ରକ୍ଷିଷ୍ଯତୀତି ଵିଶ୍ଵାସୋ ଗୋପ୍ତୃତ୍ଵଵରଣଂ ତଥା
‘ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବେ’ ଏହି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା।
ନ ହ୍ଯସ୍ଯ ସଦୃଶଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତ୍ଯୋସ୍ତୁ ସାଧନମ୍
ଏହା ପରି ଭୋଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସାଧନ ନାହିଁ।
ଆଚାର୍ଯୋପାସନଂ ଶୌଚଂ ସ୍ଥୈର୍ଯମାତ୍ମଵିନିଗ୍ରହଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା, ପବିତ୍ରତା, ଦୃଢ଼ତା ଓ ଆତ୍ମ-ନିୟନ୍ତ୍ରଣ—
ଅସକ୍ତିରନଭିଷ୍ଵଙ୍ଗଃ ପୁତ୍ରଦାରଗୃହାଦିଷୁ
ପୁତ୍ର, ଜାୟା, ଘର ଓ ଏହାପରି ଜିନିଷରେ ଅସକ୍ତି ଓ ଅନାସକ୍ତି—
ମଯି ଚାନନ୍ଯଭାଵେନ ଭକ୍ତିଖ୍ଯଭିଚାରିଣୀ
ମୋ ପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଭକ୍ତି, କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନଥିବା—
ଏତାନି ସର୍ଵଦା ଜ୍ଞାନସାଧନାନି ସମଭ୍ଯସେତ୍
ଏହି ସବୁକୁ ସଦା ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ସାଧନ ଭାବରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ନିର୍ଵୈରଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଯଃ ସ ଯାତି ପରାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା, ସେ ପରମ ଶ୍ରୀକୁ ପାଇଥାଏ।
ଶିଷ୍ଯୋ ଽପି ତ୍ଵାଦୃଶଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ରହସ୍ଯାମ୍ନାଯଦେଶିକଃ
ତୁମେ ପରି ଶିଷ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ପରମ୍ପରାର ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଯାଭିର୍ଵିରଚିତାଭିସ୍ତୁ ଶ୍ରୀଦେଵୀ ସଂପ୍ରସୀଦତି
ଏହି ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପରିଵୃତ୍ଯ କରୌ ସ୍ପଷ୍ଟମଙ୍ଗୁଷ୍ଠୌ କାରଯେତ୍ସମୌ
ହାତକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଦୁଇଟିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏକାତ୍ମ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂକ୍ଷୋଭିଣ୍ଯାଖ୍ଯାମୁଦ୍ରାଂ ତୁ କଥଯାମ୍ଯଧୁନା ଶ୍ରୁଣୁ
ଏବେ ମୁଁ ସଂକ୍ଷୋଭିଣୀ ମୁଦ୍ରା ବିଷୟରେ କହିବି; ଶୁଣ।
ତର୍ଜନ୍ଯୋ ଦଣ୍ଡଵତ୍କୃତ୍ଵା ମଧ୍ଯମୋପର୍ଯନାମିକେ
ତର୍ଜନୀକୁ ଦଣ୍ଡ ଭଳି ସିଧା କରି, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକା ଉପରେ ରଖିବା।
କ୍ରିଯତେ ଵିନ୍ଧ୍ଯଦର୍ପାରେ ମୁଦ୍ରା ଵିଦ୍ରାଵିଣୀ ତଥା
ଏହି ମୁଦ୍ରାକୁ ବିନ୍ଧ୍ୟଦର୍ପାରି ଓ ବିଦ୍ରାବିଣୀ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଇଯମାକର୍ଷିଣୀ ମୁଦ୍ରା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାକର୍ଷଣେ କ୍ଷମା
ଏହି ଆକର୍ଷିଣୀ ମୁଦ୍ରା, ତିନି ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ରଖିଛି।
ପରିଵର୍ତକ୍ରମେଣୈଵ ମଧ୍ଯମେ ତଦଧୋଗତେ
ଉପରି ଆଙ୍ଗୁଠିର ପରିବା ଅନୁସାରେ, ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ତଳକୁ ରଖାଯାଏ।
ଅନାମିକେ ତୁ ସରଲେ ତଦ୍ବହିସ୍ତର୍ଜନୀଦ୍ଵଯମ୍
ଅନାମିକା ଆଙ୍ଗୁଠି ସିଧା ରହିଥାଏ, ଦୁଇଟି ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠି ବାହାରକୁ ରଖାଯାଏ।
