ପାତକାନ୍ଯାଶୁ ନଶ୍ଯନ୍ତି କିଂ ପୁନସ୍ତୂପପାତକମ୍
ପାପଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ନଶିଯାଏ; ତେବେ ଛୋଟ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ତ କଥା ଅଛି କି?
କୁଦେହଶ୍ଚ କୁଭାଵଶ୍ଚ ନାସ୍ତିକତ୍ଵଂ ଲଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଖରାପ ଦେହ, ଖରାପ ମନଭାବ ଓ ନାସ୍ତିକତା ସବୁ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଵିଵିଧୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯୈଶ୍ଚ ପଦାର୍ଥୈଃ ଷଡ୍ରସାନ୍ଵିତୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜ୍ୟ, ଛଅ ରସର ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା।
ଉପଦିଶ୍ଯେତି ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତିସ୍ତିରୋଦଧେ
ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଦେଵୀମୁଦ୍ବୋଧ୍ଯ କୌସଲ୍ଯାଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାମ୍
ଦେବୀ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଚିହ୍ନିତ କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଲେ।
ତତ୍ସମା କର୍ଣ୍ଯ ସା ଦେଵୀ ସନ୍ତୋଷମଭଜତ୍ତଦା
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ତାହାରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅନୀକସଚିଵୋପେତଃ କାଞ୍ଚୀପୁରମୁପାଗମତ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ କାଞ୍ଚୀପୁରକୁ ଗଲେ।
ପଞ୍ଚତୀର୍ଥେ ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵ୍ଯା କୌସଲ୍ଯଯା ନୃପଃ
ସେଠାରେ, ପଞ୍ଚତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜା କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ।
ପ୍ରୀଣଯିତ୍ଵା ସପତ୍ନୀକସ୍ତଥା ତଦ୍ଭକ୍ତିପୂଜକାନ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସହପତ୍ନୀମାନେ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ଭକ୍ତପୂଜକମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣତ୍ରଯଂ କୃତ୍ଵା ଵିନଯେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବିନୟ ସହିତ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ଶ୍ରୀକାମକୋଷ୍ଠନିଲଯଂ ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀମ୍
ସେ ଶ୍ରୀକାମକୋଷ୍ଠରେ ବସିଥିବା ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ତୁ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ ଭାର୍ଯଯା ସହ ଭକ୍ତିମାନ୍
ଭକ୍ତି ସହ, ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ସେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ଶିର ଛୁଇଁ ଦେଲେ।
ଦୁର୍ଵାସା ସଶିଷ୍ଯେଣ ପୂଜାର୍ଥଂ ପୂର୍ଵକଲ୍ପିତେ
ଦୁର୍ବାସା ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ସହ, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ଵଗୁରୁଣୋକ୍ତଂ ଚ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵାତ୍ମାର୍ଘପୂଜନମ୍
ସେଠାରେ, ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମାର ଅର୍ଘ୍ୟ ପୂଜା କଲେ।
ତଦେଵାତ୍ରାପି ସଂଦଧ୍ଯୌ ସନ୍ନିଧୌ ରାଜସତ୍ତମଃ
ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଚିନ୍ତନ କଲେ।
ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନ୍ଯସ୍ଯୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚକାର ହ
ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଦେଇ, ସେ ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତି ରଚନା କଲେ।
ପୀତାଂବରସ୍ଫୁରିତପେଶଲହେମକାଞ୍ଚି କେଯୂରକଙ୍କଣପରିଷ୍କୃତବାହୁଵଲ୍ଲି
ତାଙ୍କର ହାତ ଲତା ପରି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, ସେ ସୁନାର କଙ୍କଣ, ବାହୁବନ୍ଦ ଓ ଚମକୁଥିବା ପୀତବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସୁନାର କମରବନ୍ଦ ରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ।
ଵକ୍ଷୋଜମଣ୍ଡଲଵିଲାସିଵଲକ୍ଷହାରି ପାଶାଙ୍କୁଶାଙ୍ଗଦଲସଦ୍ଭୁଜଶୋଭିତାଙ୍ଗି
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଚୁଡ଼ା ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ତାଙ୍କର ହାତରେ ପଦ୍ମ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କର ଚିହ୍ନ ରହିଥିଲା।
ଵାମେ କରେ ସରସିଜଂ ସୁବିସଂ ଦଧାନେ କାରୁଣ୍ଯନିର୍ଝରଦପାଙ୍ଗଯୁତେ ମହେଶି
ମହେଶ୍ୱରୀ, ତାଙ୍କର ବାମ ହାତରେ ସୁନ୍ଦର ଡ଼ାଣ୍ଡ ଥିବା ପଦ୍ମ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କରୁଣାର ଝରଣା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା।
ମନ୍ଦସ୍ମିତସ୍ଫୁରଣଶାଲିନି ମଞ୍ଜୁନାସେ ନେତ୍ରଶ୍ରିଯା ଵିଜିତନୀଲସରୋଜପତ୍ରେ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ମୃଦୁ ହସରେ ମନୋହର ଲାଗୁଥିଲା, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ନୀଳ ପଦ୍ମର ଶୋଭାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା।
ରତ୍ନାନୁବଦ୍ଧତପନୀଯମହାକିରୀଟେ ସର୍ଵାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରି ସମସ୍ତସୁରେନ୍ଦ୍ରଵନ୍ଦ୍ଯେ
ତିନି ରତ୍ନ ଲଗାଇଥିବା ବଡ଼ ସୁନାର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଅଟୁଟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଦେଵପରିସେଵିତପାଦପଦ୍ମେ ସିଂହାସନେଶ୍ଵରୀ ପରେ ମଯି ସଂନିଦଧ୍ଯାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପଦ୍ମପାଦକୁ ସେବା କରନ୍ତି; ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ସେ ଶ୍ୱର୍ଣ୍ଣୀ ଦେବୀ ମୋ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ମହାଗୌରୀଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ତାଙ୍କର ଡ଼ାହାଣ ପାଖରେ ସେ ମହାଗୌରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାସ୍ଯୈ ମହାର୍ହାଣି ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ନିର୍ଗତ୍ଯ ସହ ଭାର୍ଯଯା
ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ବାହାରିଗଲେ।
ତାମେଵ ଚିନ୍ତଯଂସ୍ତତ୍ର ସପ୍ତରାତ୍ରମୁଵାସ ସଃ
ସେଠାରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ସାତ ରାତି ରହିଲେ।
ଅମ୍ବାଭୀଷ୍ଟଂ ପ୍ରଦେହୀତି ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ଚେତସା
ସେ ହୃଦୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, 'ମା, ମୋର ଇଛିତ ଦାନ ଦିଅ।'
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମଦଂଶାସ୍ତେ ଚତ୍ଵାରସ୍ତନଯା ନୃପ
ରାଜା, ତୁମେ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ପାଇବା, ସେମାନେ ମୋର ଅଂଶ ହେବେ।
ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗମନନନ୍ଯଶରଣଃ ପରାମ୍
ସେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଅନ୍ୟ କାହାରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇନାହିଁ, ସେ ପରା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ନଗରୀଂ ପ୍ରାପଦିନ୍ଦୁମତ୍ଯାସ୍ତୁ ନନ୍ଦନଃ
ଇନ୍ଦୁମତୀଙ୍କର ପୁଅ ଆୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।