ଭଗଵାନ୍ଵ୍ଯୋ ମଵାଣ୍ଯା ତୁ ନିମଜ୍ଜାପ୍ସ୍ଵିତି ଗର୍ଜିତମ୍
ଭଗବାନ୍ ଗର୍ଜନ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କର!’
ନିମମଜ୍ଜ ସରସ୍ଯାଂ ତୁ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ପୁନରୁତ୍ଥିତଃ
ସେ ସରୋବରରେ, ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ଡୁବି, ପୁନି ଉଠିଆସିଲେ।
ସ ମୁହୁର୍ତଂ ସ୍ଥିତସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ନଖଲୀନକପାଲକଃ
ସେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ନିରବ ରହିଲେ, ନଖରେ ଲାଗିଥିବା ଖୋପା ଡାଣ୍ଡ ସହ।
ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ନଗରୀମେନାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ଵଶୀ ଶିଵଃ
ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ସଂଯମୀ ଶିବ ସେହି ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସୋ ଽପଶ୍ଯଦଗ୍ରତଃ କାଞ୍ଚିତ୍କାଞ୍ଚୀଂ ଶ୍ରୀଦେଵତାକୃତିମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଦେବୀସ୍ୱରୂପୀ ଚମକୁଥିବା ଜଣେ ଜଣାଣୀକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।
କ୍ଷଣାଦ୍ବ୍ରହ୍ମକପାଲଂ ତତ୍ପ୍ରଚ୍ଯୁତଂ ତନ୍ନଖାଗ୍ରତଃ
କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଖୋପା ଡାଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ନଖାଗ୍ରରୁ ଖସିଗଲା।
ପ୍ରସନ୍ନଵଦନାଂଭୋଜୋ ବହୁ ମେନେ ମୁହୁଃ ପରମ୍
ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମପରି ମୁହଁଥିବା ସେ ଜଣାଣୀଙ୍କୁ ସେ ପୁନିପୁନି ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖିଲେ।
ଦେଵତା ସୈଵ କାମାକ୍ଷୀତ୍ଯାସୀତ୍ସଂଭାଵନା ପୁରଃ
ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ, ଏହି ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି କାମାକ୍ଷୀ।
ସ୍ଵସ୍ଥଃ ସ୍ଵସ୍ଥାନମଗମଚ୍ଛ୍ଲାଘମାନଃ ପରାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ନିଜକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସେ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଭାଵଂ ଶ୍ରୀମହାଦେଵ୍ଯାଃ କାମଦଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସଦା
ଶ୍ରୀମହାଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଶକ୍ତି, ଯିଏ ସୁନିଥାଏ, ସେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ସନ୍ତାନରହିତୋ ଽତିଷ୍ଠଦ୍ବହୁକାଲଂ ଶୁଚାକୁଲଃ
ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ ସେ ବହୁଦିନ ଦୁଃଖରେ ଏବଂ ଶୁଚିତାରେ ଅତିବାହିତ କଲେ।
ଉଵାଚାଚାରସଂଶୁଦ୍ଧଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥଵେଦିନମ୍
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ଆଚରଣରେ ପବିତ୍ର ଥିବା ସେ କହିଲେ।
କିଂ କୁର୍ଵେ ଯଦି ସଂତାନସଂପତ୍ସ୍ଯାତ୍ତନ୍ନିଵେଦଯ
ମୋତେ କଣ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନ ମିଳିପାରିବ? ଦୟାକରି ଏହା କହ।
ଏତା ପୁଣ୍ଯତମାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପୁରୀଣାମୁତ୍ତମୋତ୍ତମାଃ
ଏହି ସବୁ ସହର ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଅର୍ଚଯନ୍ତି ହ୍ଯଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ମନୁଷ୍ଯା ଅଧିଦେଵତାମ୍
ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏନାମେଵର୍ଚଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୀଦେଵତାଂ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନାରିକେଲଫଲାଲୀଭିଃ ପନସୈଃ କଦଲୀଫଲୈଃ
ନାଡିଆ, ପନସ ଓ କଦଳୀ ଫଳ ଦ୍ୱାରା।
ଅଭୀଷ୍ଟମଚିରେଣୈଵ ସଂପ୍ରଦାସ୍ଯତି ସୈଵ ନଃ
ସେ ଆମର ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଶୀଘ୍ର ଦେଇଦେବେ।
ସ୍ଵାଙ୍ଗଜପ୍ରାପ୍ତଯେ ଭୂଯୋ ଵିସସର୍ଜ ଵିଶାଂପତିଃ
ନିଜ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ରାଜା ପୁଣିଥରେ ପ୍ରୟାସ କଲେ।
ଅର୍ଚଯାମାସ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ରାଜା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଦେଵତାଧାମାମଶିଷତ୍ତତ୍ର ସଙ୍ଗତଃ
ସେ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଅଯୋଧ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ।
କିଞ୍ଚିନ୍ନିଦ୍ରାଲସସ୍ଯାସ୍ଯ ପୁରତସ୍ତ୍ରିପୁରାଂବିକା
ତିନି ପୁର ମାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଅଳ୍ପ ଘୁମ ଆସିଲା।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵାଚମୁଵାଚେମାଂ ମନ୍ଦମିନ୍ଦୁମତୀସୁତମ୍
ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଇନ୍ଦୁମତୀଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାସଘାତକର୍ମାଣି ସଂତି ପୂର୍ଵକୃତାନି ତେ
ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା କାମ କରିଛ।
ସ୍ନାତ୍ଵା କମ୍ପାସରସ୍ଯାଂ ଚ ତତ୍ର ମାଂ ପଶ୍ଯ ପାଵନୀମ୍
କମ୍ପା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେଠାରେ ମୋତେ ଦେଖ, ମୁଁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବି।
କାମକୋଷ୍ଠଂ ଵିପାପ୍ମାପି ସପ୍ତଦ୍ଵାରବିଲାନ୍ଵିତମ୍
କାମ ଗୃହ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ସାତଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଗୁହାରେ ଅଛି।
ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୀ ତତ୍ର ଵର୍ତେ ଽହଂ ମହାସିଂହାସନେଶ୍ଵରୀ
ସେଠାରେ ମୁଁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରି, ବଡ଼ ସିଂହାସନରେ ଦେବୀ ଭାବେ ବସିଛି।
ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀ ମହାରାଜ୍ଞୀ ହ୍ଯଦୃଶ୍ଯା ସ୍ଥୂଲଚକ୍ଷୁଷାମ୍
ଚକ୍ର ଦେବୀ, ମହାରାଣୀ, ସାଧାରଣ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସୌନ୍ଦର୍ଯସାରସୀମା ସା ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ସେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସୀମାନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ଵରୂପେଣ କିଂ ଵା କୃତ୍ଯାତ୍ମନା ସ୍ଥିତା
ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ରୂପେ କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।