ରତ୍ନାନୁବଦ୍ଧତପନୀଯମହାକିରୀଟେ ସର୍ଵାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରି ସମସ୍ତସୁରେନ୍ଦ୍ରଵନ୍ଦ୍ଯେ
ତିନି ରତ୍ନ ଲଗାଇଥିବା ବଡ଼ ସୁନାର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଅଟୁଟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଦେଵପରିସେଵିତପାଦପଦ୍ମେ ସିଂହାସନେଶ୍ଵରୀ ପରେ ମଯି ସଂନିଦଧ୍ଯାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପଦ୍ମପାଦକୁ ସେବା କରନ୍ତି; ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ସେ ଶ୍ୱର୍ଣ୍ଣୀ ଦେବୀ ମୋ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ମହାଗୌରୀଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ତାଙ୍କର ଡ଼ାହାଣ ପାଖରେ ସେ ମହାଗୌରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାସ୍ଯୈ ମହାର୍ହାଣି ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ନିର୍ଗତ୍ଯ ସହ ଭାର୍ଯଯା
ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ବାହାରିଗଲେ।
ତାମେଵ ଚିନ୍ତଯଂସ୍ତତ୍ର ସପ୍ତରାତ୍ରମୁଵାସ ସଃ
ସେଠାରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ସାତ ରାତି ରହିଲେ।
ଅମ୍ବାଭୀଷ୍ଟଂ ପ୍ରଦେହୀତି ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ଚେତସା
ସେ ହୃଦୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, 'ମା, ମୋର ଇଛିତ ଦାନ ଦିଅ।'
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମଦଂଶାସ୍ତେ ଚତ୍ଵାରସ୍ତନଯା ନୃପ
ରାଜା, ତୁମେ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ପାଇବା, ସେମାନେ ମୋର ଅଂଶ ହେବେ।
ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗମନନନ୍ଯଶରଣଃ ପରାମ୍
ସେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଅନ୍ୟ କାହାରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇନାହିଁ, ସେ ପରା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ନଗରୀଂ ପ୍ରାପଦିନ୍ଦୁମତ୍ଯାସ୍ତୁ ନନ୍ଦନଃ
ଇନ୍ଦୁମତୀଙ୍କର ପୁଅ ଆୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଭକ୍ତାନାଂ କାଙ୍କ୍ଷିତଂ ପୂରଯତ୍ଯଲମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଆଶାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥାନ୍।
ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ତାଃ କାମାନଶେଷତଃ
ବିଧିମତ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ଅନେକେ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି କାମାକ୍ଷ୍ଯାଃ କରୁଣାଦୃଶଃ
କାମାକ୍ଷୀଙ୍କର କରୁଣାରେ ଅନେକ ଲୋକ ମଧ୍ୟ କରୁଣାମୟ ହେବେ।
ନାହଂ ନ ଶମ୍ଭୁର୍ନ ବ୍ରହ୍ମା ନ ଵିଷ୍ଣୁଃ କିମୁତାପରେ
ମୁଁ, ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ।
ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପଠତାଂ ଚାପି ସର୍ଵପାପହରଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ପଢନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ଉପଦେଷ୍ଟା ଚ କୀଦୃକ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛିଷ୍ଯୋ ଵା କୀଦୃଶଃ ସ୍ମୃତଃ
କେମିତି ଗୁରୁ ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ କେମିତି ଶିଷ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ?
ସ୍ଵାମିନ୍ମଯି କୃପାଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ସର୍ଵମେତନ୍ନିଵେଦଯ
ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାଦୃଷ୍ଟିରେ ଏସବୁ କଥା ମୋତେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦିଅ।
ସୈଷୈଵ ହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଫୁରଚ୍ଚୈଵାତ୍ମନଃ ପୁରା
ଏହି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂର୍ବରୁ ଆତ୍ମାରୁ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଅସ୍ଯ ଚକ୍ରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯମପରିଜ୍ଞେଯମେଵ ହି
ଏହି ଚକ୍ରର ମହିମା ଏତେ ବଡ଼, ଯେ ଏହାକୁ ଅନୁମାନ କରିପାରିବା ନୁହେଁ।
କାମସଂମୋହିନୀରୂପଂ ଭେଜେ ରାଜୀଵଲୋଚନଃ
ପଦ୍ମନୟନ ଜଣେ କାମସମ୍ମୋହିନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ମୁନୀନାଂ ମୋହନଶ୍ଚାସୀତ୍ସ୍ମରୋ ଯଦ୍ଵରିଵସ୍ଯଯା
ତାଙ୍କର ପୂଜା କରିବାରେ, ମୁନିମାନଙ୍କର ମନ କାମ ଭଳି ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ନିଧାଯ ଗନ୍ଧୈରଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଷୋଡଶାକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା
ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଏବଂ ଷୋଡଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ସହସ୍ରୈର୍ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଦେଵୀଧ୍ଯାନସଂଯୁତଃ
ହଜାର ହଜାର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।
ଅନଵଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ମାଷାପୂପୈର୍ମନୋହରୈଃ
ନିର୍ମଳ ନୈବେଦ୍ୟ ଏବଂ ମାଷ ଦିଆ ପିଠା ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ମହସା ତସ୍ଯ ସାଂନିଧ୍ଯମାଧତ୍ତେ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ପରମେଶ୍ୱରୀ ତାଙ୍କର ଅଲୋକରେ ସେଠାରେ ନିଜ ସାନିଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ଧଵଲୈ କୁସୁମୈଶ୍ଚକ୍ରମୁକ୍ତରୀତ୍ଯା ତୁ ଯୋର୍ଽଚଯେତ୍
ଯିଏ ଚକ୍ରକୁ ଧଳା ଫୁଲ ଦେଇ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରେ,
ସାର୍ଵଭୌମଂ ଚ ରାଜାନଂ ଦାସଵଦ୍ଵଶଯେଦସୌ
ସେ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜାକୁ ମଧ୍ୟ ଦାସ ଭଳି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବ।
ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷସ୍ଥଲେ ନିତ୍ଯଂ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛ୍ରୀର୍ଵସତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ଶ୍ରୀ ନିଜେ ସଦା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାସ କରନ୍ତି।
ସୁଗନ୍ଧୈରେଵ କୁସୁମୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚାଭ୍ଯର୍ଚର୍ଯୋଚ୍ଛଵାମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ,
ଶ୍ରୀଵିଦ୍ଯୈଷା ପରା ଵିଦ୍ଯା ନାଯିକା ଗୁରୁନାଯିକା
ଏହି ଶ୍ରୀବିଦ୍ୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ, ନାୟିକା, ଗୁରୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା।