ୍
ଅନ୍ୟ ଧର୍ମ, ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଆଗମାଦିକୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କ୍ରୋଶ ମାତ୍ରସ୍ଥିତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୁରୁଂ ପ୍ରତିଦିନଂ ନମେତ୍
ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଦଢି ରହି, ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଏକଯୋଜନମାରଭ୍ଯ ଯୋଜନଦ୍ଵାଦଶାଵଧି
ଏକ ଯୋଜନ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଅତିଦୂରସ୍ଥିତଃ ଶିଷ୍ଯୋ ଯଦେଚ୍ଛା ସ୍ଯାତ୍ତଦା ଵ୍ରଜେତ୍
ଶିଷ୍ୟ ଅତି ଦୂରରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇପାରିବେ।
ଫଲପୁଷ୍ପାଂବରାଦୀନି ଯଥାଶକ୍ତି ସମର୍ପଯେତ୍
ଏକ ଶିଷ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ, ଫୁଲ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସଚ୍ଛିଷ୍ଯାନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଗୂଢଂ ପର୍ଯଟତି କ୍ଷିତୌ
ସତ୍ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ଗୁରୁ ଚୁପଚାପ ଭୂମିରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଶିଵଃ କୃପାନିଧିର୍ଲୋକେ ସଂସାରୀଵ ହି ଚେଷ୍ଟତେ
ଶିବ, ଦୟାର ସାଗର, ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ଥିବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅଚତୁର୍ଵଦନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୀଗୁରୁଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଶ୍ରୀଗୁରୁଙ୍କୁ ଚାରି ମୁହଁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଏ।
ଭାଗ୍ଯହୀନା ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂର୍ଯମନ୍ଧା ଇଵୋଦିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ୍ୟହୀନ, ସେମାନେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅନ୍ଧ ଲୋକମାନେ ପରି।
ଅଧମା ଶାସ୍ତ୍ରଚିନ୍ତା ସ୍ଯାଲ୍ଲୋକଚିନ୍ତାଧମାଧମା
ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ଅଧମ; ଲୋକ ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ଅଧମରୁ ଅଧମ।
ନାସ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯଧିକା ପୂଜା ନ ହି ମୋକ୍ଷାଧିକଂ ଫଲମ୍
ଭକ୍ତି ଠାରୁ ଉପର ପୂଜା ନାହିଁ, ମୋକ୍ଷ ଠାରୁ ଉପର ଫଳ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ତତ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଶବ୍ଦୈଃ ଶ୍ରୀକାମାକ୍ଷୀ ପରାତ୍ପରା
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଶବ୍ଦରେ କହାଯାଏ, ଶ୍ରୀ କାମାକ୍ଷୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣୌ ଵାଣୀଧାତାରୌ ଗିରିଜାଶିଵୌ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ, ବାଣୀ-ଧାତା, ଗିରିଜା-ଶିବ,
ଆଧାରାଧେଯନାମାନୌ ଭୋଗମୋକ୍ଷୌ ତଥୈଵ ଚ
ଏହିମାନେ ଆଧାର ଓ ଆଧେୟ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ନାମରେ ଓଡ଼ିଆଯାନ୍ତି।
ସୁଖଦୁଃଖାଦି ଯଦ୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଶ୍ରୂଯତେ ଽପି ଵା
ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଭଳି ଯେଉଁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଶୁଣାଯାଏ,
ଉତ୍ତୀର୍ମମପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ କାମାକ୍ଷୀନାମକଂ ଵିଦୁଃ
ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉପର ଜ୍ୟୋତି, ଯାହାକୁ କାମାକ୍ଷୀ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ଇତ୍ଥଂ ହି ଶକ୍ତିମାର୍ଗେ ଽସ୍ମିନ୍ଯଃ ପୁମାନିହ ଵର୍ତତେ
ଏହି ଶକ୍ତିର ପଥରେ, ଯେଉଁଠି ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ରହିଛନ୍ତି—
ଅମନ୍ତ୍ରଂ ଵା ସମତ୍ରଂ ଵା କାମାକ୍ଷୀମର୍ଚଯନ୍ତି ଯେ
ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ବିନା, ଯେଉଁମାନେ କାମାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
କିଂ ପୁନଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯା ଵିପ୍ରା ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵଂ ଯଜନ୍ତି ଯେ
ତାପରି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜା କଲେ କିପରି ଫଳ ମିଳେ—
ସିତାମଧ୍ଵାଜ୍ଯକଦଲୀଫଲପାଯସରୂପକମ୍
ସୁଧା, ଘିଅ, କଦଳୀ ଫଳ ଓ ପାୟସ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯୋନାର୍ଚଯତି ଶକ୍ତୋ ଽପି ସ ଦେଵୀଶାପମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯଦିଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁମାନେ ଯୋନିର ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କର ଶାପ ପାଇପାରନ୍ତି।
ଗୃହସ୍ଥସ୍ତୁ ମହାଦେଵୀଂ ମଙ୍ଗଲାଚାରସଂଯୁତଃ
ଘରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଙ୍ଗଳ ଆଚରଣ ସହିତ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।