ମୁଦ୍ରୈଷୋନ୍ମାଦିନୀ ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତା ଵାତାପିତାପନ
ଏହି ମୁଦ୍ରାକୁ 'ଉନ୍ମାଦିନୀ' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ବାୟୁ ଓ ପିତ୍ତ ଦୋଷକୁ ଦୂର କରେ।
ତର୍ଜନ୍ଯାଵପି ତେନୈଵ କ୍ରମେଣ ଵିନିଯୋଜଯେତ୍
ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ପରିବା ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଇଯଂ ମହାଙ୍କୁଶା ମୁଦ୍ରା ସର୍ଵକାର୍ଯାର୍ଥସାଧିକା
ଏହି ମୁଦ୍ରା 'ମହାଅଙ୍କୁଶା' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମରେ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ତର୍ଜନୀଭ୍ଯାଂ ସମାକ୍ରାନ୍ତେ ସର୍ଵୋର୍ଧ୍ଵମପି ମଧ୍ଯମେ
ଦୁଇଟି ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଏକାଠି ଚାପି ଧରି, ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଯାଏ।
ଏତଦ୍ଵିଜ୍ଞାନମାତ୍ରେଣ ଯୋଗିନୀନାଂ ପ୍ରିଯୋ ଭଵେତ୍
ଏହାର ଜ୍ଞାନ ମାତ୍ରରେ, ଯୋଗିନୀମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଭଲ ପାଇଥାନ୍ତି।
ତର୍ଜନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠଯୁଗଲଂ ଯୁଗପଦ୍ଯୋଜଯେତ୍ତତଃ
ତାପରେ, ଦୁଇଟି ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଦୁଇଟି ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଏକାଠି ଯୋଡିବା ଉଚିତ।
ବୀଜମୁଦ୍ରେଯମାଚିରାତ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧପ୍ରଵର୍ତିନୀ
ଏହି ହେଉଛି 'ବୀଜ ମୁଦ୍ରା', ଯାହା ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅନାମିକାମଧ୍ଯଗତେ ତଥୈଵ ହି କନିଷ୍ଟିକେ
ଅନାମିକା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଏ, ଏହିପରି କନିଷ୍ଠା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ମଧ୍ୟ।
ଏଷା ତୁ ପ୍ରଥମା ମୁଦ୍ରା ଯୋନିମୁଦ୍ରେତି ସଂଜ୍ଞିତା
ଏହି ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ମୁଦ୍ରା, ଯାହା 'ଯୋନି ମୁଦ୍ରା' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ପୂଜାକାଲେ ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯା ଯଥାନୁକ୍ରମଯୋଗତଃ
ପୂଜାବେଳେ ଏହାକୁ ଯଥାଯଥିକ୍ରମରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀଦେଵୀଦର୍ଶନେ ଦୀକ୍ଷା ଯାଦୃଶୀ ତାଂ ନିଵେଦଯ
ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦୀକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ, ସେହି ବିଷୟରେ ଏବେ କହ।
କ୍ଷାଲ୍ଯନ୍ତେ ଚ ତଥା ପୁସାଂ ଦୀକ୍ଷାମାଚକ୍ଷ୍ମହେ ଽତ୍ର ତାମ୍
ସେମାନେ ଏଭଳି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥାନ୍ତି; ଏଠାରେ ମୁଁ ସେହି ଦୀକ୍ଷା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ଗୁରୁଃ ସ୍ପୃଶେଚ୍ଛିଷ୍ଯତନୁଂ ସ୍ପର୍ଶଦୀକ୍ଷେଯମୀରିତା
ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦୀକ୍ଷାକୁ 'ସ୍ପର୍ଶ ଦୀକ୍ଷା' କୁହାଯାଏ।
ସମ୍ଯକ୍ପଶ୍ଯେଦ୍ଗୁରୁଃ ଶିଷ୍ଯଂ ଦୃଗ୍ଦୀକ୍ଷା ସେଯମୁଚ୍ଯତେ
ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦୀକ୍ଷାକୁ 'ଦୃଷ୍ଟି ଦୀକ୍ଷା' କୁହାଯାଏ।